Przejdź do zawartości

Carly Rae Jepsen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Carly Rae Jepsen
Ilustracja
Carly Rae Jepsen w Minneapolis (2019)
Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1985
Mission (Kolumbia Brytyjska)

Gatunki

pop, synth pop, dance-pop, teen pop, folk

Zawód

piosenkarka, autorka piosenek, aktorka

Aktywność

od 2007

Wydawnictwo

604, School Boy, Interscope, Fontana

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa

Carly Rae Jepsen (ur. 21 listopada 1985) – kanadyjska piosenkarka, autorka piosenek i aktorka, wykonująca muzykę z gatunku pop, z elementami dance-popu, synth popu i disco, a wcześniej także folk.

W 2007 zajęła trzecie miejsce w piątej edycji kanadyjskiej wersji programu Idol, a w następnym roku wydała album pt. Tug of War. Światową popularność zyskała w 2012 roku wydaniu singla „Call Me Maybe”, który osiągnął sukces komercyjny, docierając do pierwszego miejsca list przebojów m.in. w USA, Kanadzie i Australii oraz Wielkiej Brytanii i innych krajach Europy. Piosenką promowała swój drugi album pt. Kiss, na którym umieściła także przebój „Good Time” nagrany z Owl City. W 2015 wylansowała hit „I Really Like You”, którym promowała album pt. Emotion inspirowany stylistyką lat 80. i brzmieniami alternatywnymi. W 2019 wydała czwarty album w karierze – Dedicated, która spotkała się z pozytywnym przyjęciem od krytyków.

Sporadycznie udziela się jako aktorka. Jest sojuszniczką społeczności LGBT i cieszy się szczególną popularnością wśród mniejszości seksualnych[1][2].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w niewielkiej miejscowości Mission w regionie Kolumbia Brytyjska w Kanadzie, jako druga z trójki dzieci. Jej rodzicami są Larry Jepsen i Alexandra z domu Lanzarotta, którzy mają duńskie i brytyjskie pochodzenie. Uczęszczała do Heritage Park Secondary School w Mission, a następnie uczyła się w Canadian College of Performing Arts w Victorii. Później zamieszkała w Vancouverze, gdzie pracowała w kawiarni jako barista i organizatorka występów typu „open mike”.

W 2007 zajęła trzecie miejsce w finale piątej edycji programu Idol. Wkrótce nagrała materiał demo, dzięki któremu udało jej się podpisać kontrakt z wytwórnią 604 Records. Latem 2008 wydała cover piosenki „Sunshine on My Shoulders” Johna Denvera jako swój pierwszy singiel[3]. Kompozycja znalazła się na jej debiutanckim albumie Tug of War, wydanym 30 września 2008, który zawierał mieszankę popu i folku. Płyta nie była sukcesem komercyjnym, ale dwa kolejne promujące ją single, „Tug of War” i „Bucket”, dostały się do top 40 kanadyjskiej listy sprzedaży. W 2009 Jepsen wyruszyła w trasy koncertowe po Kanadzie z artystami, takimi jak Marianas Trench, Shiloh Hoganson, The Mission District i The New Cities[4][5].

Jepsen (2012)

We wrześniu 2011 wydała singiel „Call Me Maybe”, który osiągnął sukces początkowo tylko w Kanadzie. O piosence zrobiło się głośniej za sprawą Justina Biebera i Seleny Gomez, którzy tweetowali o niej[6][7]. Jepsen podpisała kontrakt z wytwórnią School Boy Records, której założycielem jest menedżer Biebera, Scooter Braun[8]. Dzięki temu w 2012 roku singiel „Call Me Maybe” zdobył olbrzymią międzynarodową popularność i dotarł na pierwsze miejsca list przebojów w kilkunastu krajach na całym świecie, m.in. w USA, Kanadzie, Australii, Wielkiej Brytanii i licznych krajach Europy. W międzyczasie Carly supportowa zespół Hanson podczas ich tournée i zadebiutowała w amerykańskiej telewizji wykonując „Call Me Maybe” w The Ellen DeGeneres Show[9]. Piosenka ta znalazła się na EP-ce Curiosity oraz kolejnym albumie Jepsen, Kiss, wydanym jesienią. Utrzymana w stylistyce dance-pop i teen pop płyta Kiss zawierała także kolejny światowy przebój, „Good Time”, nagrany z Owl City, i uplasowała się w top 10 m.in. w USA, Kanadzie, Australii, Japonii i Wielkiej Brytanii. Krążek promowały też single „This Kiss”, który nie osiągnął jednak spodziewanego sukcesu, i „Tonight I’m Getting Over You”, cieszący się dość dużą popularnością w Europie. Artystka zdobyła w tamtym czasie liczne nagrody, m.in. jedną American Music Award, trzy nagrody Juno oraz dwie Billboard Music Awards. W 2013 roku wyruszyła w solową trasę The Summer Kiss Tour i wydała dwa nowe single: „Take a Picture” we współpracy z Coca-Colą oraz własną wersję „Part of Your World” z filmu Mała Syrenka Disneya. W 2014 wzięła udział w nowej adaptacji sztuki Kopciuszek Richarda Rodgersa i Oscara Hammersteina II na Broadwayu.

