Atletiek is een oude sport waar de sporters (atleten) individueel of in groepen (estafette) moeten presteren. Atletiek wordt zowel op de weg als op een atletiekbaan beoefend. Atletiek wordt wel 'de moeder der sporten' genoemd omdat het de menselijke basisbewegingen (lopen, springen, werpen) omvat.
Atletiekbanen zijn meestal ovaal gevormd en 400 meter lang, indoorbanen zijn veelal 200 meter lang. Op het middenterrein worden de werp- en springonderdelen beoefend. Er zijn banen van gras, kunststof en gravel.
Atletiek is een sport die oorspronkelijk nauw verbonden was met de Griekse klassieke Olympische Spelen, die vanaf 776 voor Christus om de vier jaar gehouden werden als onderdeel van een feest ter ere van de god Zeus.
Ruben Querinjean tijdens de Universiade in 2025 in Turijn.
Ruben Querinjean (Malmedy, 22 december2001) is een Luxemburgs-Belgischeatleet, die gespecialiseerd is in de middellange afstand en het veldlopen. Internationaal komt hij uit voor Luxemburg, maar omdat hij ook Belg is, kan hij ook deelnemen aan de Belgische kampioenschappen en komen zijn prestaties in aanmerking voor Belgische records. Hij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde twee Belgische en drie Luxemburgse titels.
Biografie
Querinjean heeft een Luxemburgse grootmoeder en bezit via zijn vader zowel de Belgische als de Luxemburgse nationaliteit. Omwille van de betere ondersteuning besloot hij internationaal voor Luxemburg uit te komen.
Querinjean werd in 2021 Belgisch kampioen korte cross. Hij nam op de 1500 m deel aan de Europese kampioenschappen U23. Hij werd uitgeschakeld in de reeksen. Enkele maanden later veroverde hij de bronzen medaille op de Europese kampioenschappen veldlopen U23 in Dublin.
Het jaar nadien werd Querinjean voor het eerst Luxemburgs kampioen op de 3000 m steeple. Op de korte cross wist hij zijn Belgische titel te behouden door Ruben Verheyden en Pieter-Jan Hannes te kloppen. Eind 2022 raakte hij gekwetst en miste hij grotendeels het seizoen 2023 door gezondheidsproblemen.
27 augustus – Er begint langzamerhand een zinderende sfeer te ontstaan rond de 800 m bij de vrouwen, waarop wedstrijd na wedstrijd steeds indrukwekkender wordt gelopen. Niet de vraag of het oudste wereldrecord van Jarmila Kratochvílová van 1.53,28 uit 1983 überhaupt kan worden verbroken staat centraal, maar de vraag wanneer dat gaat gebeuren en door wie. Tijdens de Weltklasse Zürich maken Audrey Werro en Femke Broeders-Bol er opnieuw een tweegevecht van. Ditmaal is het echter voor het eerst Broeders-Bol, die in het kielzog van tempomaakster Myrte van der Schoot de kop neemt, waardoor Werro in de laatste bocht wordt gedwongen om haar Nederlandse uitdaagster te passeren, alvorens naar de overwinning te kunnen sprinten. De tijden zijn om van te watertanden: Werro wint in 1.53,70, de op twee na snelste tijd ooit door een vrouw gelopen en een verbetering van haar eigen Zwitserse record, terwijl Broeders-Bol haar nationale record van zes dagen eerder alweer verpulvert door ditmaal te finishen in 1.54,71. Direct achter die twee eindigt de BritseGeorgia Hunter Bell als derde in 1.55,03. De volgende confrontatie staat gepland op 5 september tijdens de Memorial Van Damme. Daar mengt zich bovendien olympisch kampioene Keely Hodgkinson in dit titanengevecht.
Femke Broeders-Bol
21 augustus – Femke Broeders-Bol laat er geen gras over groeien. Een week nadat zij het Nederlandse record op de 800 m van 1.55,54 uit 1992 van Ellen van Langen had geëvenaard, verbetert zij dit alweer. Tijdens de Athletissima in Lausanne wordt zij achter Audrey Werro, die voor eigen publiek de wedstrijd wint in 1.55,33, tweede in een tijd van 1.55,41. Voor het eerst is Broeders-Bol nu alleen recordhoudster op deze afstand. Paulien Couckuyt grijpt de gelegenheid aan om in Lausanne het Belgische record op de 400 m horden van 53,65 s van Naomi Van den Broeck uit 2025 scherper te stellen. De 29-jarige Couckuyt, nog teleurgesteld van haar vierde plaats op de EK in Birmingham, ondanks een evenaring van haar PR daar, komt nu tot 53,28 s, een forse verbetering dus van haar eigen beste prestatie. Met haar nieuwe Belgische record schut zij die teleurstelling nu definitief van zich af.
