Europees kampioenschap voetbal 1960 (kwalificatie)
| EK voetbal kwalificatie 1960 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
Landen van de UEFA | |||||||
| Toernooi-informatie | |||||||
| Datum | 5 april 1959 – 29 mei 1960 | ||||||
| Teams | 17 (van 1 confederatie) | ||||||
| Toernooistatistieken | |||||||
| Wedstrijden | 24 | ||||||
| Doelpunten | 91 (3,79 per wedstrijd) | ||||||
| Topscorer(s) | (5 doelpunten) | ||||||
| Navigatie | |||||||
| |||||||
| |||||||
De kwalificatie voor het EK 1960 werd door verschillende nationale voetbalteams gespeeld. De kwalificatie begon in 1958 met een wedstrijd tussen de Sovjet-Unie en Hongarije.
Elk land speelt eenmaal een thuis- en eenmaal een uitwedstrijd. Degene die het beste presteert over de 2 wedstrijden ging door naar de volgende ronde. Uiteindelijk mochten de 4 winnaars van de kwartfinales naar de eindronde.
Het toernooi leefde nog niet echt in vooral West-Europa, van de twaalf deelnemers aan het wereldkampioenschap in 1958 deden maar zes mee, waaronder alle vier landen uit Oost-Europa. De Britse landen deden allemaal niet mee, andere grote landen als West-Duitsland, Italië en WK-finalist Zweden deden niet mee. Ook Nederland en België lieten verstek gaan, België vulde niet eens het inschrijfformulier in.[1] Van de drie-en dertig aangesloten landen deed er zeventien mee, waarvan acht Oost-Europese landen.

Gekwalificeerde landen
[bewerken | brontekst bewerken]| Land | Kwalificatie | Eerdere deelnames aan EK1 |
|---|---|---|
| kwartfinale | 0 (debuut) | |
| kwartfinale | 0 (debuut) | |
| kwartfinale | 0 (debuut) | |
| kwartfinale | 0 (debuut) |
Wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]Voorronde
[bewerken | brontekst bewerken]|
| ||||
| 5 april 1959 «onderlinge duels» 15:30 uur (UTC) |
Ierland |
2 – 0 | Dalymount Park, Dublin Toeschouwers: 37.500 Scheidsrechter: Lucien Van Nuffel (BEL) | |
| Liam Tuohy Noel Cantwell |
||||
| 10 mei 1959 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+1) |
Tsjecho-Slowakije |
4 – 0 | Tehelné pole, Bratislava Toeschouwers: 41.691 Scheidsrechter: José Barberan (FRA) | |
| Imrich Stacho Titus Buberník Ladislav Pavlovič Milan Dolinský |
||||
Tsjecho-Slowakije won met 4–2 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de achtste finale.
Achtste finales
[bewerken | brontekst bewerken]De wedstrijden van de voorronde en de achtste finale vonden onregelmatig plaats, ze werden gespeeld tussen september 1958 en oktober 1959. Op het moment dat Ierland en Tsjecho-Slowakije nog een voorronde moesten spelen waren er al twee achtste finales beslist. Ierland nam in Dublin een verrassende 2-0 voorsprong, een maand later maakte Tsjecho-Slowakije de achterstand meer dan goed: 4-0.
In de achtste finales was er één wedstrijd tussen twee landen die de afgelopen zomer deelnamen aan het WK. Het was meteen een pikante, de Sovjet-Unie en Hongarije speelden tegen elkaar amper twee jaar na de Hongaarse revolutie, die door Russische tanks werd neergeslagen. In het in 1956 gebouwde Lenin Stadion, waar meer dan 100.000 mensen konden zitten werd de eerste EK-wedstrijd ooit gespeeld. De Hongarije, dat ook teleurstellend acteerden op het WK van 1958 stonden in de eerste helft met 3-0 achter, in de slotfase gaf de nieuwe Hongaarse speler János Göröcs hoop door een tegentreffer te fabriceren.[2] De return werd pas een jaar later gespeeld, voor bijna 80.000 toeschouwers wist de Russische doelman Lev Jasjin zijn doel leeg te houden met een aantal sterke reddingen, in de 58e minuut zorgde Iouri Voinov voor de beslissing: 0-1.
De overige landen die deelnamen aan het WK hadden weinig moeite zich te plaatsen voor de achtste finales. Just Fontaine scoorde een paar maanden na het WK waar hij topscorer aller tijden werd weer twee doelpunten, tegen Griekenland won Frankrijk met 7-1, waardoor de return geen waarde meer had. De genaturaliseerde Argentijn Alfredo Di Stéfano scoorde vier maal voor Spanje in de wedstrijden tegen Polen. Roemenië nam in de thuiswedstrijd tegen Turkije in het laatste half uur een 3-0 voorsprong om deze in de return bijna weg te geven: 2-0 voor de Turken dankzij twee doelpunten van Lefter Küçükandonyadis.[3]
| 1 oktober 1958 «onderlinge duels» 20:30 uur (UTC+1) |
Frankrijk |
7 – 1 | Parc des Princes, Parijs Toeschouwers: 37.590 Scheidsrechter: Gottfried Dienst (SUI) | |
| Raymond Kopa Just Fontaine Thadée Cisowski Jean Vincent |
||||
| 3 december 1958 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+2) |
Griekenland |
1 – 1 | Apostolos Nikolaidisstadion, Athene Toeschouwers: 18.833 Scheidsrechter: Vincenzo Orlandini (ITA) | |
| Roger Marche |
||||
Frankrijk won met 8–2 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 2 november 1958 «onderlinge duels» 14:45 uur (UTC+2) |
Roemenië |
3 – 0 | Stadionul 23 August, Boekarest Toeschouwers: 67.200 Scheidsrechter: Gottfried Dienst (SUI) | |
| Nicolae Oaida Gheorghe Constantin Constantin Dinulescu |
||||
| 26 april 1959 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+2) |
Turkije |
2 – 0 | Mithatpaşa Stadyumu, Istanbul Toeschouwers: 23.567 Scheidsrechter: Borge Nedelkovski (YUG) | |
| Lefter Küçükandonyadis |
||||
Roemenië won met 3–2 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 21 juni 1959 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+1) |
Duitse Democratische Republiek |
0 – 2 | Walter-Ulbricht-Stadion, Oost-Berlijn Toeschouwers: 25.000 Scheidsrechter: Alojz Obtulovič (TCH) | |
| 28 juni 1959 «onderlinge duels» 17:30 uur (UTC+1) |
Portugal Mário Coluna Mário Coluna Cavém |
3 – 2 | Estádio das Antas, Porto Toeschouwers: 19.124 Scheidsrechter: Juan Gardeazábal (ESP) | |
Portugal won met 5–2 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 20 mei 1959 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+2) |
Noorwegen |
0 – 1 | Ullevaalstadion, Oslo Toeschouwers: 27.566 Scheidsrechter: Werner Bergmann (DDR) | |
| 23 september 1959 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+1) |
Oostenrijk |
5 – 2 | Prater-Stadion, Wenen Toeschouwers: 34.989 Scheidsrechter: Dimosthenis Stathatos (GRE) | |
| Erich Hof Horst Nemec Karl Skerlan |
||||
Oostenrijk won met 6–2 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 28 september 1958 «onderlinge duels» 16:00 uur (UTC+3) |
Sovjet-Unie |
