başkent

başkent (język turecki)

wymowa:

IPA: [ˈbaʃcent]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) geogr. stolica

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	başkent	başkentler
biernik	başkenti	başkentleri
celownik	başkente	başkentlere
miejscownik	başkentte	başkentlerde
ablatyw	başkentten	başkentlerden
dopełniacz	başkentin	başkentlerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp başkentim başkentlerim 2. os. lp başkentin başkentlerin 3. os. lp başkenti başkentleri 1. os. lm başkentimiz başkentlerimiz 2. os. lm başkentiniz başkentleriniz 3. os. lm başkenti başkentleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp başkentimi başkentlerimi 2. os. lp başkentini başkentlerini 3. os. lp başkentini başkentlerini 1. os. lm başkentimizi başkentlerimizi 2. os. lm başkentinizi başkentlerinizi 3. os. lm başkentini başkentlerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp başkentime başkentlerime 2. os. lp başkentine başkentlerine 3. os. lp başkentine başkentlerine 1. os. lm başkentimize başkentlerimize 2. os. lm başkentinize başkentlerinize 3. os. lm başkentine başkentlerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp başkentimde başkentlerimde 2. os. lp başkentinde başkentlerinde 3. os. lp başkentinde başkentlerinde 1. os. lm başkentimizde başkentlerimizde 2. os. lm başkentinizde başkentlerinizde 3. os. lm başkentinde başkentlerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp başkentimden başkentlerimden 2. os. lp başkentinden başkentlerinden 3. os. lp başkentinden başkentlerinden 1. os. lm başkentimizden başkentlerimizden 2. os. lm başkentinizden başkentlerinizden 3. os. lm başkentinden başkentlerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp başkentimin başkentlerimin 2. os. lp başkentinin başkentlerinin 3. os. lp başkentinin başkentlerin 1. os. lm başkentimizin başkentlerimizin 2. os. lm başkentinizin başkentlerinizin 3. os. lm başkentinin başkentlerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) başkentte olmak → być w stolicy • başkentte yaşamak/oturmak → mieszkać w stolicy • başkentte çalışmak → pracować w stolicy • başkentte doğmak → urodzić się w stolicy • başkentte ölmek → umrzeć w stolicy • başkentten ayrılmak/çıkmak/gitmek → wyjechać ze stolicy • başkentten geçmek → przejechać/przejeżdżać przez stolicę • başkente taşınmak → przeprowadzić się do stolicy • başkente varmak/ulaşmak → dojechać do stolicy • başkentteki yol → droga w stolicy • başkentteki sokak → ulica w stolicy • başkentteki cadde → aleja w stolicy • başkentteki meydan → plac w stolicy • başkentteki ev → dom w stolicy • başkentteki daire → mieszkanie w stolicy • başkentteki merkez → siedziba w stolicy • başkent merkezi → centrum stolicy • gece başkentte → noc/nocą w stolicy • başkent hatırası / başkentten hatıra → pamiątka ze stolicy

synonimy:

(1.1) hükûmet merkezi, başşehir, payitaht

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

tur. baş + kent

uwagi:

(1.1) zobacz też: kıta • devlet • bölge • büyükşehir • il • başkent • ana kent • şehir • ilçe • kasaba • semt • mahalle • köy • mezra

źródła: