Przejdź do zawartości

Konrad Krajewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Konrad Krajewski
Kardynał diakon
Ilustracja
Konrad Krajewski (2026)
Herb duchownego Misericordia
Miłosierdzie
Kraj działania

Polska, Watykan

Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1963
Łódź

Arcybiskup metropolita łódzki
Okres sprawowania

od 2026

Jałmużnik papieski
Okres sprawowania

2013–2026
(w latach 2022–2026 prefekt Dykasterii ds. Posługi Miłosierdzia)

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

(archi)diecezja łódzka

Diakonat

5 kwietnia 1987

Prezbiterat

11 czerwca 1988

Nominacja biskupia

3 sierpnia 2013

Sakra biskupia

17 września 2013

Kreacja kardynalska

28 czerwca 2018
Franciszek

Kościół tytularny

Matki Bożej Niepokalanej na Eskwilinie

Faksymile
Odznaczenia
Komandor Orderu Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Wiernej Służby (Rumunia) Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

17 września 2013

Miejscowość

Watykan

Miejsce

Bazylika św. Piotra

Konsekrator

Giuseppe Bertello

Współkonsekratorzy

Piero Marini
Władysław Ziółek

Konrad Krajewski (ur. 25 listopada 1963 w Łodzi) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych w zakresie liturgiki, ceremoniarz papieski w latach 1999–2013, arcybiskup od 2013, jałmużnik papieski w latach 2013–2026, prefekt Dykasterii ds. Posługi Miłosierdzia w latach 2022–2026, arcybiskup metropolita łódzki od 2026, kardynał diakon od 2018.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 listopada 1963 w Łodzi[1] w rodzinie nauczycielskiej jako młodszy z dwóch synów[2]. Dorastał na łódzkim osiedlu Marysin[2]. Ukończył XXVIII Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego w Łodzi[3]. Był związany z ruchem oazowym oraz angażował się w działalność liturgiczną w rodzimej Parafii Opatrzności Bożej[2].

W latach 1982–1988 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi[1]. Święcenia diakonatu przyjął 5 kwietnia 1987 w Parafii św. Wojciecha w Łodzi[4]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 11 czerwca 1988 w Katedrze św. Stanisława Kostki w Łodzi miejscowy biskup diecezjalny Władysław Ziółek. Inkardynowany został do diecezji łódzkiej[5]. W tym samym roku na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskał magisterium z teologii. W latach 1990–1993 odbył studia w zakresie liturgiki w Papieskim Instytucie Liturgicznym św. Anzelma w Rzymie, które ukończył z licencjatem[1]. W 1995 na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu uzyskał doktorat z teologii ze specjalizacją w dziedzinie liturgiki[1] na podstawie dysertacji L'ordinazione episcopale nella riforma del Concilio Vaticano II[6] (Święcenia biskupie w reformie Soboru Watykańskiego II), który w następnym roku nostryfikował na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie[7].

Prezbiter

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1988–1989[8] pracował jako wikariusz, najpierw w Parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ruścu, a następnie w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Łodzi[9]. Po powrocie ze studiów do macierzystej diecezji w 1995 pełnił funkcję ceremoniarza arcybiskupa Władysława Ziółka. Ponadto w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi był wykładowcą liturgiki, dyrektorem biblioteki, a od 1997 prefektem. Podczas podróży apostolskiej Jana Pawła II do Polski w 1997 pełnił funkcję ceremoniarza[1].

W 1998 rozpoczął pracę Urzędzie Papieskich Celebracji Liturgicznych. 12 maja 1999 został ceremoniarzem papieskim[1]. W tej roli uczestniczył m.in. w uroczystościach pogrzebowych Jana Pawła II w 2005, a także w konklawe w 2005 i w 2013[10]. W 2010 był także ceremoniarzem podczas pogrzebu Lecha i Marii Kaczyńskich[11].

W 1999 otrzymał godność prałata honorowego Jego Świątobliwości, a w 2002 kapelana Jego Świątobliwości[9]. W 2008 został kanonikiem honorowym Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej[12].

Biskup

[edytuj | edytuj kod]

3 sierpnia 2013 papież Franciszek mianował go jałmużnikiem papieskim i arcybiskupem tytularnym Beneventum[13]. Święcenia biskupie otrzymał 17 września 2013 w Bazylice św. Piotra w Watykanie[14]. Udzielił mu ich kardynał Giuseppe Bertello, prezydent Gubernatoratu Państwa Watykańskiego, któremu asystowali arcybiskup Piero Marini, przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych i były mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, oraz Władysław Ziółek, arcybiskup senior archidiecezji łódzkiej[5]. W uroczystości sakry brał udział również papież Franciszek[14]. Jako dewizę biskupią wybrał słowo Misericordia (Miłosierdzie)[15]. W związku z reformą Kurii Rzymskiej ogłoszoną w konstytucji apostolskiej Praedicate Evangelium z dniem 5 czerwca 2022 jako jałmużnik papieski został również prefektem nowo powstałej Dykasterii ds. Posługi Miłosierdzia[16][17]. Pełniąc funkcję jałmużnika papieskiego, zwrócił uwagę mediów w maju 2019, gdy zerwał plomby zabezpieczające liczniki prądu w rzymskiej kamienicy zajmowanej nielegalnie przez około 450 osób (w tym 100 dzieci), deklarując, że od tej chwili będzie opłacał rachunki zadłużonego na 300 tysięcy euro budynku. Po tym wydarzeniu włoski dziennik „la Repubblica” nazwał go „Robin Hoodem papieża”[18].

20 maja 2018 papież Franciszek zapowiedział włączenie go do Kolegium Kardynałów[19][20]. 28 czerwca 2018 na konsystorzu w Bazylice św. Piotra kreował go kardynałem diakonem, a jako kościół tytularny nadał mu Kościół Matki Bożej Niepokalanej na Eskwilinie[21][22], który uroczyście objął 24 października 2018[23]. Z nominacji papieża Franciszka 6 października 2018 został członkiem Dykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka[24], a 1 czerwca 2022 członkiem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów[25][26]. W 2020 papież Franciszek mianował go członkiem komisji kardynalskiej Instytutu Dzieł Religijnych[27]. Jako kardynał elektor wziął udział w konklawe w 2025, które zakończyło się wyborem papieża Leona XIV[5].

Po inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 kilkukrotnie pełnił funkcję wysłannika papieża Franciszka: 25 marca 2022 w imieniu papieża dokonał w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej aktu zawierzenia Rosji i Ukrainy Niepokalanemu Sercu Maryi[28], natomiast w kwietniu 2022 spędził Wielki Tydzień w Ukrainie[29].

12 marca 2026 papież Leon XIV mianował go arcybiskupem metropolitą łódzkim[30][31]. 28 marca 2026 kanonicznie objął archidiecezję i odbył ingres do Bazyliki Archikatedralnej św. Stanisława Kostki w Łodzi[32][33]. 29 czerwca 2026 w Bazylice św. Piotra papież Leon XIV nałożył mu paliusz[34].

W Konferencji Episkopatu Polski został z urzędu, jako kardynał kierujący diecezją, członkiem Rady Stałej[35].

W 2023 był współkonsekratorem podczas sakry mistrza papieskich ceremonii liturgicznych Diega Ravellego[5].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

W 2010 nadano mu portugalski Order Chrystusa IV klasy[36], w 2020 rumuński Krzyż Wielki Orderu Wiernej Służby[37], z w 2026 ukraiński Order „Za zasługi”[38].

