vacature
Uiterlijk
- va·ca·tu·re
- Leenwoord uit middeleeuws Latijn vacatura, in de betekenis van ‘openstaande betrekking’ voor het eerst aangetroffen in 1569. [1] [2]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | vacature | vacatures |
| verkleinwoord | vacaturetje | vacaturetjes |
de vacature v
- een onvervulde arbeidsplaats die open staat voor mensen die een baan zoeken
- Het woord vacature staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "vacature" herkend door:
| 99 % | van de Nederlanders; |
| 99 % | van de Vlamingen.[4] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ "vacature" in: Sijs, Nicoline van der, Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, 2e druk, Amsterdam / Antwerpen: Veen, 2002; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- ↑ vacature op website: Etymologiebank.nl
- ↑ www.nrc.nl (10 sep 2026)
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 8
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Woorden met 4 lettergrepen in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands met IPA-weergave
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 99 %
- Prevalentie Vlaanderen 99 %