Wijsvinger

De wijsvinger is de tweede vinger van de menselijke hand. De vinger heet zo, omdat men hem gebruikt om mee te wijzen of om dingen aan te wijzen. De Latijnse naam van de vinger is dan ook index, van het werkwoord indicare, aanwijzen, dat in het Nederlands onder andere inhoudsopgave betekent. De naam in veel Romaanse talen van de wijsvinger is van het Latijnse index afgeleid. Het is van de vijf vingers de vinger waarvan de beweging het best kan worden gecoördineerd. Bij amputatie van de wijsvinger vanaf het tweede gewricht raken de overige vingers als het ware gedesoriënteerd. Er is dan lange tijd nodig om gewend te raken aan het overnemen van zijn functies door de middelvinger.

De wijsvinger is niet altijd de vinger geweest om mee te wijzen. De oude Grieken wezen met hun middelvinger, een gebaar dat in onze samenleving een heel andere betekenis heeft gekregen. Daarentegen is het erg onbeleefd in Azië om met de wijsvinger te wijzen, daar wijst men met de duim. De wijsvinger wordt ook gebruikt om dingen mee op te vegen, bijvoorbeeld van een bord. De vinger wordt dan ook wel likkepot genoemd.