Przejdź do zawartości

Д̨

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Д̨
Д̨ д̨
Informacje podstawowe
Majuskuła

Д̨

Minuskuła

д̨

Podstawowe pismo

cyrylica

Podstawowy alfabet

litewski

Pochodzenie
Oparty na grafemie

Д

Znak diakrytyczny

ogonek

Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Д̨, д̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana w dawniej, bo w XIX wieku, w alfabecie litewskim. Litera ta składa się z litery Д używanej do zapisu głoski [d] oraz ogonka.

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]
Litewska cyrylica w 1867 roku

Litera ta była używana w piśmie języka litewskiego, zwłaszcza w ortografii wprowadzonej przez Jonasa Juška[1]. Juška wprowadził literę, gdy po klęsce powstania styczniowego w 1863 roku zakazano publikowania liter łacińskich w oficjalnych dokumentach w latach 1864-1904[1].

Kodowanie

[edytuj | edytuj kod]
ZnakД̨д̨
Nazwa w UnikodzieCyrillic Capital Letter De[2]COMBINING OGONEKCyrillic Small Letter De[3]COMBINING OGONEK
Kodowaniedziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowodziesiątkowoszesnastkowo
Unicode1044U+0414808U+03281076U+0434808U+0328
UTF-8208 148d0 94204 168cc a8208 180d0 b4204 168cc a8
Odwołania znakowe SGMLДД̨̨дд̨̨

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Subačius 2008 ↓, s. 76.
  2. ↑ Cyrylica, litera De Д. symbl.cc. [dostęp 2026-03-29].
  3. ↑ Cyrylica mała litera De д. symbl.cc. [dostęp 2026-03-29].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Giedrius Subačius. The letter <Ј> and Lithuanian Cyrillic script: two language planning strategies in the late nineteenth century. „Studies”. 39 (1), marzec 2008. DOI: 10.1080/01629770801908747. JSTOR: 43212808. (ang.).