Jepsen w Chicago (2016)

W marcu 2015 wydała singiel „I Really Like You”, w teledysku do którego wystąpili Tom Hanks i Justin Bieber. Singiel spotkał się z sukcesem na listach przebojów, docierając do top 5 w Japonii, Wielkiej Brytanii i Irlandii, choć niektórzy skrytykowali słowa piosenki[10][11]. Latem premierę miał kolejny singiel, „Run Away with Me”, który pomimo bardzo pozytywnych opinii krytyków nie powtórzył sukcesu poprzednika. Jepsen w czerwcu 2015 wydała album pt. Emotion, który został pozytywnie przyjęty przez krytyków i wysoko oceniony przez magazyny muzyczne[12], ale odniósł nieduży sukces komercyjny, choć na rynku japońskim sprzedał się w nakładzie większym niż 100 tysięcy kopii i uzyskał status złotej płyty. Jepsen jesienią wydała trzeci singiel z Emotion – „Your Type”, który poniósł komercyjną porażkę. Piosenkarka wyruszyła w trasę koncertową Gimmie Love Tour, poza tym wystąpiła w telewizyjnej adaptacji filmu Grease na amerykańskim kanale Fox i nagrała piosenkę „Everywhere You Look” do serialu komediowego Pełniejsza chata. Latem 2016 wydała EP-kę pt. Emotion: Side B będącą zbiorem piosenek, które nie trafiły na poprzedni album. Wydawnictwo spotkało się z dobrym odbiorem krytyków[13]. Pod koniec roku do kin trafił film animowany Balerina, w którym Jepsen udzieliła głosu jednej z postaci, a w ścieżce dźwiękowej znalazł się jej utwór „Cut to the Feeling”, który wiosną 2017 wydała jako singiel.

Jepsen w Oslo (2020)

Jesienią 2018 wydała singiel „Party for One”, która nie podbiła list przebojów. W lutym 2019 premierę miał podwójny singiel z utworami „Now That I Found You” i „No Drug like Me”, który osiągnął niewielki sukces w Japonii. W maju tego samego roku premierę miał jej czwarty album – Dedicated, na którym prezentowała brzmienie podobne do tego znanego z Emotions. Za krążek uzyskała dobre recenzje[14], jednak nie osiągnęła sukcesu sprzedażowego, a promujący go singiel „Too Much” poniósł klęskę na listach przebojów. W tym samym miesiącu Jepsen wyruszyła w trasę koncertową o nazwie The Dedicated Tour. Piosenka „OMG”, nagrana w duecie z DJ-em Gryffinem na jego album Gravity, dotarła do 1. miejsca amerykańskiej listy klubowej. Na początku roku 2020 Carly wydała singiel „Let’s Be Friends”, a następnie płytę Dedicated Side B, składającą się z niepublikowanych wcześniej utworów z sesji nagraniowych do Dedicated. Album otrzymał pozytywne recenzje[15]. Pod koniec roku wydała świąteczny singiel „It’s Not Christmas Till Somebody Cries”.

