gull

gull (język angielski)

a gull (1.1)

wymowa:

IPA: /ˈɡʌl/

wymowa amerykańska^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) ornit. mewa

(1.2) frajer

czasownik

(2.1) oszukać

(2.2) amer. slang. wprowadzić w błąd

(2.3) amer. slang. wykiwać

odmiana:

(1) lp gull; lm gulls

(2) gull, gulled, gulled, gulls, gulling

przykłady:

(1.1) There are lots of birds like ducks and gulls in this park. → W tym parku jest dużo ptaków takich jak kaczki i mewy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) a European herring gull → mewa srebrzysta

synonimy:

(1.1) mew, seamew, seagull

(2.1) deceive

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(2.1)

rzecz. gullibility

przym. gullible

przysł. gullibly

związki frazeologiczne:

as the gull flies → w linii prostej

etymologia:

(1.1) śrang. gulle

uwagi:

źródła:

gull (język farerski)

wymowa:

IPA: /kʊtl/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. jubil. złoto

(1.2) sport. złoto, złoty medal

odmiana:

(1.1-2)

przypadek	liczba pojedyncza
formy nieokreślone
mianownik	gull
biernik	gull
celownik	gulli
dopełniacz	guls
formy określone
mianownik	gullið
biernik	gullið
celownik	gullinum
dopełniacz	gulsins

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) gullmerki

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) grundevni, metal

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

stnord. gull

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Farerski - Pierwiastki chemiczne

źródła:

gull (język islandzki)

gull (1.1)

wymowa:

IPA: [kʏtl]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. złoto

odmiana:

(1.1) lp gull, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); lm ~, ~, ~um, ~a (~in, ~in, ~unum, ~anna)

przykłady:

(1.1) Gull er frumefni með efnatáknið Au og er númer 79 (= sjötíu og níu) í lotukerfinu. → Złoto jest pierwiastkiem o symbolu Au i liczbie atomowej 79 (= siedemdziesiąt dziewięć).

(1.1) Hreint gull er lint og er venjulega blandað saman við aðra málma eins og silfur, kopar, platínu eða palladín til að auka styrkleika þess. → Czyste złoto jest miękkie, więc zazwyczaj miesza się je z innymi metalami, na przykład ze srebrem, miedzią, platyną czy paladem, w celu zwiększenia jego twardości.

(1.1) Hún keypti gullarmband, gullúr og gullfesti. → Kupiła złotą branzoletkę, złoty zegarek i złoty naszyjnik.

składnia:

kolokacje:

(1.1) gullbrá, gullbrúðkaup, gullfallegur, gullgerðarlist, gullhamrar, gullkorn, gullmura, gullofinn, gullpeningur, gullsmiður, gullöld, gullstöng → sztabka złota, gulrófa, gulrót; barnagull

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. gjalda

przym. gulleitur, gullinn, gulur

związki frazeologiczne:

gull af manni; przysłowia: ekki er allt gull sem glóir, morgun stund gefur gull í mund

etymologia:

stnord. gull << pragerm. Ʒulþan*

uwagi:

zobacz też: Indeks:Islandzki - Pierwiastki chemiczne

źródła:

gull (język norweski (bokmål))

gull (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) złoto

(1.2) sport. złoto, złoty medal

odmiana:

(1.1) et gull, gullet

(1.2) et gull, gullet, gull, gullene lub et gull, gullet, gull, gulla

przykłady:

(1.2) Han tok to gull i kule i fjor. → W zeszłym roku zdobył dwa złote medale w pchnięciu kulą.

składnia:

kolokacje:

(1.1) å grave etter gull → szukać złota

synonimy:

(1.2) gullmedalje

antonimy:

(1.1) sølv

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

love gull og grønne skoger

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Norweski (bokmål) - Pierwiastki chemiczne

źródła:

gull (język norweski (nynorsk))

gull (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. złoto

(1.2) złoto (przedmiot ze złota)

odmiana:

(1.1) eit gull, gullet, gull, gulla

(1.2) eit gull, gullet, gull, gulla

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Norweski (nynorsk) - Pierwiastki chemiczne

źródła:

 Hasło „gull” w: Nynorskordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.

gull (język staronordyjski)

gull (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) chem. złoto

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) fingrgull

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Staronordyjski - Pierwiastki chemiczne

źródła: