Kliochinol

Kliochinol

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 5-chloro-7-jodochinolin-8-ol Inne nazwy i oznaczenia 5-chloro-7-jodo-8-chinolinol łac. Clioquinolum (INN) Vioformium, Dermoformium, Chinoformium, Jodochloroxychinolinum
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
jasnożółtawy miałki proszek
Wzór Hilla	C9H5ClINO
Masa molowa	305,50 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	130-26-7
PubChem	2788
DrugBank	DB04815
SMILES C1=CC2=C(C(=C(C=C2Cl)I)O)N=C1
InChI InChI=1S/C9H5ClINO/c10-6-4-7(11)9(13)8-5(6)2-1-3-12-8/h1-4,13H InChIKey QCDFBFJGMNKBDO-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie nierozpuszczalny Temperatura rozkładu 175–178,5 °C
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów Niebezpieczeństwo Zwroty H H301 Zwroty P P301+P310 Numer RTECS VC5075000 Dawka śmiertelna LD50 powyżej 5 g/kg (szczur, drogą pokarmową)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC	D08AH04, D09AA10, G01AC02, P01AA02, S02AA05
Uwagi terapeutyczne Drogi podawania miejscowo

Kliochinol – organiczny związek chemiczny, chloro- i jodopochodna 8-hydroksychinoliny. Jasnożółtawy miałki proszek. Znalazł zastosowanie w lecznictwie jako środek o silnym i długotrwałym działaniu odkażającym i wysuszającym. Posiada także działanie odwaniające. Stosowany w postaci nieprzetworzonej jako zasypka bądź w różnorodnych postaciach farmaceutycznych (głównie maści 2–10%) w leczeniu zakażonych ran, zwłaszcza z towarzyszącymi wydzielinami, owrzodzeń podudzi oraz w skaleczeniach i otarciach naskórka. Stosowany miejscowo jest nietoksyczny. Dawniej stosowany doustnie w biegunkach bakteryjnych (pod nazwą handlową Enteroseptol). W Polsce znany pod nazwą farmaceutyczną wioform.

Preparaty

• Clioquinolum – substancja do receptury aptecznej / Caelo Caesar & Loretz GmbH – Niemcy.
• Betnovate C – maść i krem (preparat złożony – zawiera walerianian betametazonu i kliochinol) / GlaxoSmithKline
• Lorinden C – maść (preparat złożony – zawiera flumetazon i kliochinol)

Zobacz też

• jodoform

Bibliografia

• Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. II. PZWL, 1969.
• Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. III. PZWL, 1975.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.