W październiku 2022 wydała album The Loneliest Time, który promowała singlami: „Western Wind”, „Beach House” i tytułowym utworem nagranym w duecie z Rufusem Wainwrightem. Płyta dostała pozytywne recenzje[16] i weszła do top 20 list sprzedaży w Kanadzie, USA i Wielkiej Brytanii. Jepsen promowała album trasą koncertową o nazwie So Nice. W lipcu 2023 ukazało się wydawnictwo The Loveliest Time, zawierające piosenki powstałe w czasie sesji nagraniowych do poprzedniej płyty. Album nie wszedł na główne listy przebojów, jednak otrzymał przychylne recenzje[17].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W latach 2012–2013 pozostawała w związku na odległość z amerykańskim piosenkarzem Matthew Komą[18]. Jej następnym partnerem był fotograf David Kalani Larkins[19], następnie związała się z brytyjskim kompozytorem Jamesem Flanniganem[20]. Od 2022 jej partnerem jest amerykański producent muzyczny Cole Marsden Greif-Neill, znany jako Cole M.G.N., z którym pobrała się w październiku 2025[21]. W marcu 2026 urodziła się ich córka[22].

Jej młodzieńczy sposób ubierania się był krytykowany przez media jako niestosowny do wieku[23].

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Pozycje na listach Certyfikaty
CAN
[24]		 AUS
[25]		 GER
[26]		 IRL
[27]		 JAP
[28]		 NLD
[29]		 NZL
[30]		 SWI
[31]		 UK
[32]		 USA
[33]
2008 Tug of War — — — — — — — — — —
2012 Kiss 5 8 22 16 4 47 6 18 9 6
2015 Emotion 8 37 73 29 8 68 35 93 21 16
  • JAP: złota płyta[36]
2019 Dedicated 16 33 — 39 32 — 40 71 26 18
2020 Dedicated Side B 58 — — — 60 — — — 42 —
2022 The Loneliest Time 18 62 — 61 52 — 37 — 16 19
2023 The Loveliest Time — — — — — — — — — —

Kompilacje

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Pozycje na listach
JAP
[28]
2013 Kiss: The Remix 157
2016 Emotion Remixed + 256

EP-ki

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Pozycje na listach
CAN
[24]		 AUS
[39]		 IRL
[27]		 JAP
[28]		 UK
[40]		 USA
[33]
2004 Dear You — — — — — —
2012 Curiosity 6 — — — — —
2016 Emotion: Side B 55 74 89 37 182 62
2019 Spotify Singles — — — — — —

