Przejdź do zawartości

Antoine Griezmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antoine Griezmann
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

21 marca 1991
Mâcon

Wzrost

176 cm[1]

Pozycja

napastnik

Informacje klubowe
Klub

Orlando City

Kariera juniorska
Lata Klub
1997–1999 EC Mâcon
1999–2005 UF Mâcon
2005–2009 Real Sociedad
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2009–2014 Real Sociedad 180 (46)
2014–2019 Atlético Madryt 180 (94)
2019–2022 FC Barcelona 74 (22)
2021–2022 → Atlético Madryt (wyp.) 26 (3)
2022–2026 Atlético Madryt 143 (46)
2026– Orlando City 0 (0)
W sumie: 603 (211)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2010  Francja U-19 7 (3)
2011  Francja U-20 8 (1)
2010–2012  Francja U-21 11 (3)
2014–2024  Francja 137 (44)
W sumie: 163 (51)
  1. ↑ Aktualne na: 24 czerwca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 30 września 2024.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa świata
I miejsceRosja 2018
II miejsceKatar 2022
Mistrzostwa Europy
II miejsceFrancja 2016
III miejsceNiemcy 2024
Liga Narodów UEFA
złoto Włochy 2020/2021
Mistrzostwa Europy U-19
złoto Francja 2010
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Multimedia w Wikimedia Commons

Antoine Griezmann (ur. 21 marca 1991 w Mâcon) – francuski piłkarz, występujący na pozycji napastnika w amerykańskim Orlando City[2] oraz w reprezentacji Francji.

Złoty medalista Mistrzostw Europy U-19 2010, Mistrzostw Świata 2018 i Ligi Narodów UEFA 2020/2021, srebrny medalista Mistrzostw Europy 2016 i Mistrzostw Świata 2022. Uczestnik Mistrzostw Świata 2014, 2018 i 2022. W 2024 zakończył profesjonalną reprezentacyjną karierę[3][4].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Początki

[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczął w rodzinnym mieście Mâcon. Trenował w tamtejszych klubach EC Mâcon i UF Mâcon. W 2005 podczas testów w Montpellier HSC wzbudził zainteresowanie Realu Sociedad i następnie przeniósł się do tego klubu, mającego siedzibę w San Sebastián[5]. W latach 2005–2009 grał w młodzieżowych zespołach Realu.

Real Sociedad

[edytuj | edytuj kod]

Latem 2009 Griezmann awansował do kadry pierwszej drużyny Realu Sociedad, prowadzonej przez Urugwajczyka Martína Lasarte. 2 września 2009 zaliczył debiut w pierwszym zespole Realu Sociedad w meczu Pucharu Króla z Rayo Vallecano (0:2). Z kolei w Segunda División zadebiutował 6 września 2009 w zremisowanym 0:0 domowym meczu z Realem Murcia. W 2010 awansował z Realem do Primera División po tym, jak klub z San Sebastián wywalczył mistrzostwo Segunda División. W kwietniu 2010 przedłużył kontrakt z Realem do 2015, a w nim została zawarta klauzula odstępnego w wysokości 30 milionów euro[6]. W ekstraklasie hiszpańskiej swój debiut zaliczył 29 sierpnia 2010 w meczu z Villarrealem (1:0). Z kolei pierwszą bramkę w Primera División zdobył 25 października 2010 w spotkaniu z Deportivo La Coruña (3:0)[7].

Atlético Madryt

[edytuj | edytuj kod]

29 lipca 2014 Griezmann przeszedł do Atlético Madryt (za 30 mln euro), podpisując z nowym klubem sześcioletni kontrakt[8][9]. Swój debiut w barwach Los Indios rozegrał 19 sierpnia w meczu o Superpuchar Hiszpanii z Realem Madryt, zmieniając Saúla Ñígueza w 57. minucie[10]. Pierwszą bramkę dla klubu strzelił 17 września w przegranym 2:3 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA przeciwko Olympiakosowi[11]. Pierwsze (i drugie) ligowe trafienie zaliczył 1 listopada w meczu przeciw Córdoba CF, wygranym 4:2[12]. Debiutancki sezon w Madrycie zakończył strzelając dla Atlético łącznie 22 gole w 37 spotkaniach. Na zamknięcie rozgrywek 2014/15 ligi hiszpańskiej, został wybrany do jedenastki sezonu, jako jedyny gracz Los Indios i jeden z trzech napastników, obok Cristiano Ronaldo i Leo Messiego[13]. 8 czerwca 2016 przedłużył umowę z Atletico do 2021 roku[14].

