szplin
Wygląd
szplin (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) gw. (Kujawy zachodnie, Gniezno, Region Kozła i Poznań) ekspr. wariat, postrzeleniec, narwaniec[1][2][3][4]
- (1.2) środ. przestęp. agresywny przestępca przebywający wcześniej w szpitalu psychiatrycznym[5]
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) gw. (Kujawy zachodnie, Bydgoszcz, Gniezno i Poznań) bzik, wariactwo; osobliwe zachowanie, sprawiające wrażenie drobnego szaleństwa[1][2][3][6]
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- przykłady:
- (1.1) gw. (Poznań): Dziebko spokoju zaznołym między dziewiątą a jedenastą, bo byli wew kościółku, a zaś potem dali tegó samygó. Nerwowy łaziłem z kąta w kąt i po przekątny. Co robisz stary szplinie — spytała stara? Studjuje geometrie — odpowiedziołym w złości[7].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. szplinować ndk.
- przym. szplinowaty
- związki frazeologiczne:
- mieć szplina • dostać szplina
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: wariat, postrzeleniec, narwaniec
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: bzik, wariactwo
- (3.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: krzyk, hałas
- źródła:
- 1 2
Hasło „szplin” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2
Hasło „szplin” w: Włodzimierz Bulikowski, Bądźma ludźmi, szak! Rzecz o gwarze gnieźnieńskiej, wsp. Andrzej Malicki, Jarosław Mikołajczyk, red. Waldemar Kielbowski, Miejski Ośrodek Kultury w Gnieźnie imienia Klemensa Waberskiego, Gniezno 2018, ISBN 978-83-932985-2-5, s. 117. - 1 2
Hasło „szplin” w: Katarzyna Podczaska, Laura Kozubowska, Agata Kmieć, Mały słownik gwary Kujaw Zachodnich, Machina Druku Sp. z o.o., Toruń 2024, ISBN 978-83-68245-03-5, s. 106. - ↑
Hasło „szplin” w: Magdalena Rożek, Minisłowniczek gwary Regionu Kozła. Godomy po naszymu, Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Regionu Kozła, 2025, ISBN 978-83-965058-8-0, s. 13. - 1 2
Hasło „szplin” w: Klemens Stępniak, Słownik tajemnych gwar przestępczych, wyd. I, oprac. Zbigniew Podgórzec, Puls, Londyn 1993, ISBN 9781859170069, s. 561. - ↑
Andrzej S. Dyszak, Codzienny język mieszkańców Bydgoszczy zapisany w tekstach literackich, „Etnolingwistyka. Problemy Języka i Kultury”, 31, Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2019, s. 283, DOI: 10.17951/et.2019.31.277, ISSN 0860-8032. - ↑ Kamilla Placko-Wozińska, Edmund Jaworski, Tomasz Miarecki, Waldemar Kurowski, Kwitną kasztany Wzór Czejść Wiaruchna! Jak widze...! Upragniona niedziela, „Gazeta Poznańska”, 2002-05-17, Narodowy Korpus Języka Polskiego.