Przejdź do zawartości

Krzywa cykliczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rodzaje krzywych cyklicznych
położenie
kreślącego
punktu
toczenie:
po prostej na zewnątrz
okręgu
wewnątrz
okręgu
na
okręgu
cykloida epicykloidy hipocykloidy
poza
okręgiem
cykloidy
wydłużone

i skrócone
epitrochoidy hipotrochoidy

Krzywa cykliczna – rodzaj krzywej płaskiej definiowany ruchem okręgu. Termin krzywa cykliczna to wspólna nazwa (hiperonim) kilku pojęć[1]:

Mówiąc krócej: krzywa cykliczna to tor ruchu dowolnego punktu związanego z okręgiem toczącym się bez poślizgu po prostej lub po innym okręgu[2][3].

Uogólnieniem krzywych cyklicznych są rulety(inne języki) – inne linie konstruowane toczeniem jednej figury po drugiej. Do rulet należą m.in. krzywa łańcuchowa, ewoluty i ewolwenty[4].

Kardioida czyli krzywa sercowa – przykład epicykloidy. Podano też równania współrzędnych biegunowych
Czerwona linia to nefroida – inny przykład epicykloidy
Konstrukcja innej epicykloidy – toczenie okręgu po okręgu
Czerwona linia to przykład epicykloidy skróconej – jednej z epitrochoid
Czerwona linia to przykład epicykloidy wydłużonej – innej epitrochoidy
Toczenie okręgu wewnątrz okręgu dwa razy większego tworzy odcinek – mówi o tym twierdzenie Kopernika. Innymi słowy jedna z hipocykloid jest odcinkiem

Nazewnictwo

[edytuj | edytuj kod]

Krzywe cykliczne – jako ogół – bywają też nazywane trochoidami. To szerokie rozumienie trochoid wynika stąd, że prosta to przypadek graniczny okręgu – „okrąg o nieskończonym promieniu”[4]. Słowo trochoida ma też inne znaczenia, np. może opisywać wyłącznie cykloidy wydłużone i skrócone[5].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Tomasz Lubiński, Krzywe cykliczne, algorytm.org, 1 września 2012 [dostęp 2026-01-17].
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Witold Pogorzelski, Geometrja analityczna, Komisja Wydawnicza Tow. Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Warszawskiej, Warszawa 1931, Rozdział XIX. Krzywe cykliczne (PDF), s. 283, Biblioteka Cyfrowa Politechniki Warszawskiej, bcpw.bg.pw.edu.pl [dostęp 2026-01-17].
  3. Michał Kowalski, Pracownia Matematyczna. Geometria. Figury płaskie K–P, [w:] megabajt.net [online], web.archive.org, 13 czerwca 2009 [dostęp 2026-01-17] [zarchiwizowane z adresu 2009-06-13].
  4. 1 2 Elżbieta Bobik, Magia cykloid, „Delta”, lipiec 1991, ISSN 0137-3005 [dostęp 2026-01-17].
  5. trochoida, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-01-17].