Naar inhoud springen

Ronde van Frankrijk 1980

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Vlag van Frankrijk Ronde van Frankrijk 1980
Routekaart van de Ronde van Frankrijk 1980
Routekaart van de Ronde van Frankrijk 1980
Periode 26 juni t/m 20 juli 1980
Startplaats Vlag van Duitsland Frankfurt
Finishplaats Parijs
Totale afstand 3842 km
Gem. snelheid 35,144 km/u
Deelnemers 130 (13 ploegen)
Eindklassementen
Gele trui Gele trui Joop Zoetemelk
Groene trui Groene trui Rudy Pevenage
Bolletjebrstrui Bolletjestrui Raymond Martin
Witte trui Witte trui Johan van der Velde
Ploegen Ploegen Miko-Mercier
Navigatie
1979  1981
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 67e editie van de Ronde van Frankrijk ging van start op 26 juni 1980 in het Duitse Frankfurt en voerde via onder andere Luik in België, Rijsel, Nantes, de Pyreneeën, Montpellier, de Franse Alpen en Saint-Étienne tegen de klok in naar de Champs-Élysées in Parijs, waar de wielerwedstrijd op 20 juli 1980 eindigde.

De Nederlander Joop Zoetemelk won de Ronde na in negen voorgaande edities in de top-10 te zijn geëindigd, waarvan vijf maal als tweede. Bernard Hinault, de winnaar van de Ronde van Frankrijk 1978 en 1979 en vooraf de grote favoriet, gaf na afloop van de twaalfde etappe met een knieblessure op. Hij droeg op dat moment de gele trui.

De 25-jarige Fransman en tweevoudig winnaar Bernard Hinault maakte zijn favorietenrol in de eerste week meer dan waar. Hij won de proloog en vervolgens de vierde en vijfde etappe, respectievelijk een individuele tijdrit en een parcours dat deels over de kasseien van de wielerklassieker Parijs-Roubaix liep. In deze laatste etappe bekroonde hij een vlucht in de stromende regen met de Nederlander Hennie Kuiper. Op een achtervolgende groep met de overige favorieten voor het klassement had het tweetal 2'11" voorsprong.

In het algemeen klassement had Hinault op dat moment ruim drie minuten voorsprong op Kuiper en bijna vier minuten op Joop Zoetemelk. Boven Hinault stonden nog de Belg Rudy Pevenage en de Fransman Pierre Bazzo, die samen met Yvon Bertin in de tweede etappe met bijna tien minuten voorsprong op het peloton waren geëindigd.

In de tweede week van de Ronde kwam echter de Nederlandse ploeg TI-Raleigh met kopman Zoetemelk en ploegleider Peter Post sterk terug. De ommekeer kwam met de tweede ploegentijdrit waarin het team 1'35" won op de Renault-ploeg van Hinault. Vervolgens won het team nog eens zes etappes op rij, met achtereenvolgende ritwinnaars Jan Raas, Bert Oosterbosch, opnieuw Raas, Cees Priem, Zoetemelk in een tijdrit en Gerrie Knetemann. In de tijdrit won Zoetemelk 1'39" op Hinault, waarmee zijn achterstand was teruggebracht tot 21 seconden. De Franse favoriet mocht na de tijdrit wel de gele trui overnemen van Pevenage.

Na de winst van Knetemann was de Tourkaravaan aangekomen in het Zuid-Franse Pau en kon het zich na een lange aanloop van twee weken zonder noemenswaardige bergen gaan opmaken voor de eerste bergetappe, de enige Pyreneeënrit van deze Ronde. Maar voordat deze van start ging, gaf Hinault op de avond na de finish in Pau op vanwege een peesontsteking in zijn knie, die hij zou hebben opgelopen in de regen tijdens de door hem gewonnen rit naar Rijsel. De leider in het klassement verdween als een dief in de nacht en zou pas weken later met de media praten. De nieuwe klassementsaanvoerder, Zoetemelk, weigerde in de etappe naar Bagnères-de-Luchon de gele trui aan te trekken, uit respect voor de afgestapte Hinault. De bergrit werd gewonnen door Raymond Martin. De nieuwe favorieten voor de eindzege, Zoetemelk en Kuiper, eindigden in een groepje op 3'27". Het verschil tussen de twee Nederlanders in het klassement was ruim één minuut.

