ไห้

ดูเพิ่ม: ไห และ ไห่

ภาษาไทย

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *t.hajꟲ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ไห่, ลาว ໄຫ້ (ไห้), ไทใหญ่ ႁႆႈ (ไห้), ไทดำ ꪼꪬ꫁ (ไห้), อาหม 𑜑𑜩 (หย์) หรือ 𑜍𑜩 (รย์), จ้วง haej

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ไฮ่ ai ɦ ˋ	ฮ่าย ɦ ˋ ā y
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	hâi	hâai
	ราชบัณฑิตยสภา	hai	hai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/haj˥˩/(สัมผัส)	/haːj˥˩/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง แก้ไข		ให้

คำกริยา

ไห้

1. (โบราณ, ร้อยกรอง) ร้องไห้, มักใช้คู่กับ ร้อง เป็น ร้องไห้

คำพ้องความ

ดูที่ อรรถาภิธาน:ร้องไห้

ภาษาคำเมือง

การออกเสียง

• (เชียงใหม่) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /haj˦˦ʔ/

คำกริยา

ไห้ (คำอาการนาม ก๋ารไห้ หรือ ก๋านไห้)

1. (อกรรม) รูปแบบอื่นของ ᩉᩱ᩶ (ไห้)

ภาษาญ้อ

รูปแบบอื่น

• เห้อ

การออกเสียง

• (มุกดาหาร) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /haj˦˦ʔ/
• (สว่างแดนดิน) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /haj˧˩/

รากศัพท์ 1

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *haɰꟲ ซึ่ง /aɰ/ กลายเป็น /aj/, จากจีนยุคกลาง 許 (MC xjoX); ร่วมเชื้อสายกับไทย ให้, พวน เห้อ, ผู้ไท เห้อ, อีสาน ให้, ลาว ໃຫ້ (ให้), คำเมือง ᩉᩨ᩶ (หื้) หรือ ᩉᩱ᩶ (ไห้), เขิน ᩉᩨ᩶ (หื้), ไทลื้อ ᦠᦹᧉ (หื้), ไทดำ ꪻꪬ꫁ (ให้), ไทใหญ่ ႁႂ်ႈ (ให้), ไทใต้คง ᥞᥬᥲ (ให้) หรือ ᥞᥫᥲ (เห้อ̂), คำตี้ ꩭႂ်ႛ, อ่ายตน ꩭၞ် (ให), พ่าเก ꩭၞ် (ให), อาหม 𑜑𑜧 (หว์), แสก เฮ̂อ, ปู้อี haec, จ้วง hawj

คำกริยา

ไห้

1. ให้

รากศัพท์ 2

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *t.hajꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ไห้, อีสาน ไห่, ลาว ໄຫ້ (ไห้), ไทใหญ่ ႁႆႈ (ไห้), ไทดำ ꪼꪬ꫁ (ไห้), อาหม 𑜑𑜩 (หย์) หรือ 𑜍𑜩 (รย์), จ้วง haej

คำกริยา

ไห้

1. ไห้, ร้องไห้

ภาษาอีสาน

คำกริยา

ไห้ (คำอาการนาม การไห้)

1. รูปแบบอื่นของ ไห่