Darren Morgan

Darren Morgan

Obywatelstwo	Wielka Brytania
Reprezentuje kraj	Walia
Data i miejsce urodzenia	3 maja 1966 Newport
Gra zawodowa	1988–2007
Najwyższy ranking	8 (1994/95, 1995/96)
Najwyższy break	145 (UK Championship)
Breaki 100+ pkt.	111
Nierankingowe	7
Mistrz świata	Seniorów (2011) Amatorskie (1987)

Darren Morgan (ur. 3 maja 1966) – walijski snookerzysta. Dwa razy w karierze zajmował 8. miejsce w światowym rankingu snookera. Plasuje się na 89. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 111 .

Kariera

Jego największym osiągnięciem jako zawodowca było zwycięstwo w Irish Masters w 1996 r., w którym pokonał Steve’a Davisa 9–8 w finale, a także bycie kapitanem reprezentacji Walii, która zwyciężyła w Pucharze Narodów w 1999 r. Był również półfinalistą Mistrzostw Świata w 1994 roku, pokonując Marka Kinga 10–5, Willie’ego Thorne’a 13–12 i Johna Parrotta 13–11, zanim przegrał z Jimmym White’em 9–16. Trzykrotnie dotarł do ćwierćfinału, pokonując Kena Doherty'ego i Ronniego O'Sullivana odpowiednio w Crucible w 1996 i 1997 roku .

Morgan nadal bierze udział w zawodach amatorskich i profesjonalnych, a w 2007 r. zdobył tytuły EBSA Masters i World Masters Championship. 22 października 2009 roku wygrał turniej TCC Pro-Am, pokonując w finale swojego rodaka, Marka Williamsa, wynikiem 7–4.

23 listopada 2009 roku Morgan zdobył swoje drugie mistrzostwo świata w snookerze IBSF w kategorii Masters, pokonując w finale trzykrotnego obrońcę tytułu Dene O'Kane'a z Nowej Zelandii 6–0.

Morgan wziął udział w turnieju World Open 2010 jako amator wraz ze swoim kolegą ze studiów , Tonym Knowlesem, i sprawił niespodziankę, docierając do ostatniej 64. turnieju, w której przegrał minimalnie 3–2 z byłym numerem cztery na świecie , Matthewem Stevensem.

W listopadzie 2011 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata Seniorów w Peterborough i pokonał w finale Steve'a Davisa. Morgan pokonał w poprzednich rundach byłego mistrza świata Cliffa Thorburna i „Whirlwinda” Jimmy'ego White'a, a w finale zmierzył się z sześciokrotnym mistrzem świata. Tak naprawdę Morgan musiał wygrać mecze kwalifikacyjne, aby dotrzeć do finałowego etapu turnieju. W finale pokonał Davisa 2–1 i wrócił do swojego klubu w Cross Keys z trofeum.

W czerwcu 2016 roku, dostał się z dziką kartą do turnieju Riga Masters, po zwycięstwie w turnieju EBSA European Open kilka tygodni wcześniej, Morgan pokonał Bradleya Jonesa 4–3, Adama Stefanowa 4–2, Zhao Xintonga 4–1, Doherty’ego 4–3 i Xiao Guodonga 4–2, co pozwoliło mu na rozegranie półfinałowego spotkania z Neilem Robertsonem. Morgan pojawił się na tym etapie zawodów rankingowych po raz pierwszy od 2002 roku i został najstarszym półfinalistą rankingu od czasów Rexa Williamsa w 1986 roku. Został pokonany przez późniejszego mistrza 5–0.

Morgan zaliczył maksymalnego breaka wynoszącego 147 punktów w meczu z Garethem Edwardsem podczas amatorskiego wydarzenia Seniors w 2023 roku; czyni to go prawdopodobnie najstarszym zawodnikiem, który osiągnął maksymalnego breaka w historii zawodów.

