ให้

ภาษาไทย

รูปแบบอื่น

• ให้ย (เลิกใช้)

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *haɰꟲ ซึ่ง /aɰ/ กลายเป็น /aj/, จากจีนยุคกลาง 許 (MC xjoX); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ให้, ลาว ໃຫ້ (ให้), คำเมือง ᩉᩨ᩶ (หื้) หรือ ᩉᩱ᩶ (ไห้), เขิน ᩉᩨ᩶ (หื้), ไทลื้อ ᦠᦹᧉ (หื้), ไทดำ ꪻꪬ꫁ (ให้), พวน เห้อ, ผู้ไท เห้อ , ญ้อ เห้อ หรือ ไห้, ไทใหญ่ ႁႂ်ႈ (ให้), ไทใต้คง ᥞᥬᥲ (ให้), ᥞᥫᥲ (เห้อ̂), คำตี้ ꩭႂ်ႛ, อ่ายตน ꩭၞ် (ให), พ่าเก ꩭၞ် (ให), อาหม 𑜑𑜧 (หว์), แสก เฮ̂อ, ปู้อี haec, จ้วง hawj

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ไฮ่ ai ɦ ˋ
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	hâi
	ราชบัณฑิตยสภา	hai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/haj˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ไห้

คำกริยา

ให้ (คำอาการนาม การให้)

1. มอบ

   คำพ้องความ: ประทาน

   ให้ช่อดอกไม้เป็นรางวัล

2. สละ

   ให้ชีวิตเป็นทาน

3. อนุญาต

   ฉันให้เขาไปเที่ยว

4. เป็นคำช่วยกริยา บอกความบังคับหรืออวยชัยให้พรเป็นต้น

   แม่บอกให้ลูกไปนอน

   ขอให้เจริญรุ่งเรือง

   ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ

   แต่งตัวให้สวย ๆ นะ

คำแปลภาษาอื่น

มอบ

• คำเมือง: ᩉᩨ᩶ (nod) (หื้)
• ดัตช์: geven (nl) (เฅเวอน์)
• ไทดำ: ꪹꪮꪱꪻꪬ꫁ (เอาให้)
• ไทใหญ่: ပၼ် (shn) (ปัน)
• โปรตุเกส: dar (pt) (ดาร์)
• ลาว: ໃຫ້ (lo) (ให้)
• สเปน: dar (es) (ดาร์)
• อังกฤษ: give (en) (กีฟว์)

คำช่วยกริยา

• คำเมือง: ᩉᩨ᩶ (nod) (หื้)
• ไทดำ: ꪻꪬ꫁ (blt) (ให้)
• ไทใหญ่: ႁႂ်ႈ (shn) (ให้)
• ลาว: ໃຫ້ (lo) (ให้)

คำนาม

ให้

1. (กฎหมาย) ชื่อสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่งเรียกว่า ผู้ให้ โอนทรัพย์สินของตนให้โดยเสน่หาแก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้รับ และผู้รับยอมรับเอาทรัพย์สินนั้น

ภาษาอีสาน

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *haɰꟲ ซึ่ง /aɰ/ กลายเป็น /aj/, จากจีนยุคกลาง 許 (MC xjoX); ร่วมเชื้อสายกับไทย ให้, ลาว ໃຫ້ (ให้), ไทดำ ꪻꪬ꫁ (ให้), คำเมือง ᩉᩨ᩶ (หื้), เขิน ᩉᩨ᩶ (หื้), ไทลื้อ ᦠᦹᧉ (หื้), พวน เห้อ, ผู้ไท เห้อ, ญ้อ เห้อ, ไทใหญ่ ႁႂ်ႈ (ให้), ไทใต้คง ᥞᥬᥲ (ให้) หรือ ᥞᥫᥲ (เห้อ̂), คำตี้ ꩭႂ်ႛ, อ่ายตน ꩭၞ် (ให), พ่าเก ꩭၞ် (ให), อาหม 𑜑𑜧 (หว์), แสก เฮ̂อ, ปู้อี haec, จ้วง hawj

การออกเสียง

• (ขอนแก่น) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /haj˨˩/
• เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ไห่^{ต่ำ-ตก} (ประมาณ)

คำกริยา

ให้

1. ให้