Single

[edytuj | edytuj kod]
Rok Tytuł Pozycje na listach Certyfikaty Album
CAN
[41]		 AUS
[42]		 GER
[43]		 IRL
[27]		 JAP
[44]		 NLD
[29]		 NZL
[30]		 SWI
[31]		 UK
[45]		 USA
[46]
2008 „Sunshine on My Shoulders” — — — — — — — — — — Tug of War
„Tug of War” 36 — — — — — — — — —
2009 „Bucket” 32 — — — — — — — — —
  • CAN: złota płyta[34]
„Sour Candy” (oraz Josh Ramsay) — — — — — — — — — —
2011 „Call Me Maybe” 1 1 3 1 3 2 1 1 1 1
  • CAN: diamentowa płyta[34]
  • AUS: 15 × platynowa płyta[47]
  • GER: 5 × złota płyta[48]
  • JAP: 3 × platynowa płyta[49]
  • NLD: 2 × platynowa płyta[50]
  • NZL: 3 × platynowa płyta[51]
  • SWI: 3 × platynowa płyta[52]
  • UK: 4 × platynowa płyta[53]
  • USA: diamentowa płyta[54]
 Curiosity
2012 „Curiosity” 18 — — — — — — — — —
  • CAN: złota płyta[34]
„Both Sides Now”[55] — — — — — — — — — —
„Good Time” (oraz Owl City) 1 5 11 6 2 15 1 4 5 8
  • AUS: 4 × platynowa płyta[56]
  • GER: złota płyta[48]
  • JAP: 2 × platynowa płyta[49]
  • NZL: 2 × platynowa płyta[57]
  • UK: platynowa płyta[58]
  • USA: 2 × platynowa płyta[54]
 Kiss
„This Kiss” 23 — 64 64 65 58 39 — 166 86
„Almost Said It”[59] — — — — — — — — — —
2013 „Tonight I’m Getting Over You” 88 38 — 32 — 44 40 74 33 90
„Take a Picture” — — — — — — — — — — —
„Part of Your World” — — — — — — — — — — The Little Mermaid Greatest Hits
2015 „I Really Like You” 14 37 15 3 4 16 25 15 3 39
  • CAN: złota płyta[34]
  • AUS: platynowa płyta[47]
  • GER: złota płyta[48]
  • JAP: 2 × platynowa płyta[49]
  • POL: platynowa płyta[60]
  • UK: platynowa płyta[61]
  • USA: platynowa płyta[54]
 Emotion
„All That” — — — — — — — — — —
„Run Away with Me” 83 100 — 82 — — — — 58 —
  • UK: srebrna płyta[62]
„Your Type” — — — — — — — — — —
„Last Christmas” — — — — — 100 — — — — —
2016 „Everywhere You Look (The Fuller House Theme)” — — — — — — — — — — —
„First Time” — — — — — — — — — — Emotion Remixed +
2017 „It Takes Two” (oraz Mike Will Made It i Lil Yachty) — — — — — — — — — — —
„Cut to the Feeling” — — — — 13 — — — — —
  • JAP: złota płyta[49]
  • UK: srebrna płyta[63]
 Emotion: Side B +
2018 „Party for One” 100 — — 98 68 — — — — — Dedicated
2019 „Now That I Found You” — — — — 44 — — — — —
„Too Much” — — — — — — — — — —
„OMG” (oraz Gryffin) — — — — — — — — — — Gravity
„The Sound” — — — — — — — — — — Dedicated
2020 „Let’s Be Friends” — — — — — — — — — — Dedicated Side B
„It’s Not Christmas Till Somebody Cries” — — — — — — — — — — —
2022 „Western Wind” — — — — — — — — — — The Loneliest Time
„Move Me” (oraz Lewis OfMan) — — — — — — — — — — —
„Beach House” — — — — — — — — — — The Loneliest Time
„Talking to Yourself” — — — — — — — — — —
„The Loneliest Time” (oraz Rufus Wainwright) — — — — — — — — — —
2023 „Shy Boy” — — — — — — — — — — The Loveliest Time
„Shadow” — — — — — — — — — —

Trasy koncertowe

[edytuj | edytuj kod]
  • 2013: The Summer Kiss Tour
  • 2015–2016: Gimmie Love Tour
  • 2019–2020: The Dedicated Tour
  • 2022–2023: The So Nice Tour

Dorobek aktorski

[edytuj | edytuj kod]
  • 2014: Rodgers + Hammerstein’s Cinderella (sztuka teatralna) jako Ella
  • 2014: Lennon or McCartney (film dokumentalny) jako ona sama
  • 2016: Grease Live! (film telewizyjny) jako Frenchy
  • 2016: Balerina (film animowany) jako Odette

