falloir

falloir (język francuski)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik

(1.1) musieć w formie bezosobowej; trzeba, należy, jest konieczne

(1.2) potrzebować, brakować

odmiana:

czasownik ułomny, posiada tylko formy bezosobowe: il faut, il fallait, il fallut, il a fallu, il faudra, qu'il faille, qu'il fallût

przykłady:

(1.1) Il faut que je parte demain. → Trzeba, abym jutro wyjechał.

(1.1) Il faudrait s’en informer. → Należałoby się tego dowiedzieć.

(1.2) Il lui fallait cent francs. → Brakowało mu stu franków.

(1.2) Il n’est jamais satisfait, il ne sait ce qu’il lui faut. → (On) nigdy nie jest zadowolony, sam nie wie, czego mu potrzeba.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

(1.1) comme il faut

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Aneks:Język francuski - czasowniki nieregularne

źródła:

hasło falloir w Dictionnaire de L'Académie française, wydanie 8 (1932-5)