Przejdź do zawartości

Gérald Darmanin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Gérald Darmanin
Ilustracja
Gérald Darmanin (2025)
Data i miejsce urodzenia

11 października 1982
Valenciennes

Zawód, zajęcie

polityk

Stanowisko

minister ds. wydatków publicznych (2017–2020), minister spraw wewnętrznych (2020–2022), minister spraw wewnętrznych i ds. terytoriów zamorskich (2022–2024), minister stanu (2024–2025), minister sprawiedliwości (od 2024)

Multimedia w Wikimedia Commons

Gérald Darmanin (ur. 11 października 1982 w Valenciennes[1]) – francuski polityk, prawnik i samorządowiec, deputowany do Zgromadzenia Narodowego, w latach 2017–2020 minister ds. wydatków publicznych, od 2020 do 2022 minister spraw wewnętrznych, w latach 2022–2024 minister spraw wewnętrznych i ds. terytoriów zamorskich, w latach 2024–2025 minister stanu, od 2025 minister sprawiedliwości.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik, absolwent Institut d'études politiques de Lille[2]. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Unii na rzecz Ruchu Ludowego, przekształconej następnie w partię Republikanie[1]. Był współpracownikiem posła Christiana Vanneste, w 2007 kierował jego kampanią wyborczą. W 2008 został radnym miejskim w Tourcoing, od 2010 do 2014 wchodził w skład rady regionu Nord-Pas-de-Calais[2].

W wyborach w 2012 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego w jednym z okręgów departamentu Nord[1]. W 2014 został merem Tourcoing[2] (reelekcja w 2020[3]), a w 2016 również wiceprzewodniczącym rady regionalnej Hauts-de-France (zastępcą Xaviera Bertranda)[4]. Zrezygnował wówczas z miejsca we francuskim parlamencie[1]. W 2021 wybrany także do rady departamentu Nord[5].

W maju 2017 w nowo powołanym gabinecie Édouarda Philippe’a objął stanowisko ministra do spraw wydatków publicznych[6]. Pozostał na tej funkcji również w utworzonym w czerwcu 2017 drugim rządzie tegoż premiera[7]. W listopadzie 2017 dołączył do prezydenckiej partii LREM[8]. W lipcu 2020 został ministrem spraw wewnętrznych w powołanym wówczas rządzie Jeana Castex[9]. Utrzymał tę funkcję również w utworzonym w maju 2022 gabinecie Élisabeth Borne[10]. W tym samym roku ponownie wybrany do niższej izby francuskiego parlamentu[11]. W wyniku rekonstrukcji gabinetu z lipca 2022 został ministrem spraw wewnętrznych i do spraw terytoriów zamorskich[12]. Pozostał na tym stanowisku również w styczniu 2024, gdy powołano rząd Gabriela Attala[13].

Również w 2024 utrzymał mandat deputowanego na kolejną kadencję[14]. We wrześniu tegoż roku zakończył pełnienie funkcji rządowej. W grudniu 2024 objął urzędy ministra stanu oraz ministra sprawiedliwości i strażnika pieczęci w nowo powołanym gabinecie François Bayrou[15]. W październiku 2025 otrzymał ponownie nominację na te funkcje, dołączając do rządu Sébastiena Lecornu[16]. W utworzonym w tym samym miesiącu jego drugim gabinecie pozostał na stanowisku ministra sprawiedliwości[17]. Również w październiku 2025 zrezygnował z członkostwa w prezydenckiej partii Renaissance[18].

Publikacje

[edytuj | edytuj kod]
  • Gérald Darmanin: Le séparatisme islamiste – Manifeste pour la laïcité. Paryż: Éditions de l'Observatoire, 2021. ISBN 979-10-329-2016-9.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Gérald Darmanin na stronie Zgromadzenia Narodowego XIV kadencji. [dostęp 2017-05-17]. (fr.).
  2. 1 2 3 Biographie Gérald Darmanin. leparisien.fr. [dostęp 2017-05-17]. (fr.).
  3. ↑ Municipales 2020: Gérald Darmanin élu dès le premier tour à Tourcoing. europe1.fr, 15 marca 2020. [dostęp 2020-03-15]. (fr.).
  4. ↑ Darmanin Gérald. hautsdefrance.fr. [dostęp 2017-05-17]. (fr.).
  5. ↑ Elections départementales 2021. interieur.gouv.fr. [dostęp 2021-06-28]. (fr.).
  6. ↑ Gouvernement Édouard Philippe: qui sont les ministres de Macron. lefigaro.fr, 17 maja 2017. [dostęp 2017-05-17]. (fr.).
  7. ↑ Remaniement: Nicole Belloubet garde des Sceaux, Florence Parly ministre des Armées. lefigaro.fr, 21 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-21]. (fr.).
  8. ↑ Darmanin, Solère et Lecornu adhèrent à En Marche. lejdd.fr, 25 listopada 2017. [dostęp 2018-01-05]. (fr.).
  9. ↑ Remaniement: qui sont les ministres du gouvernement Castex. lefigaro.fr, 6 lipca 2020. [dostęp 2020-07-06]. (fr.).
  10. ↑ Annonce de la composition du Gouvernement. elysee.fr, 20 maja 2022. [dostęp 2022-05-20]. (fr.).
  11. ↑ François Launay: Résultats législatives 2022: Gérald Darmanin réélu dans le Nord. 20minutes.fr, 19 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-19]. (fr.).
  12. ↑ La nomination du Gouvernement d’Élisabeth Borne. gouvernement.fr, 4 lipca 2022. [dostęp 2022-07-04]. (fr.).
  13. ↑ La nomination du Gouvernement de Gabriel Attal. gouvernement.fr, 11 stycznia 2024. [dostęp 2024-01-11]. (fr.).
  14. ↑ Gérald Darmanin réélu dans sa circonscription du Nord lors du second tour des élections législatives. lemonde.fr, 7 lipca 2024. [dostęp 2024-07-07]. (fr.).
  15. ↑ La composition du gouvernement de François Bayrou. info.gouv.fr, 23 grudnia 2024. [dostęp 2024-12-23]. (fr.).
  16. ↑ La composition du gouvernement de Sébastien Lecornu. info.gouv.fr, 5 października 2025. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).
  17. ↑ Composition du gouvernement de Sébastien Lecornu. info.gouv.fr, 12 października 2025. [dostęp 2025-10-12]. (fr.).
  18. ↑ «Je crois qu’on a failli»: Gérald Darmanin se met en retrait définitif du parti Renaissance. ouest-france.fr, 14 października 2025. [dostęp 2025-10-16]. (fr.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gérald_Darmanin&oldid=79093716”