Disiarczyn potasu

Disiarczyn potasu
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
addyt.	pentaoksydo-1κ3O,2κ2O-disiarczan(S—S)(2−) dipotasu
	Inne nazwy i oznaczenia
półsyst.	disiarczyn potasu
Stocka	disiarczan(IV) potasu
inne	pirosiarczyn potasu; E224
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	białe kryształy lub krystaliczny proszek o zapachu SO2
Wzór chemiczny	K2S2O5
• zapis Hilla	K2O5S2
Masa molowa	222,32 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	16731-55-8
PubChem	28019
DrugBank	DB15841
SMILES
	[O-]S(=O)S(=O)(=O)[O-].[K+].[K+]
InChI
	InChI=1S/2K.H2O5S2/c;;1-6(2)7(3,4)5/h;;(H,1,2)(H,3,4,5)/q2*+1;/p-2
	InChIKey
	RWPGFSMJFRPDDP-UHFFFAOYSA-L
Właściwości
	Gęstość
	2,3 g/cm³; ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	45,5 g/100 g
	w innych rozpuszczalnikach
	nierozpuszczalny w etanolu
Temperatura rozkładu	ok. 150 °C
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Uwaga
Zwroty H	H315, H319, H335
Zwroty P	P261, P305+P351+P338
	NFPA 704
	0 2 0
Temperatura zapłonu	niepalny
Numer RTECS	TT4920000
	Podobne związki
Inne aniony	K2S2O7
Inne kationy	Na2S2O5
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Disiarczyn potasu, pirosiarczyn potasu, E224, K₂S₂O₅ – nieorganiczny związek chemiczny z grupy disiarczynów, sól niewystępującego w stanie wolnym kwasu disiarkawego (pirosiarkawego) i potasu.

Właściwości

Występuje w postaci białych kryształów lub krystalicznego proszku o zapachu dwutlenku siarki. Reaguje z kwasami z uwolnieniem tego tlenku:

K₂S₂O₅ + 2HCl → 2KCl + 2SO₂ + H₂O

Na powietrzu utlenia się do siarczanu potasu, zwłaszcza w obecności wilgoci. Może zapalić się w trakcie zbyt gwałtownego rozdrabniania^[1]. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, w etanolu jest natomiast nierozpuszczalny^[2].

Disiarczyn potasu dostępny komercyjnie zawiera zazwyczaj około 5% zanieczyszczeń^[1].

Otrzymywanie

Disiarczyn potasu można otrzymać ogrzewając wodorosiarczyn potasu:

2KHSO₃ → K₂S₂O₅ + H₂O

lub przez dodawanie do wodnego roztworu siarczynu potasu dwutlenku siarki^[5]:

K₂SO₃ + SO₂ → K₂S₂O₅

Zastosowanie

Stosowany jest jako konserwant w piwowarstwie, winiarstwie i przemyśle owocowo-warzywnym. Znajduje zastosowanie również przy bieleniu słomy^[1], w kąpielach fotograficznych i w farbiarstwie^[5].

Przypisy

1 2 3 4 7729. Potassium metabisulfite, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, wyd. 13, Whitehouse Station: Merck & Company, 2001, ISBN 0-911910-13-1, OCLC 224225657 (ang.).
1 2 3 4 5 David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-83, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
1 2 Disiarczyn potasu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: P2522 [dostęp 2013-02-04] .
↑ Disiarczyn potasu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: P2522 [dostęp 2013-02-04] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
1 2 Encyklopedia techniki. Chemia, WładysławW. Gajewski (red.), wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1966, s. 538, OCLC 864218327 .

Linki zewnętrzne

Disiarczan(IV) potasu [online], międzynarodowa karta bezpieczeństwa chemicznego, Międzynarodowa Organizacja Pracy [dostęp 2013-02-04] (pol. • ang.).

[Merck-1] 1 2 3 4 7729. Potassium metabisulfite, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, wyd. 13, Whitehouse Station: Merck & Company, 2001, ISBN 0-911910-13-1, OCLC 224225657 (ang.).

[CRC-2] 1 2 3 4 5 David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-83, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).

[Sigma-3] 1 2 Disiarczyn potasu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: P2522 [dostęp 2013-02-04] .

[Sigma-US-4] Disiarczyn potasu [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: P2522 [dostęp 2013-02-04] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)

[ET-5] 1 2 Encyklopedia techniki. Chemia, WładysławW. Gajewski (red.), wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1966, s. 538, OCLC 864218327 .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]