Michela Figini
Michela Figini (ur. 7 kwietnia 1966 w Prato) – szwajcarska narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze sukcesy w karierze Michela Figini osiągnęła w 1983 roku, zdobywając dwa medale podczas mistrzostw świata juniorów w Sestriere. Najpierw zajęła trzecie miejsce w gigancie, przegrywając tylko z Michaelą Gerg z RFN i Francuzką Hélène Barbier. Dzień później brązowy medal wywalczyła także w kombinacji, plasując się za Gerg i Austriaczką Kathariną Gutensohn. Była tam też między innymi czwarta w zjeździe, przegrywając walkę o podium z Gutensohn o 0,05 sekundy. Parę tygodni wcześniej Figini zadebiutowała w zawodach Pucharu Świata, a 21 stycznia 1983 roku w Schruns zdobyła pierwsze punkty, zajmując dziesiąte miejsce w kombinacji. Już 5 marca 1983 roku w Mont-Tremblant pierwszy raz stanęła na podium zawodów tego cyklu, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. Lepsze okazały się tam Kanadyjka Laurie Graham oraz inna reprezentantka Szwajcarii, Maria Walliser.
Najważniejszym punktem sezonu 1983/1984 były igrzyska olimpijskie w Sarajewie. Starty rozpoczęła od zajęcia trzynastego miejsca w slalomie gigancie, jednak trzy dni później zwyciężyła w biegu zjazdowym. W zawodach tych o 0,05 sekundy wyprzedziła Marię Walliser, a o 0,17 sekundy pokonała Olgę Charvátovą z Czechosłowacji. W zawodach pucharowych czterokrotnie plasowała się na podium: 8 stycznia w Puy-Saint-Vincent była druga w supergigancie, 28 stycznia w Megève odniosła pierwsze pucharowe zwycięstwo wygrywając zjazd, dzień później w Saint-Gervais wygrała kombinację, a 17 marca 1984 roku w Jasnej była druga w gigancie. W klasyfikacji generalnej oraz klasyfikacjach zjazdu i kombinacji zajmowała piąte miejsce, a w klasyfikacji giganta była szósta.
W sezonie 1984/1985 wywalczyła Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Na podium stawała dwanaście razy, w tym aż osiem razy zwyciężała: 4 stycznia w Mariborze wygrała giganta, w dniach 9-10 stycznia w Bad Kleinkirchheim wygrała kombinację i dwa zjazdy, 13 stycznia w Pfronten była najlepsza w supergigancie, 20 i 21 stycznia w Saint-Gervais zwyciężała w zjeździe i gigancie, a 8 marca 1985 roku w Arosa wygrała kombinację. Wyniki te dały jej Małe Kryształowe Kule w klasyfikacjach zjazdu i giganta, a w klasyfikacji kombinacji zajęła drugie miejsce za swą rodaczką, Brigitte Oertli. W lutym 1985 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie wywalczyła złoty medal w zjeździe. W zawodach tych wyprzedziła o 1,58 sekundy kolejną Szwajcarkę Ariane Ehrat i Katharinę Gutensohn. Na tej samej imprezie zajęła także piętnaste miejsce w gigancie, a rywalizacji w kombinacji nie ukończyła.
Rok później tylko trzykrotnie plasowała się w najlepszej trójce. Najpierw 6 stycznia w Mariborze była druga w gigancie, następnie tego samego dnia wygrała kombinację, a 19 stycznia 1986 roku w Oberstaufen zajęła trzecie miejsce w gigancie. W klasyfikacji generalnej i klasyfikacjach zjazdu oraz giganta była szósta, a w kombinacji zajęła trzecie miejsce za Marią Walliser i Eriką Hess. Nieco lepsze wyniki osiągała w sezonie 1986/1987, który ukończyła na piątej pozycji. Odniosła trzy zwycięstwa: 12 grudnia w Val d’Isère, 16 stycznia w Pfronten i 8 marca 1987 roku w Calgary wygrywała biegi zjazdowe, dzięki temu zdobyła kolejną Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji tej konkurencji. Z rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego 1987 roku mistrzostw świata w Crans-Montana wróciła z dwoma medalami. Najpierw zajęła drugie miejsce w zjeździe, przegrywając tylko z Walliser o 0,31 sekundy. Następnie srebro wywalczyła w supergigancie, rozdzielając na podium Walliser oraz Mateję Svet z Jugosławii. Zajęła tam także czwarte miejsce w gigancie, przegrywając walkę o podium z Walliser o 0,26 sekundy.