3 – 1 | Centraal Leninstadion, Moskou Toeschouwers: 100.572 Scheidsrechter: Alfred Grill (AUT) | |
| Anatoli Iljin Slava Metreveli Valentin Kozmitsj Ivanov |
||||
| 27 september 1959 «onderlinge duels» 15:30 uur (UTC+1) |
Hongarije |
0 – 1 | Népstadion, Boedapest Toeschouwers: 78.481 Scheidsrechter: Jozef Kowal (POL) | |
De Sovjet-Unie won met 4–1 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 28 juni 1959 «onderlinge duels» 17:30 uur (UTC+2) |
Polen |
2 – 4 | Śląskistadion, Chorzów Toeschouwers: 71.469 Scheidsrechter: Arthur Ellis (ENG) | |
| Ernest Pohl Lucjan Brychczy |
||||
| 14 oktober 1959 «onderlinge duels» 20:30 uur (UTC+1) |
Spanje |
3 – 0 | Estadio Santiago Bernabéu, Madrid Toeschouwers: 62.070 Scheidsrechter: Karoly Balla (HUN) | |
| Alfredo Di Stéfano Enrique Gensana Merola Francisco Gento |
||||
Spanje won met 7–2 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 23 september 1959 «onderlinge duels» 19:00 uur (UTC+1) |
Denemarken |
2 – 2 | Københavns Idrætspark, Kopenhagen Toeschouwers: 32.400 Scheidsrechter: Jan Bronkhorst (NED) | |
| Poul Pedersen Bent Hansen |
||||
| 18 oktober 1959 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC+1) |
Tsjecho-Slowakije |
5 – 1 | Stadion Spartak Královo Pole, Brno Toeschouwers: 31.217 Scheidsrechter: Helmut Köhler (DDR) | |
| Titus Buberník Adolf Scherer Milan Dolinský |
||||
Tsjecho-Slowakije won met 7–3 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
| 31 mei 1959 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC+1) |
Joegoslavië |
2 – 0 | JNA Stadion, Belgrado Toeschouwers: 23.418 Scheidsrechter: Mihai Popa (ROU) | |
| Milan Galić Lazar Tasić |
||||
| 25 oktober 1959 «onderlinge duels» 13:30 uur (UTC+2) |
Bulgarije |
1 – 1 | Vasil Levskistadion, Sofia Toeschouwers: 27.560 Scheidsrechter: Kurt Tschenscher (FRG) | |
| Todor Diev |
||||
Joegoslavië won met 3–1 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor de kwartfinale.
Kwartfinale
[bewerken | brontekst bewerken]In de kwartfinales waren geen verrassingen, Frankrijk had weinig moeite het de laatste jaren ver teruggevallen Oostenrijk te verslaan. Just Fontaine scoorde in de thuiswedstrijd driemaal (5-2 zege) en Frankrijk kwam in de uitwedstrijd niet meer in gevaar. Frankrijk kreeg de organisatie aangewezen voor het eindtoernooi. Joegoslavië kwam in de uitwedstrijd tegen Portugal op een 2-0 achterstand, maar scoorde vlak voor tijd via Bora Kostić een vitale tegentreffer: 2-1. Na een 2-1 ruststand maakte Joegoslavië het karwei in de tweede helft af: 5-1, Kostić was opnieuw belangrijk met twee treffers. De Tsjechen hadden weinig moeite Roemenië te verslaan, na een 0-2 zege in Boekarest maakten de Tsjechen het in Bratislava af: 3-0. Titus Buberník scoorde twee keer en was samen met Fontaine topscorer van de kwalificatie-reeks.