Występy w turniejach w karierze

Turniej	1988 /89	1989 /90	1990 /91	1991 /92	1992 /93	1993 /94	1994 /95	1995 /96	1996 /97	1997 /98	1998 /99	1999 /00	2000 /01	2001 /02	2002 /03	2003 /04	2004 /05	2005 /06	2010 /11	2011 /12	2012 /13	2013 /14	2014 /15	2015 /16	2016 /17	2017 /18
Ranking		53	40	33	16	10	8	8	9	15	22	23	25	39	54	63	75	66
Turnieje rankingowe
Riga Masters	nie rozegrano																						Minor-Rank		SF	A
World Open	LQ	1R	2R	1R	2R	2R	2R	3R	3R	3R	3R	1R	1R	LQ	LQ	LQ	1R	2R	LQ	A	A	A	A	A	A	A
European Masters	LQ	1R	2R	QF	3R	2R	2R	2R	2R	NH	LQ	nie rozegrano		LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	nie rozegrano						A	A
UK Championship	LQ	LQ	2R	3R	QF	SF	QF	2R	1R	3R	1R	QF	1R	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	A	A	A	A	A	A	A	A
Scottish Open	LQ	1R	nie rozegrano		1R	3R	3R	1R	1R	1R	1R	1R	WD	LQ	LQ	LQ	nie rozegrano								A	A
German Masters	nie rozegrano							QF	2R	1R	NR	nie rozegrano							A	A	A	A	A	A	A	A
Welsh Open	nie rozegrano			F	1R	3R	2R	QF	1R	1R	1R	1R	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	A	A	A	A	A	A	A	LQ
China Open	nie rozegrano									NR	LQ	LQ	LQ	QF	nie rozegrano		LQ	LQ	A	A	A	A	A	A	A	A
World Championship	1R	QF	LQ	LQ	2R	SF	2R	QF	QF	2R	1R	1R	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	A	A	A	A	A	A	A	A
Turnieje nierankingowe
Six-red World Championship	nie rozegrano																		2R	NH	2R	RR	A	A	2R	RR
The Masters	A	A	LQ	LQ	WR	1R	1R	QF	1R	1R	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	LQ	A	A	A	A	A	A	A	A	A	A
World Seniors Championship	nie rozegrano			LQ	nie rozegrano														A	W	SF	QF	QF	F	A	A
Dawne turnieje rankingowe
Canadian Masters	1R	nie rozegrano
Hong Kong Open	NH	LQ	nie rozegrano				NR	NR	nie rozegrano
Classic	LQ	3R	LQ	3R	nie rozegrano
Strachan Open	nie rozegrano			3R	MR	NR	nie rozegrano
Dubai Classic	NR	1R	3R	3R	2R	2R	2R	2R	1R	nie rozegrano
Malta Grand Prix	nie rozegrano						nierankingowy					LQ	NR	nie rozegrano
Thailand Masters	NH	1R	2R	1R	F	QF	QF	1R	1R	1R	SF	LQ	1R	LQ	NR	nie rozegrano
British Open	2R	2R	1R	3R	3R	3R	2R	QF	2R	1R	2R	2R	1R	LQ	LQ	LQ	LQ	nie rozegrano
Irish Masters	nierankingowy														LQ	LQ	LQ	nie rozegrano
Dawne turnieje nierankingowe
New Zealand Masters	QF	A	A	A	A	A	A	nie rozegrano
Shoot-Out	nie rozegrano		W	nie rozegrano															A	A	A	A	A	A	rankingowy
European Grand Masters	nie rozegrano		QF	nie rozegrano
World Masters	nie rozegrano		SF	nie rozegrano
Welsh Professional Championship	QF	W	W	nie rozegrano
World Matchplay	A	A	A	A	1R	nie rozegrano
Pot Black	A	A	A	A	A	2R	nie rozegrano											A	nie rozegrano
King′s Cup	nie rozegrano		A	NH	A	F	A	nie rozegrano
Charity Challenge	nie rozegrano						1R	QF	1R	A	A	A	A	A	nie rozegrano
Malta Grand Prix	nie rozegrano						A	SF	QF	A	A	R	A	nie rozegrano
Scottish Masters	NH	A	QF	A	A	A	1R	SF	1R	LQ	A	A	A	A	A	nie rozegrano
Irish Masters	A	A	A	A	A	A	A	1R	W	F	A	A	A	A	Ranking Event			nie rozegrano
Pontins Professional	W	QF	QF	QF	F	A	SF	SF	A	QF	QF	W	nie rozegrano
Masters Qualifying Event	nie rozegrano		SF	F	MR	A	A	A	A	4R	4R	1R	2R	3R	2R	A	NH	A	A	A	nie rozegrano

