ข้ามไปเนื้อหา

寶

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
寶 U+5BF6, 寶
CJK UNIFIED IDEOGRAPH-5BF6
← 寵
[U+5BF5]
CJK Unified Ideographs 寷 →
[U+5BF7]

ภาษาร่วม

[แก้ไข]
ญี่ปุ่น 宝
ตัวย่อ 宝
ตัวเต็ม 寶

อักษรจีน

[แก้ไข]

寶 (รากคังซีที่ 40, 宀+17, 20 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 十一山金 (JMUC), การป้อนสี่มุม 30806, การประกอบ ⿱𡩧貝)

อักษรสืบทอด

[แก้ไข]

อักษรที่เกี่ยวข้อง

[แก้ไข]

อ้างอิง

[แก้ไข]
  • พจนานุกรมคังซี: หน้า 293 อักขระตัวที่ 12
  • พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 7376
  • พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 579 อักขระตัวที่ 32
  • พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 2 หน้า 958 อักขระตัวที่ 3
  • ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+5BF6

ภาษาจีน

[แก้ไข]
รูปตัวเต็ม 寶
รูปตัวย่อ 宝
รูปแปร

ต้นกำเนิดอักขระ

[แก้ไข]

อักษรกระดูกเสี่ยงทาย: ตัวหนังสือความคิดประสม (會意): 宀 (“บ้าน”) + 𤣩 (“หยก”) + 貝 (“เบี้ย”) – สมบัติในบ้าน

ส่วนประกอบแสดงการออกเสียง 缶 (OC *puʔ) ถูกเพิ่มในตัวอักษรในรอยจารึกสัมฤทธิ์

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากซิโน-ทิเบตันดั้งเดิม *pəw (“ราคา”); ร่วมรากกับพม่า အဖိုး (อโผ:, “ราคา”) (Schuessler, 2007; STEDT). Peiros and Starostin (1996) ยังเทียบได้กับทิเบต སྤུས (สฺปุส, “สินค้า”) Sagart (1999) เกี่ยวข้องกับ 富 (OC *pɯɡs, “รวย”) Schuessler (2007) มีข้อเสนอว่าอาจเป็นคำเดียวกับ 保 (OC *puːʔ, “การดูแล; การพิจารณาสิ่งล้ำค่า”)

การออกเสียง

[แก้ไข]

หมายเหตุ:
  • bo3 - vernacular;
  • bor3 - literary.

สัมผัส
อักขระ 寶
การออกเสียงที่ 1/1
ต้นพยางค์ (聲) 幫 (1)
ท้ายพยางค์ (韻) 豪 (89)
วรรณยุกต์ (調) Rising (X)
พยางค์เปิด/ปิด (開合) Open
ส่วน (等) I
ฝ่านเชี่ย 博抱切
แบกซเตอร์ pawX
การสืบสร้าง
เจิ้งจาง ซ่างฟาง /pɑuX/
พาน อู้ยฺหวิน /pɑuX/
ซ่าว หรงเฟิน /pɑuX/
เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /pawX/
หลี่ หรง /pɑuX/
หวาง ลี่ /pɑuX/
เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /pɑuX/
แปลงเป็นจีนกลาง
ที่คาดหมาย
bǎo
แปลงเป็นกวางตุ้ง
ที่คาดหมาย
bou2
ระบบแบกซ์เตอร์–ซาการ์ 1.1 (2014)
อักขระ 寶
การออกเสียงที่ 1/1
ปักกิ่งใหม่
(พินอิน)
bǎo
จีนยุคกลาง ‹ pawX ›
จีนเก่า /*pˁuʔ/
อังกฤษ precious thing

Notes for Old Chinese notations in the Baxter–Sagart system:

* Parentheses "()" indicate uncertain presence;
* Square brackets "[]" indicate uncertain identity, e.g. *[t] as coda may in fact be *-t or *-p;
* Angle brackets "<>" indicate infix;
* Hyphen "-" indicates morpheme boundary;

* Period "." indicates syllable boundary.
ระบบเจิ้งจาง (2003)
อักขระ 寶
การออกเสียงที่ 1/1
หมายเลข 3264
ส่วนประกอบ
สัทศาสตร์
缶
กลุ่มสัมผัส 幽
กลุ่มย่อยสัมผัส 1
สัมผัสจีนยุคกลาง
ที่สอดคล้อง
寶
จีนเก่า /*puːʔ/

คำนิยาม

[แก้ไข]

寶

  1. สมบัติ; ความร่ำรวย; ของมีค่า; สิ่งล้ำค่า; มหรรฆภัณฑ์
    執到寶/执到宝 [Cantonese]  ―  zap1 dou3 bou2 [Jyutping]  ―  ได้รับสิ่งที่ยอดเยี่ยม
  2. เพื่อสะสม; เพื่อถนอม
  3. เพื่อรวบรวม (สมบัติ)
  4. สงวนไว้; หวงแหนไว้
  5. ล้ำค่า; มีคุณค่า
  6. (ในประวัติศาสตร์) หยก เหรียญ
  7. เกี่ยวกับความเคารพต่อสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจักรพรรดิ, พระพุทธศาสนา, ลัทธิเต๋า หรือบุคคลอื่น
  8. (คำแสดงความรัก) ทูนหัว; ที่รัก
  9. (การพนัน) ชนิดของอุปกรณ์การพนัน
  10. นามสกุล: เป่า
  11. (เสฉวน) เขลา; เซ่อ; โง่

คำพ้องความ

[แก้ไข]

ลูกคำ

[แก้ไข]

ภาษาญี่ปุ่น

[แก้ไข]
ชินจิไต 宝
คีวจิไต 寶

คันจิ

[แก้ไข]
寶

(เฮียวไงกันจิ, คีวจิไตกันจิ, รูปชินจิไต宝)

รูปคีวจิไตของ 宝

  1. วัตถุล้ำค่า
  2. สิ่งชอบธรรมทางโลกียวิสัย
  3. สมบัติมีค่า

คำอ่าน

[แก้ไข]

ภาษาเกาหลี

[แก้ไข]

ฮันจา

[แก้ไข]

寶 (bo)

  • อึมฮุน:
    • เสียง (ฮันกึล): 보 (แมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: po)
    • ชื่อ (ฮันกึล): 보배 보 (ระบบปรับปรุงใหม่: bobae bo)
  1. รูปฮันจาของ 보, “สมบัติ; ความร่ำรวย; ของมีค่า; สิ่งล้ำค่า; มหรรฆภัณฑ์”

ลูกคำ

[แก้ไข]

ภาษาเวียดนาม

[แก้ไข]

ฮ้านตึ

[แก้ไข]

寶: การออกเสียงฮ้านโนม: bảo (บ๋าว), báu (เบ๊า), bửu (บื๋ว)

  1. สมบัติ
  2. ฝักดาบ

อ้างอิง

[แก้ไข]

“寶”, in Từ điển Hán Nôm‎