Przejdź do zawartości

RIMM

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Moduł pamięci RIMM
Moduły RIMM firm Kingston i Samsung

RIMM (ang. Rambus Inline Memory Module) – rodzaj modułu pamięci komputerowej przeznaczonego do układów RDRAM. Określenia RIMM i SO-RIMM były znakami towarowymi przedsiębiorstwa Rambus[1]. Nazwa Rambus Inline Memory Module była używana między innymi w dokumentacji przedsiębiorstwa IBM[2].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1996 roku Rambus zawarł z Intelem umowę rozwojowo-licencyjną dotyczącą opracowania wersji interfejsu RDRAM przeznaczonej do pamięci głównej komputerów osobistych[3].

W sierpniu 1999 roku Intel informował, że przed planowanym rozpoczęciem szerszego wprowadzania systemów z RDRAM zwalidowano 46 różnych modułów RIMM oraz inne elementy potrzebne do budowy takich platform[4]. Pamięć RDRAM była następnie wykorzystywana między innymi przez chipsety Intel 820, 840, 850 i 850E[5].

Jeszcze w 2002 roku Intel rozwijał platformy wykorzystujące RDRAM. Wprowadzona wówczas rozszerzona wersja chipsetu Intel 850E obsługiwała dwukanałową pamięć PC1066 RDRAM. Jednocześnie chipsety z rodziny Intel 845 obsługiwały pamięć DDR SDRAM[6].

Budowa i odmiany

[edytuj | edytuj kod]

Stosowano kilka odmian modułów RIMM:

  • 160-stykowe moduły SO-RIMM,
  • 184-stykowe moduły RIMM, stosowane w rozwiązaniach 16-bitowych,
  • 232-stykowe moduły RIMM przeznaczone dla rozwiązań 32-bitowych[1][7].

Rambus zapowiedział również 64-bitowy moduł RIMM z 330-stykowym złączem. Konstrukcja ta miała umożliwiać czterokrotnie większą przepustowość niż stosowane wcześniej moduły 16-bitowe[8].

Sposób instalowania modułów zależał od organizacji kanałów pamięci i konstrukcji płyty głównej. W systemach dwukanałowych wykorzystujących moduły 16-bitowe pamięć była zwykle instalowana parami. Moduły 32-bitowe, takie jak RIMM 4200, RIMM 4800 i RIMM 6400, mogły być w systemach dwukanałowych instalowane pojedynczo[5].

Kanał RDRAM wymagał zachowania ciągłości połączeń. W niewykorzystanych gniazdach stosowano w tym celu moduły C-RIMM (Continuity RIMM). Nie zawierały one układów pamięci, lecz zapewniały ciągłość połączenia elektrycznego[2].

Moduły RIMM wyposażano w metalowe elementy rozpraszające ciepło (ang. heat spreader) umieszczane na układach pamięci[9].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Legacy DRAM Part Numbering System. Micron Technology, 2015-08-14. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  2. 1 2 Memory installation instructions - IBM IntelliStation M Pro (Type 6849). IBM. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  3. ↑ Rambus Inc. Form 10-Q. U.S. Securities and Exchange Commission. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  4. ↑ Pat Gelsinger Keynote - IDF Fall 1999. Intel, 1999-08-31. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  5. 1 2 RDRAM Memory Architecture. Rambus. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  6. ↑ Intel Extends Pentium 4 Processor Platform Leadership With Four Advanced Chipsets. Intel, 2002-10-07. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  7. ↑ Rambus broadens memory, module bandwidth. EE Times. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  8. ↑ Rambus broadens memory, module bandwidth. EE Times. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).
  9. ↑ P4T User's Manual. ASUS. [dostęp 2026-09-30]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]