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Steve Brown: Carly Rae Jepsen says being gay icon is 'gift' of career. attitude.co.uk, 2019-05-08. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  2. ↑ The queer cult of Carly Rae Jepsen: Why we really, really, really, really, really, really like you. cbc.ca, 2018-11-21. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  3. ↑ Sheri Block: Carly Rae has 'sunshine on her shoulders'. ctv.ca, 2008-07-08. [dostęp 2008-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-12)]. (ang.).
  4. ↑ Western Canadian Tour!!!. myspace.com, 2009-03-05. [dostęp 2012-04-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)]. (ang.).
  5. ↑ Rob Rousseau: I played in a popular Canadian band and all I got was a song on Big Shiny Tunes. ontheaside.com, 2015-11-25. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  6. ↑ Sarah Kurchak: Carly Rae Jepsen, 'Call Me Maybe': Singer Reveals How Justin Bieber's Tweet Sent Her Into Pop Stratosphere (EXCLUSIVE INTERVIEW). AOL, 2012-03-12. [dostęp 2020-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-16)]. (ang.).
  7. ↑ Melody Lau: Justin Bieber Gives Singer Carly Rae Jepsen a Boost. Rolling Stone, 2012-03-12. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  8. ↑ Jane Stevenson: Bieber's record label signs Carly Rae Jepsen. torontosun.com, 2012-02-14. [dostęp 2012-04-16]. (ang.).
  9. ↑ Carly Rae Jepsen Introduces Herself, "Call Me Maybe" To American TV Audiences. popdust.com, 2012-03-23. [dostęp 2012-03-23]. (ang.).
  10. ↑ Anthony Fantano: Carly Rae Jepsen - Emotion ALBUM REVIEW. YouTube, 2015-08-24. [dostęp 2020-04-01]. (ang.).
  11. ↑ Jason Greenspan: Carly Rae Jepsen Really Really Really Likes This One Trick. baeblemusic.com, 2015-03-02. [dostęp 2020-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-24)]. (ang.).
  12. ↑ E-MO-TION by Carly Rae Jepsen Reviews and Tracks. Metacritic. [dostęp 2020-04-01]. (ang.).
  13. ↑ Critic Reviews for E-MO-TION Side B [EP]. Metacritic. [dostęp 2020-04-01]. (ang.).
  14. ↑ Dedicated by Carly Rae Jepsen Reviews and Tracks. Metacritic. [dostęp 2020-04-03]. (ang.).
  15. ↑ Dedicated Side B by Carly Rae Jepsen Reviews and Tracks. Metacritic. [dostęp 2020-05-30]. (ang.).
  16. ↑ The Loneliest Time by Carly Rae Jepsen Reviews and Tracks. Metacritic. [dostęp 2022-11-01]. (ang.).
  17. ↑ The Loveliest Time by Carly Rae Jepsen Reviews and Tracks. Metacritic. [dostęp 2023-09-16]. (ang.).
  18. ↑ Susannah Guthrie: Carly Rae Jepsen Works Hard to See Matthew Koma Once a Week. people.com, 2013-06-29. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  19. ↑ Daniel Kreps: Watch Carly Rae Jepsen’s Jet-Setting, Personal ‘Run Away With Me’ Video. Rolling Stone, 2015-07-17. [dostęp 2020-04-02]. (ang.).
  20. ↑ Carly Rae Jepsen 'could see' herself living in the UK. 8days.sg, 2020-02-05. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).
  21. ↑ Alexandra Macon: Carly Rae Jepsen and Cole M.G.N. married at the storied Chelsea Hotel in New York City. Vogue Australia, 2025-10-27. [dostęp 2026-05-25]. (ang.).
  22. ↑ Carly Rae Jepsen ist Mutter geworden. Hitradio Ö3, 2026-03-18. [dostęp 2026-05-25]. (niem.).
  23. ↑ Jessica Misener: Carly Rae Jepsen Age Confusion: The 26-Year-Old Who Dresses Like A Tween. The Huffington Post, 2012-05-21. [dostęp 2012-05-21]. (ang.).
  24. 1 2 Carly Rae Jepsen - Chart History - Billboard Canadian Albums. billboard.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  25. ↑ Discography Carly Rae Jepsen. australian-charts.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  26. ↑ Najwyższe pozycje dla albumów w Niemczech:
  27. 1 2 3 Discography Carly Rae Jepsen. irish-charts.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  28. 1 2 3 カーリー・レイ・ジェプセンのアルバム売上ランキング. oricon.co.jp. [dostęp 2020-04-01]. (jap.).
  29. 1 2 Discografie Carly Rae Jepsen. dutchcharts.nl. [dostęp 2020-04-01]. (niderl.).
  30. 1 2 Discography Carly Rae Jepsen. charts.nz. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  31. 1 2 Carly Rae Jepsen. hitparade.ch. [dostęp 2020-05-08]. (niem.).