Van 1936 tot 1939 woedde de Spaanse burgeroorlog, die uiteindelijk gewonnen werd door de conservatieve dictator Franco, de republikeinen werden gesteund door de Sovjet-Unie, Franco erkende dat regiem niet en was zwaar tegen het communisme. Toen de Sovjet-Unie en Spanje tegen elkaar lootten, was Spanje bang verslagen te worden ondanks de aanwezigheid van spelers als Di Stefano. Franco zou bezwaar hebben gemaakt tegen de toernooiregels die bepaalden dat de vlag van de tegenstander gehesen moest worden en het volkslied gespeeld moest worden bij de uitwedstrijd en was bang dat zijn onderdrukte volk steun zou betogen tegen het communisme. De Russen zagen ook de propaganda-waarden van dit tweeluik, de Sovjet-spelers speelden een reeks clubwedstrijden in Centraal-Europa en verbleven in een resort dat normaal gesproken gereserveerd was voor vooraanstaande politici. Toen de Sovjet-Unie de laatste oefenwedstrijd met 7-1 van Polen won gingen de alarmbellen definitief af bij Franco, hij was bang voor een vernedering door zijn erfvijand, een aanbod gewoon te spelen in Moskou maar de uitwedstrijd te spelen in Parijs werd door de UEFA afgewezen. Uiteindelijk, op 25 mei 1960, slechts twee dagen voordat de selectie zou vertrekken, kregen de spelers te horen dat ze nergens heen zouden gaan.[4]
| 13 december 1959 «onderlinge duels» 14:30 uur (UTC+1) |
Frankrijk |
5 – 2 | Stade olympique Yves-du-Manoir, Colombes Toeschouwers: 43.775 Scheidsrechter: Manuel Asensi Martín (ESP) | |
| Just Fontaine Jean Vincent |
||||
| 27 maart 1960 «onderlinge duels» 15:00 uur (UTC+1) |
Oostenrijk |
2 – 4 | Prater-Stadion, Wenen Toeschouwers: 39.229 Scheidsrechter: Leo Helge (DEN) | |
| Horst Nemec Erich Probst |
||||
Frankrijk won met 9–4 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor het hoofdtoernooi.
| 8 mei 1960 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC+1) |
Portugal |
2 – 1 | Estádio Nacional, Oeiras Toeschouwers: 39.978 Scheidsrechter: José Barberan (FRA) | |
| Santana Matateu |
||||
| 22 mei 1960 «onderlinge duels» 17:45 uur (UTC+1) |
Joegoslavië |
5 – 1 | JNA Stadion, Belgrado Toeschouwers: 43.000 Scheidsrechter: Josef Stoll (AUT) | |
| Dragoslav Šekularac Zvezdan Čebinac Boris Kostić Milan Galić |
||||
Joegoslavië won met 6–3 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor het hoofdtoernooi.
| 22 mei 1960 «onderlinge duels» 17:00 uur (UTC+2) |
Roemenië |
0 – 2 | Stadionul 23 August, Boekarest Toeschouwers: 61.306 Scheidsrechter: Andor Dorogi (HUN) | |
| 29 mei 1960 «onderlinge duels» 16:30 uur (UTC+1) |
Tsjecho-Slowakije |
3 – 0 | Tehelné pole, Bratislava Toeschouwers: 31.057 Scheidsrechter: Leif Gulliksen (NOR) | |
| Titus Buberník Vlastimil Bubník |
||||
Tsjecho-Slowakije won met 5–0 over twee wedstrijden en kwalificeert zich voor het hoofdtoernooi.
| 29 mei 1960 |
Sovjet-Unie |
X | ||
| 9 juni 1960 |
Spanje |
X | ||
Spanje wilde niet afreizen naar de Sovjet-Unie voor hun kwartfinale, vanwege de betrokkenheid die de Sovjet-Unie had in de Spaanse Burgeroorlog. Hierop werd de Sovjet-Unie tot winnaar uitgeroepen.
- The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
- International Football Results 1872-Present
- World Football Elo Ratings
- 1960 UEFA European Championship op uefa.com
- ↑ sporza, "relaas-van-het-allereerste-ek-voetbal-in-1960-waarvoor-belgie-niet-eens-het-inschrijvingsformulier-invulde". Gearchiveerd op 30 augustus 2026.
- ↑ www.labdarugo.be, "János Göröcs". Gearchiveerd op 30-08-2026.
- ↑ kureansiklopedi.com, "lefter-kucukandonyadis". Gearchiveerd op 30 augustus 2026.
- ↑ irishtimes.com, "Euro Moments: General Franco pulls Spain from 1960 tournament". Gearchiveerd op 30 augustus 2028.