Przejdź do zawartości

Léon Jouhaux

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Léon Jouhaux
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 lipca 1879
Paryż

Data i miejsce śmierci

28 kwietnia 1954
Paryż

Zawód, zajęcie

działacz związkowy

Léon Jouhaux (ur. 1 lipca 1879[1] w Paryżu, zm. 29 kwietnia 1954[1] tamże) – francuski działacz związkowy i jeden z najważniejszych przywódców ruchu pracowniczego we Francji w pierwszej połowie XX wieku[1]. Laureat pokojowej Nagrody Nobla (1951)[1].

W latach 1909–1947 był sekretarzem generalnym Powszechnej Konfederacji Pracy (CGT), reprezentując nurt pragmatyczny i konsekwentnie przeciwstawiając się próbom podporządkowania organizacji rosnącym wpływom komunistów[1]. Po II wojnie światowej był także delegatem w ONZ), a następnie założycielem rozłamowej Powszechnej Konfederacji Pracy-Siła Robotnicza[2].

Bez powodzenia apelował o strajk generalny jako formę protestu przeciwko układowi monachijskiemu. W czasie II wojny światowej był więziony we Francji w latach 1941–1943, a następnie w Niemczech w latach 1943–1945[1].

Po zakończeniu wojny, w obliczu dominacji komunistów w CGT, doprowadził w 1947 do powstania socjalistycznej centrali związkowej CGT–Force Ouvrière. Rozłam ten przyczynił się w okresie powojennym do osłabienia znaczenia ruchu związkowego na francuskiej scenie politycznej i w życiu społecznym. Współzałożyciel Międzynarodowej Organizacji Pracy i Międzynarodowej Konfederacji Wolnych Związków Zawodowych(inne języki), w latach 1945–1948 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Światowej Federacji Związków Zawodowych.

W uznaniu działalności na rzecz dialogu społecznego i pokoju w 1951 otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 Palmowski 2008 ↓, s. 45.
  2. General Confederation of Labour–Workers’ Force [online], britannica.com [dostęp 2024-08-06] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]