Na twee tussenetappes trok het peloton de Franse Alpen in. In de eerste bergrit naar het skioord Pra-Loup vond een opmerkelijke valpartij plaats. Meesterknecht Johan van der Velde viel tijdens een beklimming en sleurde zijn kopman Zoetemelk mee. Zoetemelk wist echter snel de groep met favorieten weer te achterhalen. De Nederlandse geletruidrager controleerde de wedstrijd in de Alpenetappes. De zeges gingen naar 'mindere goden' als Jos Deschoenmaecker, Mariano Martínez en Ludo Loos. Zoetemelk vergrootte zijn voorsprong in het klassement tot 5'22" op Martin, die het bergklassement aanvoerde, en 5'39" op Kuiper. Die leidende positie kwam in de resterende etappes niet meer in gevaar. Wel wist Kuiper in de door Zoetemelk gewonnen individuele tijdrit Martin nog te passeren in het klassement. De slotetappe naar de Avenue des Champs-Élysées in Parijs werd gewonnen door de Belg Pol Verschuere. Knetemann vierde met Zoetemelk diens Touroverwinning, door hand in hand juichend over de finish te komen.

Deelnemende ploegen

[bewerken | brontekst bewerken]

Aan de start stonden dertien ploegen.

Vlag van België Boston-IFI-Mavic
Vlag van België DAF Trucks-Lejeune-PZ
Vlag van België IJsboerke-Warncke Eis-Koga Miyata
Vlag van Spanje (21 jan. 1977 - 18 dec. 1981) Kelme-Gios
Vlag van Frankrijk La Redoute-Motobécane

Vlag van België Marc-IWC-VRD
Vlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel
Vlag van Frankrijk Peugeot-Esso-Michelin
Vlag van Frankrijk Puch-Sem-Campagnolo
Vlag van Frankrijk Renault-Gitane-Campagnolo

Vlag van België Splendor-Admiral-TV Ekspres
Vlag van Spanje (21 jan. 1977 - 18 dec. 1981) Teka
Vlag van Nederland TI Raleigh-Creda