Swoje drugie zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata odniosła w sezonie 1987/1988. Dziewięciokrotnie stawała na podium, w tym pięciokrotnie była najlepsza: 11 i 12 grudnia w Leukerbad wygrywała zjazd i supergiganta, 14 stycznia w Zinal wygrała kolejny zjazd, a 12 i 13 marca 1988 roku w Rossland ponownie wygrała zjazd i supergiganta. W efekcie zwyciężyła także w klasyfikacjach zjazdu oraz supergiganta. Ostatni medal na arenie międzynarodowej wywalczyła podczas igrzysk olimpijskie w Calgary, zajmując drugie miejsce w supergigancie. Szwajcarka straciła 1 sekundę do Austriaczki Sigrid Wolf, a o 0,23 sekundy wyprzedziła Kanadyjkę Karen Percy. Na tych igrzyskach była również dziewiąta w zjeździe, a giganta nie ukończyła. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Vail jej najlepszym wynikiem było piąte miejsce w supergigancie. W zawodach pucharowych dziewięć razy stawała na podium, odnosząc sześć kolejnych zwycięstw: 2 grudnia w Val d’Isère, 12 i 13 stycznia w Grindelwald, 18 i 19 lutego w Lake Louise oraz 24 lutego 1989 roku w Steamboat Springs była najlepsza w zjeździe. W klasyfikacji generalnej była trzecia, plasując się za Vreni Schneider i Marią Walliser. Wywalczyła także trzecią z rzędu i zarazem ostatnią w karierze Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji zjazdu.
Startowała także w sezonie 1989/1990, jednak osiągała wyniki słabsze niż w poprzednich sezonach. Na podium znalazła się tylko trzy razy, za każdym razem w zjeździe: 9 grudnia w Steamboat Springs była druga, 27 stycznia Santa Caterina odniosła ostatnie pucharowe zwycięstwo, a 3 lutego 1990 roku w Veysonnaz zajęła trzecie miejsce. Podium w Veysonnaz było jej ostatnim w karierze. W klasyfikacji generalnej zajęła ósme miejsce, a w klasyfikacji zjazdu była trzecia, za Kathariną Gutensohn i Austriaczką Petrą Kronberger. W marcu 1990 roku zakończyła karierę.
Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Szwajcarii, w tym złote w zjeździe w latach 1984, 1985 i 1989 oraz gigancie w 1988 roku.
Wyszła za mąż za włoskiego alpejczyka, Ivano Camozziego, z którym ma dwójkę dzieci.
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 12. | 13 lutego | 1984 |  Sarajewo |
Gigant | 2:20,98 | +2,36 |  Debbie Armstrong |
1. |
16 lutego | 1984 | Sarajewo |
Zjazd | 1:13,36 | - | - |
| 9. | 19 lutego | 1988 |  Calgary |
Zjazd | 1:25,86 | +1,40 |  Marina Kiehl |
2. |
22 lutego | 1988 | Calgary |
Supergigant | 1:19,03 | +1,00 |  Sigrid Wolf |
| DNF | 24 lutego | 1988 | Calgary |
Gigant | 2:06,49 | - |  Vreni Schneider |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. |
3 lutego | 1985 |  Bormio |
Zjazd | 1:26,96 | - | - |
| DNF[1] | 4 lutego | 1985 | Bormio |
Kombinacja | 18,72 pkt | - | Erika Hess |
| 15. | 6 lutego | 1985 | Bormio |
Gigant | 2:18,53 | +3,06 | Diann Roffe |
| 6. | 30 stycznia | 1987 | Crans-Montana |
Kombinacja | 15,32 pkt | +36,99 pkt | Erika Hess |
2. |
1 lutego | 1987 | Crans-Montana |
Zjazd | 1:43,80 | +0,31 | Maria Walliser |
| 2. |
3 lutego | 1987 | Crans-Montana |
Supergigant | 1:19,17 | +1,01 | Maria Walliser |
| 4. | 5 lutego | 1987 | Crans-Montana |
Gigant | 2:21,22 | +2,55 | Vreni Schneider |
| 8. | 5 lutego | 1989 | Vail |
Zjazd | 1:46,50 | +2,07 | Maria Walliser |
| 5. | 8 lutego | 1989 | Vail |
Supergigant | 1:19,46 | +0,62 | Ulrike Maier |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 4. | 3 marca | 1983 | Sestriere |
Zjazd | 1:32,49 | +0,43 | Marina Kiehl |
3. |
4 marca | 1983 | Sestriere |
Gigant | 2:16,79 | +1,89 | Michaela Gerg |
| 16. | 5 marca | 1983 | Sestriere |
Slalom | 1:38,46 | +6,22 | Fulvia Stevenin |
| 3. |
5 marca | 1983 | Sestriere |
Kombinacja | ? | ? | Michaela Gerg |
Zwycięstwa w końcowych klasyfikacjach
[edytuj | edytuj kod]- sezon 1982/1983: 26.