FC Barcelona

[edytuj | edytuj kod]

12 lipca 2019 FC Barcelona wpłaciła 120 milionów euro klauzuli odejścia Antoine'a Griezmanna. Podpisał z klubem pięcioletni kontrakt[15].

W FC Barcelonie w lidze zadebiutował 16 sierpnia w wyjazdowym meczu 1. kolejki z Athletic Bilbao przegranym 0:1. Swojego pierwszego gola strzelił 25 sierpnia w meczu domowym na Camp Nou w 2. kolejce w 41. minucie, a pięć minut po przerwie strzelił swoją drugą bramkę w tym meczu.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Drużyny młodzieżowe

[edytuj | edytuj kod]

W 2010 Griezmann został mianowany kapitanem reprezentacji Francji U-19. Zadebiutował w niej 2 marca 2010 w bezbramkowym meczu z Ukrainą[16]. W lipcu 2010 wystąpił w Mistrzostwach Europy U-19 we Francji. Jego drużyna wywalczyła tam mistrzostwo kontynentu, a Griezmann pomógł jej w tym sukcesie strzelając dwie bramki, obie w grupowym meczu z Austrią[17].

Po turnieju, we wrześniu 2010, został powołany do reprezentacji U-20 na towarzyskie spotkanie z Portugalią. Na poprzedzającym mecz treningu doznał jednak kontuzji uda, co wykluczyło go z gry[18]. Swoje pierwsze spotkanie w drużynie U-20 rozegrał dopiero 9 lutego 2011, wygrywając 2:1 przeciwko Anglii[19]. Wcześniej, w listopadzie 2010, po wyleczeniu urazu, Griezmann zadebiutował natomiast w reprezentacji Francji U-21 w przegranym 0:1 meczu z Rosją[20].

Kadra seniorska

[edytuj | edytuj kod]

27 lutego 2014, po udanym sezonie 2013/2014, selekcjoner reprezentacji Francji, Didier Deschamps, powołał Griezmanna do kadry seniorskiej[21]. Zadebiutował w niej 5 marca 2014 w wygranym 2:0 meczu z Holandią[22].

Mistrzostwa Świata 2014

[edytuj | edytuj kod]

13 maja 2014, Griezmann został powołany do kadry Trójkolorowych na Mistrzostwa Świata w Brazylii[23]. Swoją pierwszą bramkę dla kadry seniorskiej zdobył 1 czerwca w trakcie przygotowań przed mundialem, otwierając wynik zremisowanego 1:1 meczu towarzyskiego z Paragwajem[24]. Kolejne dwa gole strzelił 8 czerwca podczas ostatniego sprawdzianu przed turniejem, w wygranym 8:0 meczu z Jamajką, wchodząc z ławki rezerwowych w drugiej połowie spotkania[25].

Jeszcze przed pierwszym meczem Trójkolorowych na mistrzostwach, kontuzji doznał skrzydłowy Franck Ribéry. Deschamps postanowił powierzyć jego zadania Griezmannowi. Francuzi rozpoczęli mistrzostwa od dwóch zwycięstw i remisu, wygrywając grupę E[26]. Wygrali również mecz 1/8 finału przeciwko Nigerii[27][28]. Les Bleus odpadli z turnieju przegrywając 0:1 mecz ćwierćfinałowy z późniejszymi triumfatorami – Niemcami[29][30].

Mistrzostwa Europy 2016

[edytuj | edytuj kod]

Antoine Griezmann został również powołany na Euro 2016 rozgrywane we Francji. W fazie grupowej otworzył w 90. minucie wynik wygranego (ostatecznie 2:0) meczu z Albanią[31]. W 1/8 finału zdobył dwie bramki w spotkaniu przeciwko Irlandii, ustalając wynik na 2:1 dla Francji[31]. W ćwierćfinale Trójkolorowi mierzyli się z Islandią, wygrywając 5:2. Griezmann zdobył w tym meczu gola na 4:0, trafiając w 45. minucie[32][33]. W spotkaniu półfinałowym Les Bleus zagrali przeciwko Niemcom. W wygranym 2:0 meczu oba gole zdobył Griezmann[34][35]. W finale Euro, swoim trzecim w historii reprezentacji, Francja uległa Portugalii 0:1 po dogrywce[36][37].