Etappe-overzicht

[bewerken | brontekst bewerken]
EtappeDatumStartFinishTypeAfstandWinnaar Klassementsleider
Proloog26 juniFrankfurtFrankfurtTijdritklokje Proloog7,6 kmVlag van Frankrijk Bernard HinaultVlag van Frankrijk Bernard Hinault
1a27 juniFrankfurtWiesbadenHeuvelachtig profiel Heuvelrit132,5 kmVlag van Nederland Jan Raas
1bWiesbadenFrankfurtTijdritklokje Ploegentijdrit45,8 kmVlag van Nederland TI Raleigh-CredaVlag van Nederland Gerrie Knetemann
228 juniFrankfurtMetzVlak profiel Vlakke rit276 kmVlag van België Rudy PevenageVlag van Frankrijk Yvon Bertin
329 juniMetzLuikHeuvelachtig profiel Heuvelrit282 kmVlag van Nederland Henk LubberdingVlag van België Rudy Pevenage
430 juniSpa-FrancorchampsSpa-FrancorchampsTijdritklokje Individuele tijdrit33,4 kmVlag van Frankrijk Bernard Hinault
51 juliLuikRijselVlak profiel Vlakke rit236,5 kmVlag van Frankrijk Bernard Hinault
62 juliRijselCompiègneVlak profiel Vlakke rit219,5 kmVlag van Frankrijk Jean-Louis Gauthier
7a3 juliCompiègneBeauvaisTijdritklokje Ploegentijdrit65 kmVlag van Nederland TI Raleigh-Creda
7bBeauvaisRouenVlak profiel Vlakke rit92 kmVlag van Nederland Jan Raas
84 juliFlersSaint-MaloVlak profiel Vlakke rit164 kmVlag van Nederland Bert Oosterbosch
5 juliRustdag Rustdag
96 juliSaint-MaloNantesVlak profiel Vlakke rit203,5 kmVlag van Nederland Jan Raas
107 juliRochefortBordeauxVlak profiel Vlakke rit162 kmVlag van Nederland Cees Priem
118 juliDamazanLaplumeTijdritklokje Individuele tijdrit51 kmVlag van Nederland Joop ZoetemelkVlag van Frankrijk Bernard Hinault
129 juliAgenPauHeuvelachtig profiel Heuvelrit193,5 kmVlag van Nederland Gerrie Knetemann
1310 juliPauBagnères-de-LuchonBergachtig profiel Bergrit200 kmVlag van Frankrijk Raymond MartinVlag van Nederland Joop Zoetemelk
1411 juliLézignan-CorbièresMontpellierHeuvelachtig profiel Heuvelrit189,5 kmVlag van België Ludo Peeters
1512 juliMontpellierMartiguesHeuvelachtig profiel Heuvelrit160 kmVlag van Frankrijk Bernard Vallet
1613 juliTretsPra LoupBergachtig profiel Bergrit207,5 kmVlag van België Jos Deschoenmaecker
1714 juliSerre ChevalierMorzineBergachtig profiel Bergrit242 kmVlag van Frankrijk Mariano Martínez
15 juliRustdag Rustdag
1816 juliMorzinePrapoutelBergachtig profiel Bergrit196 kmVlag van België Ludo Loos
1917 juliVoreppeSaint-ÉtienneBergachtig profiel Bergrit136,5 kmVlag van Ierland Sean Kelly
2018 juliSaint-ÉtienneSaint-ÉtienneTijdritklokje Individuele tijdrit34,5 kmVlag van Nederland Joop Zoetemelk
2119 juliAuxerreFontenay-sous-BoisVlak profiel Vlakke rit207 kmVlag van Ierland Sean Kelly
2220 juliFontenay-sous-BoisParijsVlak profiel Vlakke rit186 kmVlag van België Pol Verschuere
Zie voor een uitgebreid etappe-overzicht, met uitslagen: Ronde van Frankrijk 1980/Etappeoverzicht

Eindklassementen

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie Ronde van Frankrijk 1980/Eindstanden voor de uitgebreide eindklassementen

Algemeen klassement

[bewerken | brontekst bewerken]
PlaatsNaamPloegTijd
Gele trui Vlag van Nederland Joop ZoetemelkVlag van Nederland TI Raleigh-Creda109u19'14"
2Vlag van Nederland Hennie KuiperVlag van Frankrijk Peugeot-Esso-Michelin+ 6'55"
3Vlag van Frankrijk Raymond MartinVlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel+ 7'56"
4Vlag van België Johan De MuynckVlag van België Splendor-Admiral-TV Ekspres+ 12'24"
5Vlag van Portugal Joaquim AgostinhoVlag van Frankrijk Puch-Sem-Campagnolo+ 15'37"
6Vlag van Frankrijk Christian SeznecVlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel+ 16'16"
7Vlag van Zweden Sven-Åke NilssonVlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel+ 16'33"
8Vlag van België Ludo PeetersVlag van België IJsboerke-Warncke Eis-Koga Miyata+ 20'45"
9Vlag van Frankrijk Pierre BazzoVlag van Frankrijk La Redoute-Motobécane+ 21'03"
10Vlag van Nederland Henk LubberdingVlag van Nederland TI Raleigh-Creda+ 21'10"
11Vlag van Frankrijk Robert AlbanVlag van Frankrijk La Redoute-Motobécane+ 22'41"
12Vlag van Nederland Johan van der VeldeVlag van Nederland TI Raleigh-Creda+ 25'28"
13Vlag van België Claude CriquielionVlag van België Splendor-Admiral-TV Ekspres+ 27'43"
14Vlag van Noorwegen Jostein WilmannVlag van Frankrijk Puch-Sem-Campagnolo+ 28'04"
15Vlag van Frankrijk Régis OvionVlag van Frankrijk Puch-Sem-Campagnolo+ 29'48"
16Vlag van België Lucien Van ImpeVlag van België Marc-IWC-VRD+ 32'55"
17Vlag van Frankrijk Bernard ThévenetVlag van Spanje Teka+ 32'59"
18Vlag van België Ludo LoosVlag van België Marc-IWC-VRD+ 36'36"
19Vlag van Nederland Jo MaasVlag van België DAF Trucks-Lejeune-PZ+ 36'44"
20Vlag van Spanje Vicente BeldaVlag van Spanje Kelme+ 42'42"