Legenda tabeli wyników
LQ	odpadnięcie w kwalifikacjach	#R	odpadnięcie we wczesnej fazie turnieju (WR = runda dzikich kart, RR = faza grupowa)	QF	przegrana w ćwierćfinale
SF	przegrana w półfinale	F	przegrana w finale	W	zwycięstwo
DNQ	nie zakwalifikował/a się	A	nie brał/a udziału	WD	zrezygnował/a w trakcie turnieju
Legenda oznaczeń w tabelach wyników
NH / Nie roz.		Turniej nie odbył się.
NR / Nie-rank.		Turniej nie był zaliczany jako rankingowy.
R / Rank.		Turniej był zaliczany jako rankingowy.
MR / Minor-Rank.		Turniej był zaliczany jako minor ranking.

Finały w karierze

Finały rankingowe: 2 (0-2)

Rezultat		Rok	Turniej	Przeciwnik	Wynik
Finalista	1.	1992	Welsh Open	Stephen Hendry	3–9
Finalista	2.	1993	Thailand Masters	Dave Harold	3–9

Finały nierankingowe: 11 (6 tytułów)

Rezultat		Rok	Turniej	Przeciwnik	Wynik
Zwycięzca	1.	1989	Pontins Professional	Tony Drago	9–2
Finalista	1.	1989	WPBSA Invitational - Event 1	Robby Foldvari	1–8
Zwycięzca	2.	1990	Welsh Professional Championship	Doug Mountjoy	9–7
Zwycięzca	3.	1990	Shoot-Out	Mike Hallett	2–1
Zwycięzca	4.	1991	Welsh Professional Championship (2)	Mark Bennett	9–3
Finalista	2.	1991	Benson & Hedges Championship	Ken Doherty	3–9
Finalista	3.	1993	Pontins Professional	Ken Doherty	3–9
Finalista	4.	1993	King's Cup	James Wattana	3–8
Zwycięzca	5.	1996	Irish Masters	Steve Davis	9–8
Finalista	5.	1997	Irish Masters	Stephen Hendry	8–9
Zwycięzca	6.	2000	Pontins Professional (2)	Jimmy White	9–2

Finały drużynowe: 2 (1 tytuł)

Rezultat		Rok	Turniej	Zespół/partner	Przeciwnicy	Wynik
Zwycięzca	1.	1999	Puchar Narodów	Walia	Szkocja	6–4
Finalista	1.	2000	Puchar Narodów	Walia	Anglia	4–6

Finały Pro-am: 7 (2 tytuły)

Rezultat		Rok	Turniej	Przeciwnik	Wynik
Finalista	1.	1989	Dutch Open	Mike Hallett	5–6
Finalista	2.	1996	Pontins Spring Open	Ken Doherty	3–7
Finalista	3.	1999	TCC Open Snooker Championship	Ryan Day	4–6
Zwycięzca	1.	2000	TCC Open Snooker Championship	Ryan Day	6–3
Finalista	4.	2003	TCC Open Snooker Championship (2)	Mark Williams	1–6
Finalista	5.	2004	TCC Open Snooker Championship (3)	Mark Williams	6–7
Zwycięzca	2.	2009	TCC Open Snooker Championship (2)	Mark Williams	7–4

Finały amatorskie: 36 (30 tytułów)

