Olita (gmina)
| gmina wiejska | |||
| 1867–1950 | |||
 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Gubernia |
1867–1917: gub. suwalska | ||
| Powiat |
1867–1917: kalwaryjski | ||
| Data powstania |
1867 | ||
| Data likwidacji |
1950 | ||
| Siedziba |
Olita (II) | ||
| Powierzchnia (1923) |
85 km² | ||
| Populacja (1888) • liczba ludności |
| ||
| Szczegółowy podział administracyjny | |||
| |||
Położenie na mapie Guberni Królestwa Polskiego (1904)  | |||
| 54°23′24,0000″N 24°03′00,0000″E/54,390000 24,050000 | |||
Olita (rus. гмина Олита, lit. Alytaus valsčius) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1867–1950 na Suwalszczyźnie. Siedzibą władz gminy była Olita zachodniabrzeżna, inaczej Olita II (lit. Alytus II, do 1870 odrębna gmina miejska).
Historia
[edytuj | edytuj kod]Gmina Olita powstała 1 stycznia?/13 stycznia 1867 w związku z reformą gminną w Królestwie Polskim. Należała do powiatu kalwaryjskiego w guberni suwalskiej[1][2][3]. 19 maja?/31 maja 1870 do gminy przyłączono pozbawioną praw miejskich Olitę[4]. W 1888 roku liczba mieszkańców wynosiła 4791[5].
Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, gdzie – po zniesieniu powiatu kalwaryjskiego – włączono ją do nowo utworzonego powiatu olickiego. Włączono do niej wtedy wschodni fragment zniesionej gminy Balkuny. W 1923 roku składała się z 31 miejscowości, obejmujących łącznie 85 km² i zamieszkanych przez 3614 mieszkańców[6]. W 1932 roku była podzielona na 8 gromad, zamieszkanych przez 3515 ludzi[7]. W 1933 roku włączono do niej zniesioną gminę Nadniemeńską[8], a w 1935 roku – jedną wieś z gminy Jezno w tymże powiecie[9].
Podczas II wojny światowej gmina należała do Komisariatu Rzeszy Wschód (powiat olicki). Po wojnie stała się częścią Litewskiej SRR w Związku Radzieckim (nadal powiat olicki). W 1947 roku część gminy Olita włączono do gminy Krakopol. Gminę zniesiono 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonego rejonu olickiego (10 gromad)[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Postanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)
- ↑ Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359)
- ↑ Powiat kalwaryjski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 711.
- ↑ Postanowienie z 27 lutego (11 marca) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, s. 93)
- ↑ Списки населенныхъ мѣстъ Сувалкской губерніи, как матеріалъ для историко-этнографической географіи края. Собралъ Э. А. Вольтеръ. Санктпетербургъ, 1901.
- ↑ Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
- ↑ Savivaldybių žinynas („Savivaldybės“ redakcijos leidinys). – Kaunas, Spindulys, 1932.
- ↑ Vyriausybės žinios. 1933–12–22 Nr. 431.
- ↑ Jiezno valsčius. Lietuviškoji enciklopedija, X t. Vilnius: „Spaudos Fondas“, bendradarbiaujant su Lietuvių Katalikų Mokslo Akademija, 1941-1944. T. 10: Höfer–Ilirizmas: I-VII sąs., 835 psl.
- ↑ Tarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985.