Antoine Griezmann zakończył rozgrywki z sześcioma trafieniami, zdobywając koronę króla strzelców[38][39]. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem mistrzostw[40].

Mistrzostwa Świata 2018

[edytuj | edytuj kod]

17 maja 2018 Griezmann został powołany do kadry Francji na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji[41]. 16 czerwca 2018 został sfaulowany w polu karnym i wykorzystał rzut karny, otwierając wynik w meczu, a ostatecznie wygranym 2:1 nad Australią w pierwszym meczu grupowym, który był pierwszą decyzją karną przyznaną na mistrzostwach świata, za pomocą systemu wideoweryfikacji[42]. 30 czerwca 2018 w meczu 1/8 finału wykorzystał rzut karny na faulu Kyliana Mbappé w wygranym 4:3 z Argentyną[43]. 6 lipca 2018 w meczu ćwierćfinałowym przeciwko Urugwaju asystował przy golu Raphaëla Varana z rzutu rożnego, a dziewiętnaście minut później sam zdobył gola ustalając wynik na 2:0 po błędzie bramkarza Urugwaju Fernando Muslery[44] i nie celebrował gola ze względu na przyjaźń z piłkarzami Urugwaju grających z nim w Atlético Madryt[45]. 10 lipca 2018 w meczu półfinałowym przeciwko Belgii dośrodkował z rzutu rożnego piłkę po której Samuel Umtiti zdobył gola uderzając głową ustalając wynik 1:0 i tym samym awansując trzeci raz w historii do finału mistrzostw świata[46]. 15 lipca 2018 w finale przeciwko Chorwacji w 18 minucie meczu dośrodkowując piłkę z rzutu wolnego Mario Mandžukić niefortunnie skierował piłkę do swojej bramki zdobywając gola samobójczego otwierając wynik[47], a w 38 minucie wykorzystał rzut karny po zagraniu ręką Ivana Perišića[48], a ostatecznie mecz zakończył się wygraną Francji 4:2 po golach Kyliana Mbappé i Paula Pogby i zdobywając drugie mistrzostwo świata[49]. Został wybrany zawodnikiem meczu finałowego[50], a także został wybrany trzecim najlepszym zawodnikiem turnieju za Luką Modriciem i Edenem Hazardem, otrzymując Brązową Piłkę[51].

Mistrzostwa Europy 2020

[edytuj | edytuj kod]

W maju 2021 otrzymał powołanie na przełożone Mistrzostwa Europy 2020 z powodu epidemii COVID-19[52]. 19 czerwca 2021 w drugim meczu fazy grupowej strzelił jedynego gola na tym turnieju w zremisowanym 1:1 z Węgrami[53]. 28 czerwca 2021 w meczu 1/8 finału ze Szwajcarią został zdjęty w 88 minucie, a w jego miejsce wszedł Moussa Sissoko. Mecz zakończył się remisem 3:3 gdzie w konkursie rzutów karnych przegrali 4:5 i odpadli z turnieju[54].

Mistrzostwa Świata 2022

[edytuj | edytuj kod]

9 listopada 2022 znalazł się w kadrze Francji na Mistrzostwa Świata 2022 w Katarze[55]. 14 grudnia 2022 w meczu półfinałowym został zawodnikiem meczu w wygranym 2:0 w meczu z Marokiem[56]. Wystąpił w finale z Argentyną do 71 minuty spotkania, a mecz zakończył się remisem 3:3 gdzie po dogrywce w konkursie rzutów karnych trójkolorowi przegrali 4:2 i ostatecznie zdobyli drugie wicemistrzostwo świata[57], a sam turniej zakończył z trzema asystami (razem z Bruno Fernandesem, Harrym Kane'em, Lionelem Messim i Ivanem Perišićem)[58].

