Drużkiwka
Wygląd
Na mapach:
48°37′13″N 37°31′40″E/48,620278 37,527778
Przejrzana
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Populacja (17.01.2026) |
| ||||
| • liczba ludności |
19500[1] | ||||
| Nr kierunkowy |
6267 | ||||
| Kod pocztowy |
84200–84290 | ||||
Położenie na mapie obwodu donieckiego | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
| Strona internetowa | |||||
Drużkiwka (ukr. Дружківка) – miasto wydzielone na Ukrainie, w obwodzie donieckim, przy ujściu rzeki Krywyj Toreć do Kazennego Torcia.
Miasto jest ośrodkiem przemysłu spożywczego, metalowego i maszynowego. W mieście znajduje się cerkiew, zbudowana w 1900 roku w stylu bizantyjsko-staroukraińskim. Od 2013 w mieście istniało lodowisko Lodowa Arena „Altajir” w Drużkiwce, które podczas inwazji Rosji na Ukrainę zostało zniszczone w ataku rakietowym 2 stycznia 2023[2].
W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, metalowy, porcelanowy oraz spożywczy[3].
W 1945 uruchomiono tramwaje w Drużkiwce.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1781 roku. W 1938 roku Drużkiwka otrzymała prawa miejskie.
Demografia
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ За даними поліції, у Дружківці залишається близько 19,5 тисяч жителів
- ↑ Офіційно: вивезти обладнання з арени «Альтаїр» ФХУ завадив саботаж місцевих чиновників. fhu.com.ua, 2023-01-03. [dostęp 2023-01-12]. (ukr.).
- ↑ Drużkiwka, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-06-21].
- ↑ Діана Козлова, Російська армія вночі обстріляла Дружківку: які руйнування [online], suspilne.media, 9 kwietnia 2024 [dostęp 2024-12-21] (ukr.).
- ↑ Марія Ігнатенко, Стало відомо, скільки мешканців залишається у Дружківці та яку допомогу вони отримують [online], Rubryka, 22 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-25] (ang.).
- ↑ Філашкін розповів, скільки людей залишається у Дружківці [online], Апостроф [dostęp 2026-05-18] (ukr.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Drużkowka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 174.