Rezultat		Rok	Turniej	Przeciwnik	Wynik
Zwycięzca	1.	1987	Welsh Amateur Championship	John Herbert	8–4
Zwycięzca	2.	1987	World Amateur Championship	Joe Grech	11–4
Zwycięzca	3.	2007	Mistrzostwa Europy w snookerze	Kieran McMahon	6–2
Zwycięzca	4.	2007	Mistrzostwa świata IBSF w snookerze	Kanchai Wongjan	9–1
Finalista	1.	2009	Welsh Amateur Championship	Michael White	2–8
Zwycięzca	5.	2009	Mistrzostwa Europy (2)	Joe Delaney	6–3
Zwycięzca	6.	2009	Bargoed Labour Club Invitational	Ian Sargeant	5–4
Zwycięzca	7.	2009	Mistrzostwa świata IBSF (2)	Dene O'Kane	6–0
Zwycięzca	8.	2010	Mistrzostwa Europy (3)	Joe Delaney	6–0
Zwycięzca	9.	2012	Mistrzostwa Europy (4)	Steve Judd	6–0
Zwycięzca	10.	2012	Mistrzostwa świata IBSF (3)	Glen Wilkinson	6–2
Zwycięzca	11.	2013	Mistrzostwa Europy (5)	Alan Trigg	6–3
Finalista	2.	2014	Mistrzostwa świata IBSF	Phisit Chandsri	5–6
Zwycięzca	12.	2015	Welsh Amateur Championship (2)	Daniel Wells	8–0
Zwycięzca	13.	2015	Mistrzostwa Europy (6)	Jamie Bodle	6–2
Finalista	3.	2016	Welsh Amateur Championship (2)	David John	7–8
Zwycięzca	14.	2016	European Snooker Open	Shachar Ruberg	4–1
Zwycięzca	15.	2016	Mistrzostwa Europy (7)	Brendan Thomas	6–0
Zwycięzca	16.	2016	IBSF World 6-Reds Snooker Championship	Chau Hon Man	6–4
Finalista	4.	2017	Welsh Amateur Championship (3)	Rhydian Richards	4–8
Zwycięzca	17.	2017	European Snooker Open (2)	Michael Judge	4–1
Zwycięzca	18.	2017	Mistrzostwa Europy (8)	Elfed Evans	6–2
Zwycięzca	19.	2017	IBSF World 6-Reds Snooker Championship (2)	Kamal Chawla	6–4
Zwycięzca	20.	2017	Mistrzostwa świata IBSF (4)	Aiden Owens	6–3
Finalista	5.	2018	WSF Seniors Championship	Igor Figueiredo	3–5
Zwycięzca	21.	2018	European Snooker Shoot-Out	Tom Zimmermann	1–0
Zwycięzca	22.	2018	Mistrzostwa Europy (9)	John Farrell	4–2
Zwycięzca	23.	2018	Mistrzostwa świata IBSF (5)	Saleh Mohammadi	6–0
Zwycięzca	24.	2019	Welsh Amateur Championship (3)	Gavin Lewis	8–2
Zwycięzca	25.	2019	Mistrzostwa Europy (10)	Alan Trigg	4–2
Finalista	6.	2020	European 6-Reds Championship	Julian Bojko	3–5
Zwycięzca	26.	2021	Mistrzostwa Europy (11)	Frank Sarsfield	4–0
Zwycięzca	27.	2022	Mistrzostwa Europy (12)	Wayne Brown	4–3
Zwycięzca	28.	2022	Welsh Amateur Championship (4)	Liam Davies	8–2
Zwycięzca	29.	2022	Mistrzostwa świata IBSF (6)	Manan Chandra	5–3
Zwycięzca	30.	2023	Mistrzostwa Europy (13)	Gary Milne	5–3

Finały seniorów: 3 (1-2)

Rezultat		Rok	Turniej	Przeciwnik	Wynik
Zwycięzca	1.	2011	Mistrzostwa Świata Seniorów	Steve Davis	2–1
Finalista	1.	2016	Mistrzostwa Świata Seniorów	Mark Davis	1–2
Finalista	2.	2019	Mistrzostwa Świata Seniorów (2)	Jimmy White	3–5

Bibliografia

• Ron Florax: Profil na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
• Profil na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
• Wyniki na stronie snookerscores.net. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).
• Profil na stronie Snooker Database (archiwalny). Snooker Database. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).