Statystyki klubowe

[edytuj | edytuj kod]
(aktualne na 19 lutego 2023)[59]
Klub Sezon Liga Liga Puchar kraju Europa[a] Inne[b] Ogólnie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Real Sociedad 2009/2010 Segunda División 39610––406
2010/2011 Primera División 37720––397
2011/2012 35731––388
2012/2013 341011––3511
2013/2014 35167381–5020
Ogólnie 18046145810020252
Atlético Madryt 2014/2015 Primera División 37225192205325
2015/2016 382233137–5432
2016/2017 361654126–5326
2017/2018 321932148–4929
2018/2019 37152284104821
Ogólnie 180941812562730257133
FC Barcelona 2019/2020 Primera División 3593392114815
2020/2021 36136372225120
2021/2022 300000–30
Ogólnie 7422961643310235
Atlético Madryt (wyp.) 2021/2022 Primera División 2631194–368
2022/2023 820031–113
Ogólnie 34511125004711
Atlético Madryt 2022/2023 Primera División 1453030–205
Ogólnie 145303000205
Ogólnie w karierze 4821724524953763628236

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

Real Sociedad

[edytuj | edytuj kod]

Atlético Madryt

[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona

[edytuj | edytuj kod]

Francja

[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata

  • Mistrzostwo: 2018
  • Wicemistrzostwo: 2022

Mistrzostwa Europy

  • Wicemistrzostwo: 2016

Liga Narodów UEFA

Francja U-19

[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy U-19

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

Rekordy

[edytuj | edytuj kod]
  • Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Atlético Madryt: 149 goli
  • Najskuteczniejszy francuski zawodnik w historii Atlético Madryt: 149 goli

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Ma siostrę Maud oraz młodszego brata Théo[61][62]. W lutym 2020 r. jego ojciec, Alain Griezmann został prezesem UF Mâconnais(inne języki)[63]. Od 15 czerwca 2017 r. żoną Griezmanna jest Erika Choperena[64]. Mają córki – Mię (ur. 8 kwietnia 2016) Albę (ur. 8 kwietnia 2021) oraz syna Amaro (ur. 8 kwietnia 2019)[65][66][67].

Jego dziadek Amaro Lopez, był portugalskim piłkarzem[68].

W czerwca 2016 roku wyznał, że jego idolem był David Beckham[69].

