Przejdź do zawartości

Gary O’Neil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gary O’Neil
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Gary Paul O’Neil

Data i miejsce urodzenia

18 maja 1983
Londyn

Wzrost

173 cm[1]

Pozycja

pomocnik

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1999–2007 Portsmouth FC 174 (16)
2003 → Walsall FC (wyp.) 7 (0)
2004 → Cardiff City (wyp.) 9 (1)
2007–2011 Middlesbrough FC 109 (8)
2011–2013 West Ham United 48 (3)
2013–2014 Queens Park Rangers 29 (1)
2014–2016 Norwich City 51 (0)
2018–2019 Bolton Wanderers 29 (3)
W sumie: 456 (32)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2001–2002  Anglia U-19 8 (0)
2002–2003  Anglia U-20 7 (0)
2003–2004  Anglia U-21 9 (0)
W sumie: 24 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2022 Bournemouth (tymczasowo)
2022–2023 Bournemouth
2023–2024 Wolverhampton Wanderers
2026 RC Strasbourg
2026– Ipswich Town F.C.
  1. ↑ Aktualne na: 17 maja 2016. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Gary Paul O’Neil (ur. 18 maja 1983 w Londynie) – angielski piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Obecnie trener Ipswich Town[2].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

O’Neil swoją piłkarską karierę rozpoczął w roku 1999 w Portsmouth FC. W klubie tym zadebiutował 16 stycznia 2000 roku w wygranym 3:0 ligowym meczu z Barnsley FC. Było to jego jedyne spotkanie rozegrane w debiutanckim sezonie. 6 maja 2001 roku w meczu z Barnsley FC zdobył swoją pierwszą bramkę dla Portsmouth FC. Sezon 2000/2001 zakończył z dziesięcioma ligowymi występami oraz dwoma pucharowymi. W następnych rozgrywkach O’Neil stał się podstawowym piłkarzem swojej drużyny. Zagrał wówczas w 33 meczach League Championship oraz zdobył jedną bramkę (9 marca 2002 w meczu z Millwall FC). Przez następny sezony O’Neil nie stracił miejsca w wyjściowej jedenastce Portsmouth, wystąpił wówczas w 30 spotkaniach oraz zdobył trzy bramki, jego drużyna zajęła 1. miejsce w League Championship i awansowała do Premier League.

26 września 2003 roku O’Neil został wypożyczony do Walsall FC. Swój pierwszy występ w nowej drużynie zaliczył 27 września, kiedy to zagrał w wygranym 2:1 pojedynku z Preston North End. O’Neil w ekipie Walsall zagrał jeszcze sześć razy, po czym, pod koniec października powrócił do Portsmouth. Po miesięcznej nieobecności, O’Neil 8 listopada zadebiutował w Premier League, było to w meczu z Leeds United. W spotkaniu tym Anglik zdobył także dwie bramki. W całym sezonie zagrał jeszcze w dwóch meczach.

24 września 2004 roku został ponownie wypożyczony, tym razem do Cardiff City. Swój pierwszy występ w tym klubie zaliczył 25 września, kiedy to zagrał w spotkaniu z Wolverhampton Wanderers. Pierwszą bramkę zdobył natomiast 23 października w pojedynku z Leicesterem City. Na Fratton Park powrócił w listopadzie. Sezon ten zakończył natomiast z 24 występami oraz dwiema bramkami. W następnych rozgrywkach zagrał w 36 meczach Premier League, w których zdobył sześć bramek, stał się zarazem drugim najlepszym strzelcem klubu, o jedną bramkę więcej od niego miał tylko Lomano LuaLua. W roku 2006 został także wybrany przez kibiców najlepszym piłkarzem roku. W następnych rozgrywkach O’Neil nie stracił miejsca w składzie występując w 35 meczach. W sierpniu 2007 roku za 5 milionów funtów przeszedł do Middlesbrough FC. Łącznie w ekipie Portsmouth FC wystąpił 174 razy oraz zdobył 16 bramek.

W drużynie Boro swój debiut zaliczył 18 sierpnia, kiedy to zagrał w wygranym 3:1 spotkaniu z Boltonem Wanderers. W swoim pierwszym sezonie w Middlesbrough O’Neil zagrał jeszcze w 25 meczach, jednak nie zdobył żadnej bramki. Pierwsze trafienie zaliczył 29 października następnego roku w pojedynku z Manchesterem City.

W styczniu 2011 roku, O’Neil przeszedł do West Hamu United na zasadzie transferu definitywnego. Anglik podpisał 2,5 letni kontrakt. Suma transferu nie została ujawniona.

7 sierpnia przeszedł na zasadzie wolnego transferu do Queens Park Rangers[3].

5 sierpnia 2014 roku przeniósł się do Norwich City[4].

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

O’Neil w latach 2003–2004 zaliczył dziewięć występów w reprezentacji Anglii do lat 21. W seniorskiej kadrze jeszcze nie zadebiutował.

Kaiera trenerska

[edytuj | edytuj kod]

23 czerwca 2026 roku został ogłoszony trenerem Ipswich Town[2].

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Jako menadżer

[edytuj | edytuj kod]
Aktualne na dzień 23 kwietnia 2026
Drużyna Kraj Od Do Statystyki
MWRPZwy %
AFC Bournemouth[5] Anglia 30 sierpnia 2022 19 czerwca 2023 371162029,73
Wolverhampton Wanderers[5] Anglia 9 sierpnia 2023 15 grudnia 2024 6320113231,75
RC Strasbourg[5][6] Francja 7 stycznia 2026 obecnie 20105550,00
Ogólnie 12041225734,17

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Gary Paul O’Neil. canaries.co.uk. [dostęp 2015-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-29)]. (ang.).
  2. 1 2 Ipswich Town FC, WELCOME GARY O'NEIL [online], Ipswich Town FC, 23 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-23] (ang.).
  3. ↑ EXCLUSIVE: DEAL FOR O’NEIL. qpr.co.uk, 2013-08-07. [dostęp 2015-06-07]. (ang.).
  4. ↑ Gary O’Neil SIGNS FOR NORWICH CITY. canaries.co.uk, 2014-08-05. [dostęp 2015-06-07]. (ang.).
  5. 1 2 3 Gary O'Neil – Managers [online], Soccerbase [dostęp 2026-04-23] (ang.).
  6. ↑ Gary O'Neil to replace Liam Rosenior at Strasbourg [online], BBC Sport, 6 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-23] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gary_O’Neil&oldid=80141113”