Beklimmingen in de Ronde van Frankrijk

Bergetappes in de Ronde van Frankrijk zijn vaak doorslaggevend voor het eindklassement. De meeste en zwaarste bergetappes worden over het algemeen verreden in de Alpen en de Pyreneeën, en gaan meestal over meerdere beklimmingen per etappe in de verschillende categorieën. Ook in bijvoorbeeld de Vogezen en de Jura worden weleens bergetappes gereden, maar deze zijn vaak minder zwaar dan de Alpen- en Pyreneeënritten. Slechts zelden wijkt het peloton uit naar het buitenland, bijvoorbeeld naar Andorra, Italië, Spanje of Zwitserland.
De eerste berg die in de Ronde van Frankrijk werd beklommen was de Col de la République in 1903. De Col du Galibier en Col du Tourmalet werden het vaakst beklommen, net als onder andere de Alpe d'Huez, Col du Télégraphe, Col des Aravis en de Col d'Izoard. De hoogste berg die werd beklommen waren de Col de la Bonette (2802 m) (voor het laatst beklommen in de zestiende etappe van 2008) en de Col de l'Iseran (2770 m) (voor het laatst beklommen in de negentiende etappe van 2019).
In dit artikel zijn alle beklimmingen benoemd die in de Ronde van Frankrijk (mannen) verreden zijn en gecategoriseerd zijn met HC, 1e, 2e of 3e categorie.
Ronde van Frankrijk – bekende bergen
[bewerken | brontekst bewerken]| # beklommen | Berg | Departement | Categorie | Hoogte (m) | Jaren | Info |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Col d'Aubisque | HC | 1.709 | 2022 | De col waar Wim van Est in 1951 zeventig meter diep in een ravijn viel. | ||
| Luz-Ardiden | HC | 1.720 | 2021 | |||
| Plateau de Beille | HC | 2.001 | 2015 | In 2011 kwam hier een etappe aan die gewonnen werd door Jelle Vanendert. | ||
| Port de Pailhères | HC | 2.001 | 2013 | |||
| Col de Soudet | HC | 1.540 | 2023 | |||
| Col du Tourmalet | HC | 2.115 | 2023 | Bij de eerste inspectie vroor Alfons Steines in 1910 bijna dood. Niettemin stuurde hij een telegram aan Tour-directeur Henri Desgrange dat 'de Pyreneeën zeer geschikt zijn om renners te laten passeren'. Tot 2018 was de Tourmalet de hoogste Franse Pyreneeëntop die de Tour aan had gedaan. | ||
| Hautacam | HC | 1.515 | 2022 | |||
| Col d'Aspin | 1e | 1.489 | 2023 | |||
| Col de Marie-Blanque | 1e / 2e | 1.035 | 2023 | |||
| Col de Portet-d'Aspet | 2e | 1.069 | 2021 | Bekend vanwege de dodelijke valpartij van Fabio Casartelli in 1995 | ||
| Col de Peyresourde | 1e | 1.569 | 2021 | |||
| Col de Val-Louron-Azet | 1e | 1.580 | 2022 | |||
| Pla d'Adet | HC | 1.654 | 2014 | |||
| Port de Balès | HC | 1.755 | 2020 | |||
| Col d'Agnes | 1e | 1.570 | 2017 | |||
| Hourquette d'Ancizan | 1e | 1.538 | 2022 | |||
| Ax-3 Domaines | 1e | 1.360 | 2013 | |||
| Col des Ares | 2e / 3e | 815 | 2017 | |||
| Col de Menté | 1e | 1.349 | 2020 | |||
| HC | 2.240 | 2016 | Tom Dumoulin won hier in 2016 de negende etappe. | |||
| Col du Soulor | 1e | 1.474 | 2019 | |||
| Col de Portet | HC | 2.215 | 2021 | Voor het eerst beklommen in 2018. De hoogste Franse Pyreneeëntop die de Tour aan heeft gedaan. | ||
| Col de Spandelles | 1e | 1.378 | 2022 | |||
| Peyragudes | 1e | 1.600 | 2022 | |||
| Mur de Péguère | 1e | 1.375 | 2022 | |||
| Port de Lers | 1e | 1.517 | 2022 | |||
| 2e | 455 | 2023 | Voornamelijk bekend van de Clásica San Sebastián, maar in 1992 en 2023 ook opgenomen in de Tour de France. | |||
| Col de la Core | 1e / 2e | 1.395 | 2021 | |||
| Col de Port | 2e / 3e | 1.255 | 2021 | |||
| 1e | 1.797 | 2021 | ||||
| 1e | 2.406 | 2021 | ||||
| Col de Puymorens | 2e | 1.914 | 2021 | |||
| Montée de Mont-Louis | 1e | 1.563 | 2021 | |||
| Col de la Hourcère | 1e | 1.443 | 2020 | |||
| Prat d'Albis | 1e | 1.198 | 2019 | |||
| Col du Portillon | 1e | 1.286 | 2018 |
| # beklommen | Berg | Gebied | Land | Categorie | Hoogte (m) | Jaren | Info |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2 | Cauberg | Heuvelland | Nederland | 3e | 135 | 1992, 2006 | |
| 1 | Côte de Peu d'Eau | Ardennen | België | 3e | 222 | 2006 | |
| Côte d'Oneux | Ardennen | België | 3e | 327 | 2006 | ||
| Côte de la Haute-Levée | Ardennen | België | 3e | 502 | 2006 |
* niet gecategoriseerd in het betreffende jaar