W styczniu 2020 r. Griezmann założył organizację e-sportową Grizi Esport, biorącą udział w turniejach Rainbow Six Siege, Fortnite i FIFA[70][71].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Antoine Griezmann [online], atleticodemadrid.com [dostęp 2018-08-15] (hiszp.).
  2. ↑ Maxime Barbaud, Antoine Griezmann est arrivé à Orlando [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 24 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-24] (fr.).
  3. ↑ AVOTT Avoimen, Tutkimusaineistojen ja -menetelmien avoimuus. Korkeakoulu- ja tutkimusyhteisön kansallinen linjaus ja toimenpideohjelma 2021–2025, Vastuullisen tieteen julkaisusarja, Tieteellisten seurain valtuuskunta, 11 czerwca 2023, ISBN 978-952-5995-85-5 [dostęp 2024-09-30].
  4. ↑ Ali Rampling, France’s Antoine Griezmann retires from international football [online], The New York Times, 30 września 2024 [dostęp 2025-01-13] (ang.).
  5. ↑ Griezmann: „Un rêve de porter le maillot bleu. FFF.fr. [dostęp 2010-12-18]. (fr.).
  6. ↑ Comunicado Oficial: Griezmann renueva su contrato con la Real. Real Sociedad. [dostęp 2010-12-18]. (hiszp.).
  7. ↑ Griezmann conduit la Sociedad. lequipe.fr. [dostęp 2010-12-18]. (fr.).
  8. ↑ Antoine Griezmann signs six-year deal at Atletico Madrid as he completes £24million move to the Spanish champions. dailymail.co.uk. [dostęp 2016-01-28]. (ang.).
  9. ↑ Agreement with Real Sociedad for the transfer of Griezmann. en.clubatleticodemadrid.com. [dostęp 2016-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-01)]. (ang.).
  10. ↑ Spanish Super Copa: Real Madrid and Atletico draw 1-1 in first leg. skysports.com. [dostęp 2016-01-28]. (ang.).
  11. ↑ Olympiacos stun Atlético in five-goal thriller. uefa.com. [dostęp 2016-07-08]. (ang.).
  12. ↑ Atlético Madryt vs. Cordoba CF 4 - 2, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [dostęp 2016-07-08].
  13. ↑ The 2014/15 Liga BBVA Ideal XI. laliga.es. [dostęp 2016-07-08]. (ang.).
  14. ↑ Antoine Griezmann prolonge à l'Atlético de Madrid [online], L'Équipe [dostęp 2026-06-08] (fr.).
  15. ↑ Barça sign Antoine Griezmann [online], fcbarcelona.com [dostęp 2019-07-12] (ang.).
  16. ↑ Griezmann: Match nul face à l’Ukraine (0–0). FFF.fr. [dostęp 2010-12-18]. (fr.).
  17. ↑ France 5-0 Austria. goal.com. [dostęp 2010-12-18]. (ang.).
  18. ↑ Les mini-bleus face à la Juve. lequipe.fr. [dostęp 2016-07-21]. (fr.).
  19. ↑ England U20s 1 France U20s 2. shropshirestar.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  20. ↑ Espoirs. France - Russie : 0-1. ouest-france.fr. [dostęp 2016-07-21]. (fr.).
  21. ↑ Nasri out, Griezmann in for France. espnfc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  22. ↑ France 2-0 Netherlands. flashscore.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  23. ↑ World Cup 2014: Samir Nasri and Gael Clichy not in France squad. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  24. ↑ World Cup 2014: France held by Paraguay in friendly. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  25. ↑ France 3-2 Jamaica. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  26. ↑ FIFA World Cup 2014: Group E. fifa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  27. ↑ France 2-0 Nigeria. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  28. ↑ France 2-0 Nigeria. fifa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  29. ↑ France 0-1 Germany. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  30. ↑ France 0-1 Germany. fifa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  31. 1 2 France 2-0 Albania. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  32. ↑ France 5-2 Iceland. bbc.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  33. ↑ France 5-2 Iceland. uefa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  34. ↑ Germany 0-2 France. uefa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  35. ↑ Germany 0 France 2: Antoine Griezmann's double fires hosts into Euro 2016 final with Portugal. telegraph.co.uk. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  36. ↑ Portugal 1-0 France. uefa.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  37. ↑ Portugal beat France to win Euro 2016 final with Éder’s extra-time goal. theguardian.com. [dostęp 2016-07-21]. (ang.).
  38. ↑ France's Antoine Griezmann wins Golden Boot despite failing to shine in Euro 2016 final. skysports.com, 2016-07-10. [dostęp 2016-07-11]. (ang.).
  39. ↑ EURO 2016 Statistics – Goals. uefa.com. [dostęp 2016-07-11]. (ang.).
  40. ↑ Antoine Griezmann named Player of the Tournament. uefa.com, 2016-07-11. [dostęp 2016-07-11]. (ang.).