- sezon 1983/1984: 5.
- sezon 1984/1985: 1.
- sezon 1985/1986: 6.
- sezon 1986/1987: 5.
- sezon 1987/1988: 1.
- sezon 1988/1989: 3.
- sezon 1989/1990: 8.
Zwycięstwa w konkursach
[edytuj | edytuj kod]
Megève – 28 stycznia 1984 (zjazd)- Saint-Gervais – 29 stycznia 1984 (kombinacja)
- Maribor – 4 stycznia 1985 (gigant)
- Bad Kleinkirchheim – 9 stycznia 1985 (kombinacja)
- Bad Kleinkirchheim – 9 stycznia 1985 (zjazd)
- Bad Kleinkirchheim – 10 stycznia 1985 (zjazd)
- Pfronten – 13 stycznia 1985 (supergigant)
- Saint-Gervais – 20 stycznia 1985 (zjazd)
- Saint-Gervais – 21 stycznia 1985 (gigant)
- Arosa – 8 marca 1985 (kombinacja)
- Maribor – 6 stycznia 1986 (kombinacja)
- Val d’Isère – 12 grudnia 1986 (zjazd)
- Pfronten – 16 stycznia 1987 (zjazd)
- Calgary – 8 marca 1987 (zjazd)
- Leukerbad – 11 grudnia 1987 (zjazd)
- Leukerbad – 12 grudnia 1987 (supergigant)
- Zinal – 14 stycznia 1988 (zjazd)
- Rossland – 12 marca 1988 (zjazd)
- Rossland – 13 marca 1988 (supergigant)
- Val d’Isère – 2 grudnia 1988 (zjazd)
- Grindelwald – 12 stycznia 1989 (zjazd)
- Grindelwald – 13 stycznia 1989 (zjazd)
- Lake Louise – 18 lutego 1989 (zjazd)
- Lake Louise – 19 lutego 1989 (zjazd)
- Steamboat Springs – 24 lutego 1989 (zjazd)
- Santa Caterina – 27 stycznia 1990 (zjazd)
- 26 zwycięstw (17 zjazdów, 4 kombinacje, 3 supergiganty i 2 giganty)
Pozostałe miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]- Mont-Tremblant – 5 marca 1983 (zjazd) – 3. miejsce
- Puy-Saint-Vincent – 7 stycznia 1984 (zjazd) – 2. miejsce
Jasná – 17 marca 1984 (gigant) – 2. miejsce- Arosa – 26 stycznia 1985 (supergigant) – 3. miejsce
- Banff – 8 marca 1985 (zjazd) – 2. miejsce
- Banff – 9 marca 1985 (zjazd) – 2. miejsce
- Banff – 10 marca 1985 (supergigant) – 2. miejsce
- Maribor – 6 stycznia 1986 (gigant) – 2. miejsce
- Oberstaufen – 19 stycznia 1986 (gigant) – 3. miejsce
- Valzoldana – 20 grudnia 1986 (gigant) – 3. miejsce
- Sarajewo – 22 marca 1987 (gigant) – 3. miejsce
- Val d’Isère – 4 grudnia 1987 (zjazd) – 2. miejsce
- Piancavallo – 20 grudnia 1987 (gigant) – 3. miejsce
- Lech – 9 stycznia 1988 (supergigant) – 3. miejsce
- Zinal – 16 stycznia 1988 (zjazd) – 2. miejsce
- Altenmarkt – 15 grudnia 1988 (zjazd) – 3. miejsce
- Grindelwald – 15 stycznia 1989 (kombinacja) – 3. miejsce
- Steamboat Springs – 25 lutego 1989 (supergigant) – 3. miejsce
- Steamboat Springs – 9 grudnia 1989 (zjazd) – 2. miejsce
- Veysonnaz – 3 lutego 1990 (zjazd) – 3. miejsce
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-16)]. (ang.).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]
|
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1984
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988
- Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984
- Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988
- Szwajcarscy medaliści olimpijscy
- Szwajcarscy narciarze alpejscy
- Szwajcarscy olimpijczycy (Sarajewo 1984)
- Szwajcarscy olimpijczycy (Calgary 1988)
- Urodzeni w 1966
- Ludzie urodzeni w Prato