  32. ↑ Carly Rae Jepsen | full Official Chart History. officialcharts.com. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  33. 1 2 Carly Rae Jepsen - Chart History - Billboard 200. billboard.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  34. 1 2 3 4 5 6 Gold/Platinum. musiccanada.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  35. ↑ ARIA Charts - Accreditations - 2015 Albums. aria.com.au. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  36. 1 2 一般社団法人 日本レコード協会. riaj.or.jp. [dostęp 2020-03-30]. (jap.). (Wybierz '2012年12月' w menu dla Kiss oraz '2016年06月' dla Emotion.)
  37. ↑ Złote płyty CD przyznane w 2013 roku. ZPAV. [dostęp 2020-05-28]. (pol.).
  38. ↑ Carly Rae Jepsen - Kiss. bpi.co.uk. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).
  39. ↑ CHART WATCH #384. auspop.com.au, 2016-09-03. [dostęp 2020-04-01]. (ang.).
  40. ↑ CHART: CLUK Update 3.09.2016 (wk35) – CHART LOG UK: NEW ENTRIES UPDATE. zobbel.de. [dostęp 2020-04-01]. (ang.).
  41. ↑ Carly Rae Jepsen - Chart History - Billboard Canadian Hot 100. billboard.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  42. ↑ Najwyższe pozycje dla singli w Australii:
  43. ↑ Najwyższe pozycje dla singli w Niemczech:
  44. ↑ Carly Rae Jepsen - Chart History - Japan Hot 100. billboard.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  45. ↑ Najwyższe pozycje dla singli w Wielkiej Brytanii:
  46. ↑ Carly Rae Jepsen - Chart History - Hot 100. billboard.com. [dostęp 2016-02-01]. (ang.).
  47. 1 2 ARIA Charts - Accreditations - 2019 Singles. aria.com.au. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  48. 1 2 3 GOLD-/PLATIN-Datenbank. musikindustrie.de. [dostęp 2020-03-30]. (niem.).
  49. 1 2 3 4 一般社団法人 日本レコード協会. Recording Industry Association of Japan. [dostęp 2020-03-30]. (jap.). (Wybierz '2014年8月' w menu dla „Call Me Maybe”, '2017年6月' dla „Good Time”, '2019年5月' dla „I Really Like You”, oraz '2018年7月' dla „Cut to the Feeling”.)
  50. ↑ Call Me Maybe behaalt dubbel platina. nu.nl, 2012-08-14. [dostęp 2020-03-30]. (niderl.).
  51. ↑ Official Top 40 Singles. nztop40.co.nz. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  52. ↑ The Official Swiss Charts and Music Community. swisscharts.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  53. ↑ Carly Rae Jepsen - Call Me Maybe. bpi.co.uk. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  54. 1 2 3 Gold & Platinum - RIAA. riaa.com. [dostęp 2020-03-30]. (ang.).
  55. ↑ Carly Rae Jepsen ‘Both Sides Now’. popdirt.com, 2012-06-10. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).
  56. ↑ ARIA Charts - Accreditations - 2012 Singles. aria.com.au. [dostęp 2020-03-31]. (ang.).
  57. ↑ Official Top 40 Singles. nztop40.co.nz. [dostęp 2020-03-31]. (ang.).
  58. ↑ Owl City & Carly Rae Jepsen - Good Time. bpi.co.uk. [dostęp 2020-03-31]. (ang.).
  59. ↑ Sam Hine: Carly Rae Jepsen's new single is 'Almost Said It'…. popjustice.com, 2012-12-07. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).
  60. ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 2016 roku. ZPAV. [dostęp 2020-05-28]. (pol.).
  61. ↑ Carly Rae Jepsen - I Really Like You. bpi.co.uk. [dostęp 2020-04-01]. (ang.).
  62. ↑ Carly Rae Jepsen - Run Away With Me. bpi.co.uk. [dostęp 2022-07-28]. (ang.).
  63. ↑ Award: Carly Rae Jepsen – Cut To The Feeling. British Phonographic Industry. [dostęp 2023-02-18]. (ang.).
  64. 1 2 Brian Anthony Hernandez: Carly Rae Jepsen Wins Big at Teen Choice Awards. mashable.com, 2012-07-23. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  65. 1 2 Fay Strang: MTV Europe Music Awards 2012: Carly Rae Jepsen crowd surfs as she celebrates scooping two awards. dailymail.co.uk, 2012-11-12. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  66. ↑ 2012 American Music Awards winners and nominees - complete list. hitfix.com, 2012-11-18. [dostęp 2020-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-13)]. (ang.).
  67. ↑ NRJ Music Awards 2013 : Carly Rae Jepsen, révélation internationale de l'année. melty.fr. [dostęp 2020-05-08]. (fr.).
  68. 1 2 Joshua Ostroff: Juno Awards 2013: Winners And Performances. huffingtonpost.ca, 2013-04-21. [dostęp 2020-05-08]. (ang.).
  69. ↑ 2013 Billboard Music Awards winners and nominees - complete list. hitfix.com, 2013-05-19. [dostęp 2020-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-11)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Carly_Rae_Jepsen&oldid=79844991”