Алюміній

← Магній  ·  Крэмній → Бор ↑ 13 Al Алюміній ↓ Галій Перыядычная сістэма элементаў 13Al
Вонкавы выгляд простага рэчыва
Уласцівасці атама
Атамны нумар	13
Сімвал	Al
Група, перыяд, блок	13, 3, p
Тып элемента	Постпераходныя металы
Атамная маса	26,9815384 ± 0,0000003 а. а. м. (г/моль)
Электронная канфігурацыя	1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p¹
Электроны па абалонках	2, 8, 3
Электраадмоўнасць	1,61
Ступені акіслення	+1, +2, +3
Тэрмадынамічныя ўласцівасці простага рэчыва
Шчыльнасць	2,7 г/см³ (цвёрдае цела, 293,15 K (20 °C))

Алюміній

Алюміній (лац.: Aluminium) Al — хімічны элемент III групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 13.

Адкрыты ў 1825 годзе Г. Эрстэдам.

Лёгкі серабрыста-белы метал. Атамная маса 26,98154. Шчыльнасць 2699 кг/м³. Тэмпература плаўлення 660 °C.

Прыродныя крыніцы

Зямная кара ўтрымлівае 8,8 % алюмінію па масе. Па распаўсюджанні ў прыродзе займае трэцяе месца сярод ўсіх элементаў (пасля кіслароду і крэмнію) і першае сярод металаў. З-за высокай хімічнай актыўнасці сустракаецца толькі ў выглядзе злучэнняў.

Галоўная крыніца для вытворчасці алюмінію — баксіты. Буйнейшыя радовішчы — Расія (Урал, Сібір, Кольскі паўвостаў), Ямайка, Аўстралія, Сурынам, Гаяна, Францыя, Казахстан, ЗША, Гвінея, Грэцыя, Венгрыя, Кітай, Румынія.

Прымяненне

Па памерах вытворчасці і спажывання алюміній займае першае месца сярод каляровых металаў. Галоўныя спажыўцы — авіяцыйная, аўтамабільная, электратэхнічная і іншыя галіны прамысловасці. У тэхніцы служыць пераважна для атрымання сплаваў. Выкарыстоўваецца для аднаўлення металаў з аксідаў, вырабу фарбаў, фольгі, дроту і кабеляў.

Гл. таксама

• Майлар

Літаратура

• Химический словарь школьника / Б. Н. Кочергин, Л. Я. Горностаева, В. М. Макаревский, О. С. Аранская. — Мн.: Народная асвета, 1990. — С. 18. — 255 с. — 75 000 экз. — ISBN 5-341-00127-3. (руск.)
• Болсун А. Н. Краткий словарь физических терминов / Сост. А. И. Болсун. — Мн.: Вышэйшая школа, 1979. — С. 22. — 416 с. — 30 000 экз. (руск.)

Спасылкі

• Алюминий // ХиМиК.ру (руск.)