Książki

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 Polski ceremoniarz arcybiskupem i jałmużnikiem papieskim. ekai.pl (arch.). [dostęp 2026-05-18].
  2. 1 2 3 A. Gronczewska: Konrad Krajewski, chłopak z łódzkiego Marysina może zostać papieżem. dzienniklodzki.pl, 2025-04-22. [dostęp 2025-12-28].
  3. ↑ A. Gronczewska: Kardynał Grzegorz i kardynał Konrad. Zmiana w łódzkim Kościele. dzienniklodzki.pl, 2025-11-26. [dostęp 2026-08-03].
  4. ↑ Informacje na stronie Parafii Opatrzności Bożej w Łodzi. archidiecezja.lodz.pl (arch.). [dostęp 2026-05-18].
  5. 1 2 3 4 Konrad Krajewski. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2026-05-17]. (ang.).
  6. ↑ Nota biograficzna Konrada Krajewskiego w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy. webdept.fiu.edu. [dostęp 2020-06-08]. (ang.).
  7. ↑ Konrad Krajewski, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2020-06-08].
  8. ↑ G. Polak: Kto jest kim w Kościele. Warszawa: Katolicka Agencja Informacyjna, 1999, s. 185. ISBN 83-911554-0-4.
  9. 1 2 Informacje o Konradzie Krajewskim na stronie księdza Bogdana Dziwosza. dziwoszbogdan.republika.pl (arch.). [dostęp 2026-05-17].
  10. ↑ Ceremoniarz papieski, czyli Polak na konklawe, który liczy głosy kardynałów. dziennikpolski24.pl, 2013-03-14. [dostęp 2025-04-24].
  11. ↑ Pogrzeb prezydenta Polski Lecha Kaczyńskiego i jego żony Marii Kaczyńskiej w Krakowie. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2026-05-18].
  12. ↑ Nowy Kanonik Kapituły Archikatedralnej. archidiecezja.lodz.pl (arch.), 2008-09-23. [dostęp 2026-05-18].
  13. ↑ Nomina dell’Elemosiniere di Sua Santità. press.vatican.va, 2013-08-03. [dostęp 2014-09-07]. (wł.).
  14. 1 2 R. Leśniczak: Ks. prał. Konrad Krajewski przyjął święcenia biskupie. archidiecezja.lodz.pl (arch.), 2013-09-17. [dostęp 2026-05-17].
  15. ↑ Ks. abp Konrad Krajewski o decyzji Papieża Franciszka. radiomaryja.pl, 2013-08-03. [dostęp 2013-08-04].
  16. ↑ Dzisiaj wchodzi w życie konstytucja apostolska o kurii rzymskiej. Co się zmieni?. misyjne.pl, 2022-06-05. [dostęp 2022-06-06].
  17. ↑ Watykan: reforma Kurii Rzymskiej – powstały dykasterie w miejsce kongregacji i rad. misyjne.pl, 2022-06-06. [dostęp 2026-05-17].
  18. ↑ „Robin Hood papieża”. Polski kardynał włączył kilkuset osobom odcięty prąd. tvn24.pl (arch.), 2019-05-13. [dostęp 2026-05-18].
  19. ↑ Annuncio di Concistoro il 29 giugno per la creazione di nuovi Cardinali. press.vatican.va, 2018-05-20. [dostęp 2018-05-20]. (wł.).
  20. ↑ Franciszek ogłosił 14 nowych kardynałów, wśród nich Polak. vaticannews.va, 2018-05-20. [dostęp 2018-05-20].
  21. ↑ Concistoro Ordinario Pubblico: Assegnazione dei Titoli. press.vatican.va, 2018-06-28. [dostęp 2018-06-30]. (wł.).
  22. ↑ Papież Franciszek kreował 14 nowych kardynałów. niedziela.pl, 2018-06-28. [dostęp 2018-06-30].
  23. ↑ P. Kłys: Rzym: kard. Krajewski objął swój kościół tytularny. archidiecezja.lodz.pl, 2018-1026. [dostęp 2026-05-17].
  24. ↑ Nuovi Membri dei Dicasteri della Curia Romana. press.vatican.va, 2018-10-06. [dostęp 2026-05-18]. (wł.).
  25. ↑ Nomina di Membri della Congregazione per il Culto Divino e la Disciplina dei Sacramenti. press.vatican.va, 2022-06-01. [dostęp 2022-06-01]. (wł.).
  26. ↑ Papież powierzył kard. Krajewskiemu nową funkcję. ekai.pl, 2022-06-01. [dostęp 2026-05-18].
  27. ↑ Kard. Krajewski członkiem Komisji Kardynalskiej „banku watykańskiego”. ekai.pl, 2020-10-10. [dostęp 2026-04-09].
  28. ↑ Fatima: Akt poświęcenia Rosji i Ukrainy Niepokalanemu Sercu Maryi. gosc.pl, 2022-03-25. [dostęp 2022-03-25].
  29. ↑ S. Wysocka: Kardynał Krajewski: widziałem na Ukrainie zbiorowe mogiły, wielu bezimiennych zabitych. pap.pl, 2022-04-17. [dostęp 2026-05-18].
  30. ↑ Nomina dell’Arcivescovo Metropolita di Łódź (Polonia). press.vatican.va, 2026-03-12. [dostęp 2026-03-12]. (wł.).
  31. ↑ Łódź: kard. Konrad Krajewski nowym arcybiskupem metropolitą łódzkim. nuncjatura.pl, 2026-03-12. [dostęp 2026-03-12].
  32. ↑ Pro memoria Kurii Metropolitalnej Łódzkiej. archidiecezja.łódż.pl, 2026-03-13. [dostęp 2026-03-13].
  33. ↑ J. Saganiak: Kard. Krajewski podczas ingresu: „Niech nasza Łódź podoba się Panu Bogu”. archidiecezja.lodz.pl, 2026-03-28. [dostęp 2026-03-28].
  34. ↑ S. Wysocka: Watykan: 35 metropolitów, w tym trzech Polaków, otrzymało paliusze od papieża. niedziela.pl, 2026-06-29. [dostęp 2026-06-29].
  35. ↑ P. Kłys: Kard. Krajewski uczestniczy po raz pierwszy w obradach Rady Stałej KEP na Jasnej Górze. archidiecezja.lodz.pl, 2026-05-01. [dostęp 2026-05-17].
  36. ↑ Entidades estrangeiras agraciadas com Ordens Portuguesas. presidencia.pt. [dostęp 2026-05-18]. (port.).
  37. ↑ Persoane Decorate. canord.presidency.ro. [dostęp 2023-05-17]. (rum.).
  38. ↑ Указ Президента України №68/2026 про відзначення державними нагородами України. president.gov.ua, 2026-01-22. [dostęp 2026-01-23]. (ukr.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Konrad_Krajewski&oldid=80488779”