15 augustus – Op de zesde dag van de EK verovert de Nederlandse equipe maar liefst vier medailles. Daarmee is de recordscore van Nederland van 12 medailles op één EK, bereikt in 2024, nu al geëvenaard. Het hadden er zelfs al 13 kunnen zijn, als het niet op het laatste looponderdeel van de dag, de finale 4 × 100 m estafette, juist de Belgischesprinters waren geweest, die hun Nederlandse concullega's daarvan hadden afgehouden. Ibrahim Camara,Emiel Botterman, Antoine Snyders en Simon Verherstraeten kapen in die estafette achter de winnende Britten en het als tweede finishende Duitsland in 38,70 s het brons voor de neus weg van het Nederlandse viertal, dat in 38,98 s finisht. Voor België is het de enige medaille die dag en de vierde in totaal. Nederland heeft er dan al vier veroverd. Eerst zijn het op de zevenkampEmma Oosterwegel en Sofie Dokter, die met respectievelijk 6713 en 6664 punten het zilver en brons in de wacht slepen achter de IerseKate O’Connor, die met 6751 punten naar het goud grijpt. Vervolgens is er op de 400 m een bronzen plak voor Lieke Klaver, die achter Henriette Jaeger (goud in 49,04) en Natalia Bukoweicka (zilver in 50,04) 50,15 voor zich laat noteren. Voor een daverende verrassing zorgt ten slotte Stefan Nillessen, die na een fabuleuze eindsprint de 1500 m wint in 3.35,70. Op dit onderdeel werden door Nederlanders in het verleden op een EK alleen door Wim Slijkhuis (goud in 1950) en Han Kulker (brons in 1986) eerder medailles behaald.
Jorinde van Klinken
14 augustus – Op de vijfde dag van de EK in Birmingham zijn het zowel aan Nederlandse als aan Belgische zijde de vrouwen die de medailles voor hun rekening nemen. In chronologische volgorde finishen eerst de Nederlandse Maureen Koster en de Belgische Jana Van Lent op de 10.000 m als tweede en derde achter de ongenaakbare ItaliaanseNadia Battocletti, die in 31.41,17 haar Europese titel uit 2024 prolongeert. Voor Koster en Van Lent wordt respectievelijk 31.45,76 en 31.47,01 genoteerd. Vervolgens is het bij het discuswerpenJorinde van Klinken, die er geen misverstand over laat bestaan wie momenteel de beste van Europa is in dit metier. In de finale werpt zij de discus naar 67,67 m en daar komt niemand meer in de buurt. Goud dus voor haar, de derde in totaal voor de Nederlandse equipe. Als klap op de vuurpijl is het die dag ten slotte Femke Broeders-Bol, die in haar achtste 800 meter ooit, sinds ze voor deze discipline koos, het brons verovert in 1.55,54. Hiermee evenaart zij op miraculeuze wijze het uit 1992 stammende Nederlandse record van Ellen van Langen. Alleen Audrey Werro (goud in 1.54,81) en olympisch kampioene Keely Hodgkinson (zilver in 1.55,01) moet zij voor laten gaan.
... sinds de TsjechRoman Šebrle het wereldrecord op de tienkamp op 27 mei 2001 op 9026 punten had gesteld, er in 25 jaar tijd precies 100 punten aan die score zijn toegevoegd? Op 16 september 2018 kwam de FransmanKévin Mayer namelijk tot een totaal van 9126 punten.
... op de laatste drie afleveringen van de wereldkampioenschappen voor U20-junioren steeds een Nederlander op de tienkamp een medaille heeft veroverd? In 2022 werd Gabriel Emmanuel met 7860 punten wereldkampioen, in 2024 was het Florian Vriezen die met 7820 punten de bronzen medaille veroverde en dit jaar keerde Mikai Snoek, met de hoogste score van dit drietal, 7887 punten namelijk, met zilver huiswaarts.
De Duitse atlete Hildegard Falck was op 11 juli 1971 de eerste vrouw, die de 800 m binnen de 2 minuten liep. Zij zette die dag het wereldrecord op die afstand op 1.58,5. Sindsdien zijn er wereldwijd 617 vrouwen in geslaagd om de grens van 2 minuten eveneens te doorbreken.
_2001.png)
_2018.jpg)
· 
· 
