Chezal-Benoît
Gemeente in Frankrijk  | |||
|---|---|---|---|
  | |||
| Situering | |||
| Regio | Centre-Val de Loire | ||
| Departement | Cher (18) | ||
| Arrondissement | Saint-Amand-Montrond | ||
| Kanton | Châteaumeillant | ||
| Coördinaten | 46° 50′ NB, 2° 7′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 46,46 km² | ||
| Inwoners (1 januari 2023) |
765[1] (16 inw./km²) | ||
| Hoogte | 137 - 187 m | ||
| Overig | |||
| Postcode | 18160 | ||
| INSEE-code | 18065 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Detailkaart | |||
 | |||
| Foto's | |||
_(33170979345).jpg) | |||
| |||
Chezal-Benoît is een gemeente in het Franse departement Cher in de regio Centre-Val de Loire en maakt deel uit van het arrondissement Saint-Amand-Montrond. De gemeente telde 765 inwoners op 1 januari 2023.[1]
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Vanuit de abdij Santa Maria di Vallombrosa in Toscane werd hier een benedictijner abdij gesticht. De abdijkerk werd gebouwd in de twaalfde eeuw. In de vijftiende eeuw werd er vanuit de abdij van Chezal-Benoît een vernieuwingsbeweging binnen de benedictijnen opgestart die zich uitbreidde naar andere abdijen, de zogenaamde congrégation casalienne. In de zeventiende eeuw ging de abdij over naar de mauristen. In de volgende eeuw werden de kloostergebouwen opnieuw opgebouwd. In 1790 werd de abdij opgeheven en de kloostergebouwen werden verkocht als nationaal goed. De voormalige abdijkerk werd in 1792 de parochiekerk van Chezal-Benoît. De gemeente, die in 1827 eigenaar van de kerk werd, liet het oostelijk deel van de kerk afbreken. In 1910 kwam er een psychiatrische ziekenhuis in de voormalige kloostergebouwen.[2]
De gemeente maakte tot 2015 deel uit van het kanton Lignières. Toen het kanton op 22 maart 2015 werd opgeheven werd Chezal-Benoît opgenomen in het kanton Châteaumeillant.
Geografie
[bewerken | brontekst bewerken]De oppervlakte van Chezal-Benoît bedraagt 46,46 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid 16,5 inwoners per km². De onderstaande kaart toont de ligging van Chezal-Benoît met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Demografie
[bewerken | brontekst bewerken]Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal.[3]
Erfgoed
[bewerken | brontekst bewerken]De romaanse Saint-Pierrekerk, met inbegrip van de zuidelijke zijkapel, werd gebouwd aan het begin van de twaalfde eeuw als kerk van de abdij van Chezal-Benoît. De kerk was oorspronkelijk zestig meter lang tot rond 1827 de apsis en het koor, die als bouwvallig werden bestempeld, werden afgebroken. In 1908 werd het romaanse deel van de kerk beschermd als monument historique.[2]
Saint-Pierrekerk
Westelijke gevel
Portaal van de westelijke gevel
Interieur
_;_Eglise_paroissiale_(actuelle)_;_Hôpital_psychiatrique_-_Portail_ouest_-_Chezal-Benoît_-_Médiathèque_de_l'architecture_et_du_patrimoine_-_APMH00021372.jpg)
- 1 2 Populations de référence 2023.
- 1 2 (fr) Architecture romane Archives départementales et patrimoine du Cher (2012). Geraadpleegd op 3 september 2026.
- ↑ (fr) Statistische informatie op de website van het Franse bureau voor statistiek INSEE, cijfers inwoneraantal volgens de definitie "population sans doubles comptes"
· 
· 
