Henk Goedschalk
| Henk Goedschalk | ||||
|---|---|---|---|---|
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Henk Otmar Goedschalk | |||
| Geboren | 16 december 1946 Paramaribo | |||
| Geboorteland | Suriname | |||
| Beroep | bankier | |||
| Bekend van | CBvS | |||
| ||||
Henk Otmar Goedschalk (Paramaribo, 16 december 1946) is een Surinaams bankier.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Henk Goedschalk studeerde economie aan de Rijksuniversiteit van Groningen.
Hij werd voor de militaire staatsgreep van 1980 lid van de Volkspartij die daar niet mee sympathiseerde.
Goedschalk trad in 1975 in dienst van het Ministerie van Opbouw en wel bij het Bureau Landelijke Opbouw die in 1980 geïncorporeerd werd bij de Stichting Planbureau Suriname. In 1980 werd Goedschalk benoemd tot Onderdirecteur van het Planbureau belast met Planning en daarna in 1983 wnd Directeur. [1]
In 1984 werd Goedschalk beleidsadviseur op het ministerie van Handel, Transport en Industrie en tevens voorzitter van de Deviezen Commissie.[2]
In 1985 werd Goedschalk benoemd tot governor van de Centrale Bank van Suriname. Hij volgde Lieuw A Soe op, die in 1983 Jules Sedney opvolgde nadat die ontslag nam toen hij in conflict kwam met legerleider Desi Bouterse in verband met zijn weigering mee te werken aan een verdachte Colombiaanse lening van 50 miljoen Amerikaanse dollar die mogelijk te maken had met drugs waarna hij naar Nederland vluchtte. Het is onduidelijk of deze lening vervolgens doorgang vond; Goedschalk zou in 1986 voor een lening getekend hebben van 200 miljoen Amerikaanse dollar van een bedrijf dat volgens de Amerikaanse justitie banden had met de Colombiaanse cocaïnekartels.[3] Goedschalk ontkende dit zelf.
In 1986 kwamen nieuwe bankbiljetten in omloop met de beeltenis van Anton de Kom in het kader van een geldzuiveringsactie met als doel grote hoeveelheden zwart geld ongeldig te maken. De Surinaamse bevolking kreeg toen slechts 4 dagen de tijd om oude bankbiljetten om te ruilen voor nieuwe. In 1987 werden voor het eerst na de militaire coup democratische verkiezingen gehouden en werd de regering Shankar-Arron gekozen door Nationale Assemblée. Op 9 januari 1990 werd Henk Goedschalk voor een tweede ambtstermijn benoemd door de regering Shankar-Arron. In augustus 1993 werd hij door de raad van commissarissen van de bank gevraagd op non-actief te blijven gedurende een grootscheeps onderzoek in Nederland naar een smeergelden affaire waarin zijn naam genoemd werd in. Een onderzoek van het Openbaar Ministerie concludeerde schriftelijk door de Procureur-Generaal mr. C. De Randamie in Suriname dat hem niets te verwijten viel, hij had slechts uitvoering gegeven aan regeringsbesluiten. Dit werd ook bevestigd door de betrokken officier van Justitie in Dagblad De West van 4 november 1993. André Telting volgde hem op terwijl Humphrey Hildenberg voor de eerste keer minister van Financiën was.
Goedschalk werd ontslagen nadat hij begin december zonder overleg na een solidariteitsstaking van het personeel weer aan het werk ging. Na de verkiezingen van 1996 trad de regering-Wijdenbosch II aan en werd de lopende rechtszaak ivm het ontslag van 1993 beëindigd met een dading (schikking), waarna hij werd aangesteld als regeringscommissaris en tevens president-commissaris bij de CBvS. Telting had van tevoren al aangekondigd dat hij niet onder Wijdenbosch wilde werken en hij legde eind november 1996 zijn functie als governor neer. Op 27 januari 1997 werd Henk Goedschalk voor een derde ambtstermijn benoemd tot governor van de Centrale Bank.
In 1997 kocht hij op advies van de regering vanwege in Nederland strafvervolging af in een smeergeldaffaire die inmiddels al 7 jaren voortsleepte.[4] De regering betitelde dit als processuele chantage en politiek geïnspireerd aangezien het Surinaamse Openbaar Ministerie Goedschalk al had verschoond van enige betrokkenheid.
Onder Goedschalk werden op grote schaal Surinaamse guldens bijgedrukt terwijl de goudvoorraad gedeeltelijk verkocht werd. Met deze monetaire financiering kreeg de overheid extra financiële middelen om de verminderde export inkomsten als gevolg van de dalende goud en aardolie prijzen op te vangen. De hierop volgende inflatie liep echter op tot tientallen procenten op jaarbasis. Bij de voortijdige verkiezingen van 2000 verloor de NDP fors en begin september van dat jaar legde Goedschalk zijn functie neer bij het aantreden van de regering-Venetiaan II.
In 2000 kwamen Hildenberg en Telting weer terug in de functie van minister van Financiën respectievelijk governor van de CBvS.
Onderscheiding en nevenfunctie
[bewerken | brontekst bewerken]Henk Goedschalk is benoemd tot commandeur in de Ereorde van de Palm.
Op maatschappelijk gebied is hij beschermheer van het Maranatha Mannenkoor.
Trivia
[bewerken | brontekst bewerken]
De plantagewoning van "De Morgenstond" (volksnaam "bekri") is in het bezit gekomen van Jamila's Fashion NV. De woning werd gerestaureerd en gemoderniseerd onder leiding van de architect Carel van Hest, met toevoeging van zwembad en diverse bijgebouwen. Goedschalk is er nooit gaan wonen. In 2003 had het huis weer onderhoud nodig. In de nacht van 29 op 30 december 2004 werd het pand door brand verwoest.
- ↑ (en) T.F.A.van Elmpt, Theo (2001). Surinam Paper Currency vol.2. Elran Press, pag 269. ISBN 90-801808-5-8. Geraadpleegd op 23 maart 2026.
- ↑ (en) T.van Elmpt, Theo (2001). Surinam Paper Currency. Elran Press, pag. 269. ISBN 90-801808-5-8. Geraadpleegd op 23 maart 2026.
- ↑ NRC (20 augustus 1993), HENK GOEDSCHALK; Lang onaantastbaar.
- ↑ Leidsch Dagblad, Goedschalk niet vervolgd, 15 maart 1999. Gearchiveerd op 27 februari 2022.