Puntenklassement

[bewerken | brontekst bewerken]
PlaatsNaamPloegPunten
Groene trui Vlag van België Rudy PevenageVlag van België IJsboerke-Warncke Eis-Koga Miyata194
2Vlag van Ierland Sean KellyVlag van België Splendor-Admiral-TV Ekspres153
3Vlag van België Ludo PeetersVlag van België IJsboerke-Warncke Eis-Koga Miyata148

Bergklassement

[bewerken | brontekst bewerken]
PlaatsNaamPloegPunten
Bolletjestrui Vlag van Frankrijk Raymond MartinVlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel223
2Vlag van België Ludo LoosVlag van België Marc-IWC-VRD162
3Vlag van België Ludo PeetersVlag van België IJsboerke-Warncke Eis-Koga Miyata147

Jongerenklassement

[bewerken | brontekst bewerken]
PlaatsNaamPloegTijd
Witte trui Vlag van Nederland Johan van der VeldeVlag van Nederland TI Raleigh-Creda109u44'42"
2Vlag van België Claude CriquielionVlag van België Splendor-Admiral-TV Ekspres+ 2'15"
3Vlag van België Daniel PlummerVlag van België Splendor-Admiral-TV Ekspres+ 33'18"

Ploegenklassement

[bewerken | brontekst bewerken]
PlaatsPloegTijd
1 Vlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel450u25'36"
2 Vlag van Nederland TI Raleigh-Creda+ 6'02"
3 Vlag van Frankrijk Puch-Sem-Campagnolo+ 30'35"

Bijzonderheden

[bewerken | brontekst bewerken]
  • De Nederlandse ploeg TI-Raleigh was bijzonder succesvol met elf ritoverwinningen (waarvan zeven op rij). De ploeg sleepte met Joop Zoetemelk de overwinning in het eindklassement binnen en met Johan van der Velde de overwinning in het jongerenklassement. Henk Lubberding eindigde op een tiende plaats in het eindklassement, op ruim 21 minuten van Zoetemelk. Enige domper voor het team was het uitvallen van Bert Pronk na de eerste ploegentijdrit. Pronk werd uit de wedstrijd genomen omdat hij het tempo van zijn team niet kon bijbenen en buiten de toegestane tijd binnenkwam.
  • Een nieuwe regel bepaalde dat vanaf de 14e etappe tot de 19e etappe telkens de laatste renner in het algemeen klassement uit de strijd moest worden genomen. De 'ongelukkigen' waren Juan Pujol, Jacques Osmont, Charles Jochums, Erich Jagsch en Bernard Quilfen. De maatregel werd een jaar later weer afgeschaft.
  • Christian Levavasseur van de ploeg Miko-Mercier werd uitgeroepen tot strijdlustigste renner.