  41. ↑ Alexandre Lacazette and Anthony Martial on standby for France World Cup squad and Dimitri Payet out | Football News | Sky Sports [online], skysports.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  42. ↑ World Cup 2018: History made with first penalty awarded by VAR during France vs Australia | The Independent | The Independent [online], independent.co.uk [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  43. ↑ Kylian Mbappe 'exceptional' in World Cup win over Argentina - Antoine Griezmann - ESPN [online], espn.in [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  44. ↑ World Cup 2018: France beat Uruguay 2-0 to reach semi-final - BBC Sport [online], bbc.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  45. ↑ Mundial 2018: Urugwaj - Francja. Antoine Griezmann nie celebrował gola. "Jest praktycznie obywatelem tego kraju" [online], wp.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
  46. ↑ World Cup 2018: France reach final after 1-0 win over Belgium - BBC Sport [online], bbc.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  47. ↑ Mundial 2018. Francja - Chorwacja: historyczny samobój Mario Mandzukicia [online], wp.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
  48. ↑ Mundial 2018: Francja - Chorwacja. Kontrowersyjny rzut karny spowodował mieszane reakcje. Także na Twitterze [online], wp.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
  49. ↑ https://www.reuters.com/article/us-soccer-worldcup-final/france-lift-second-world-cup-after-winning-classic-final-4-2-idUSKBN1K50RG
  50. ↑ 2018 FIFA World Cup Russia™ - Matches - France - Croatia - FIFA.com [online], fifa.com [dostęp 2024-04-22] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-12] (ang.).
  51. ↑ Luka Modric: Croatia star wins World Cup Golden Ball ahead of Eden Hazard | Football | Sport | Express.co.uk [online], express.co.uk [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  52. ↑ La liste des vingt-six pour l'UEFA Euro 2020 [online], fff.fr [dostęp 2024-04-22].
  53. ↑ Hungary 1-1 France: Griezmann cancels out Fiola strike | UEFA EURO | UEFA.com [online], uefa.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  54. ↑ Sensacja stała się faktem! Mistrzowie świata po horrorze odpadli z Euro 2020! - Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
  55. ↑ La liste des vingt-cinq pour le Mondial [online], fff.fr [dostęp 2024-04-22].
  56. ↑ https://www.fifa.com/fifaplus/en/match-centre/match/17/255711/285075/400128142
  57. ↑ FIFA 2022 World Cup: France lost to Argentina but comeback showed what Kylian Mbappe and Les Bleus are made of - CBSSports.com [online], cbssports.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  58. ↑ https://www.fifa.com/fifaplus/en/articles/top-assisters-at-world-cup-qatar-2022
  59. ↑ Antoine Griezmann, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [dostęp 2020-11-29].
  60. ↑ Antoine Griezmann najlepszym piłkarzem Francji w 2016 roku. eurosport.onet.pl. [dostęp 2017-01-11]. (pol.).
  61. ↑ Sam Borden, Sister of French Soccer Star Antoine Griezmann Recalls Terror of Paris Attacks, „The New York Times”, 6 lipca 2016, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-12-17] (ang.).
  62. ↑ Antoine Griezmann : Qui est Théo, son petit frère ? [online], www.purepeople.com [dostęp 2022-12-17] (fr.).
  63. ↑ Par Christophe Bérard Le 20 février 2021 à 15h29, Coupe de France : l’UF Mâconnais, le club de la famille Griezmann, rêve toujours [online], leparisien.fr, 20 lutego 2021 [dostęp 2022-12-17] (fr.).
  64. ↑ EriKA Choperena (@eri_chope) on Instagram | Ghostarchive [online], ghostarchive.org [dostęp 2022-12-17].
  65. ↑ Antoine Griezmann est papa. public.fr, 2016-04-08. [dostęp 2016-07-11]. (fr.).
  66. ↑ Antoine Griez­mann: le foot­bal­leur des Bleus est papa pour la première fois!. voici.fr, 2016-04-08. [dostęp 2016-07-11]. (fr.).
  67. ↑ Antoine Griezmann, Wife Erika Choperena Welcome Third Child; Name the Newborn Alba | ⚽ LatestLY [online], LatestLY, 8 kwietnia 2021 [dostęp 2022-12-17] (ang.).
  68. ↑ A herança portuguesa de Griezmann, Antoine 'Lopes' Griezmann. [dostęp 2018-07-17].
  69. ↑ https://transfery.info/aktualnosci/griezmann-on-byl-moim-idolem/89411
  70. ↑ Antoine Griezmann stawia kolejny krok w swojej pasji do gier wideo [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-12-17] (pol.).
  71. ↑ Wielkie gwiazdy piłki wchodzą w esport. Bale i Griezmann mają swoje drużyny [online], Red Bull [dostęp 2022-12-17] (pol.).
  72. ↑ Décret du 31 décembre 2018 portant promotion et nomination data. legifrance.gouv.fr, 1 stycznia 2019. [dostęp 2019-06-07]. (fr.).
  73. ↑ Antoine Griezmann et les Bleus décorés de la Légion d’honneur. lejsl.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).
  74. ↑ Twitter. Informacja na oficjalnym koncie "Equipe de France". twitter.com, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-06]. (fr.).

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Uwzględniono:
    Liga Mistrzów UEFA – 85 (30)
    Liga Europy UEFA – 8 (6)
    kwalifikacje do Ligi Mistrzów UEFA – 2 (1)
  2. ↑ Uwzględniono:
    Superpuchar Europy UEFA – 1 (0)
    Superpuchar Hiszpanii – 5 (3)

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Antoine_Griezmann&oldid=80060428”