Ger (Cerdanha)
  | |
| Nom oficial | Ger (ca)[1] |
|---|---|
| Administracion | |
| Capitala | Ger (ca)  |
| Lenga oficiala | catalan |
| Politica | |
| • Alcalde (ca) | Alfons Casamajó i Carrera (ca) (2023–) |
| Geografia | |
  | |
| 42° 24′ 47″ N, 1° 50′ 45″ E | |
| Estat | Espanha |
| Comunautat autonòma | Catalonha |
| Domeni foncional territorial | Naut Pirenèu e Aran |
| Comarca | Bassa Cerdanha |
| Superfícia | 33,4 km²[2] |
| Altitud mejana | 1 135 m[2] |
| Demografia | |
| • Totala | 501[3] ab. (2025 ) |
| • Densitat | 15 ab./km² |
| Autras informacions | |
| Còdi postal | 17539 |
| Sit web | ajger.cat |
Ger es un municipi de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha, de la província catalana de Girona e de la comarca de Bassa Cerdanha.
| Entitat de populacion | Abitants (2023) |
| Ger | 371 |
| Gréixer | 42 |
| Saga | 30 |
| Mas de Sallent | 30 |
| Molí de Ger | 13 |
| la Pleta de Bolvir | 10 |
| Devesa de Saga | 4 |
| Niula | 1 |
| Font: Idescat | |
Toponimia
[modificar | modificar lo còdi]La prononciacion es [ʒe]. Las fòrmas ancianas son Geri en 839, Gere en 899, Geir en 959, Gerre... Gere en 965, 982, Ger en 972, 978, 1011, 1040, 1079, 1090, 1177, 1182, 1359, Ier en 1037, Gerr en 1186. L'etime es probablament lo basc gero « après ». Ger es un pauc escartat de Segre [4].
Gréixer
[modificar | modificar lo còdi]Las fòrmas ancianas son 839: Garexer en 839, 888, Garrexer en 965, Gerexei en 978 — probable per -xer, Garexer... Garaxer en 1077, Guarexer, Garexer dins la segonda mitat del sègle XII. S'explica pel compausat basc garái-sare. Sare significa a l'origina « fialat, malhum, ret », puèi a pres lo sens de « cleda, pargue de tropèl ». Garai significa « naut, d'amont, superior ». Lo sens global es donc « la cleda d'amont, lo pargue naut ». L'accentuacion dins lo basc local ancian deviá èsser garái-sare, que mena a Garexer (-ais en catalan > -eix) [5].
Saga
[modificar | modificar lo còdi]La prononciacion es ['sagə]. Las fòrmas ancianas son Sagane en 839, Segarane en 899, Sachane en 964, Sagano en 1011, Saga en 1079, 1121, 1138, 1191, 1198, 1313, 1359, etc. L'etime es *Ságane, que en evolucion fonetica catalana mena a ságə (egal a sága en catalan oriental), coma orphănus > orfe. L'origina es prelatina, mès indoeuropèa. I a un altar dedicat al diu Saga a San Vicente de Alcántara. La rasic es sag- « enquistar, interpretar, formular un oracle », cf. lo latin sagire, exagium, l'anglés seek, l'alemand suchen, las lengas celticas, etc [6].
Niula
[modificar | modificar lo còdi]La prononciacion es ['niwlə]. Las fòrmas ancianas son Anivola en 964, Amula (per Aniula) en 982, Aniula al sègle XIII, en 1293, 1271, 1280, 1285, 1299, Niula en 1396, etc. L'etimologia es purament catalana : Niula foguèt la vilata anyívola (en catalan), la menuda e pastorala possession, que jamai arribèt pas a aver glèisa e capelan pròpris. Anyívol, adjectiu plan viu dins lo monde dels pastors, designa un cap de bestiar que non prospèra gaire, en demorant feble coma l'animal d'un an. En realitat lo mot any èra an en catalan medieval e demòra atal del Rosselhon a la Ribagorça. L'etime *annibilis, vengut femenin, evolucionèt en anívla > Aniula. A la fin, l'iniciala foguèt confonduda ambe la preposicion locativa a [7].
Nòtas e referéncias
[modificar | modificar lo còdi]- ↑ Afirmat dins: Relacion de Municipis e los sieus Còdis per Províncias lo 1r de genièr de 2019. Data de publicacion: 8 de febrièr de 2019. Ostal d'edicion: Institut Nacional d'Estatistica d'Espanha.
- 1 2 URL de la referéncia: http://www.idescat.cat/pub/?id=aec&n=925&t=2016.
- ↑ Afirmat dins: Padrón municipal de España de 2025. Autor: Institut Nacional d'Estatistica d'Espanha. Data de publicacion: 13 de decembre de 2025.
- ↑ Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. IV, p. 346-347 https://web.archive.org/web/20250910074903/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=20369
- ↑ Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. IV, p. 380-381 https://web.archive.org/web/20251215121552/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=20957
- ↑ Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. VI, p. 471-472 https://web.archive.org/web/20211021100322/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=36065
- ↑ Joan Coromines, Onomasticon Cataloniæ, vol. V, p. 463-464 https://web.archive.org/web/20211128121528/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=28522
