Лютэцый
Выгляд
| Вонкавы выгляд простага рэчыва | |
|---|---|
|
|
|
| Уласцівасці атама | |
| Атамны нумар | 71 |
| Сімвал | Lu |
| Група, перыяд, блок | —, 6, f |
| Тып элемента | Лантаноіды |
| Атамная маса | 174,96669 ± 0,00005 а. а. м. (г/моль) |
| Электраадмоўнасць | 1 |
| Ступені акіслення | +3 |
| Тэрмадынамічныя ўласцівасці простага рэчыва | |
| Шчыльнасць | 9786,15 кг/м³ (цвёрдае цела, 0 K (−273,15 °C)) |
| Тэмпература плаўлення | 1950 K (1676,85 °C) |
| Тэмпература кіпення | 3603 K (3329,85 °C) |
Лютэцый (лац.: Lutetium) Lu — хімічны элемент III групы перыядычнай сістэмы элементаў, атамны нумар 71, атамная маса 174,967; адносіцца да лантаноідаў. Адзіным стабільным ізатопам лютэцыю з’яўляецца 165Ho. Самым доўгажывучым радыеізатопам з’яўляецца 163Ho з перыядам паўраспаду 4570 гадоў. У зямной кары 8∙10−5 % па масе. Адкрыты французскім хімікам Жоржам Урбэнам у 1907 годзе, названы па лацінскай назве Парыжа (Lutecia).
Серабрыста-белы метал, tпл каля 1660 °C, шчыльнасць 9849 кг/м³. У паветры пакрываецца ўстойлівай аксіднай плёнкай. Пры пакаёвай тэмпературы ўзаемадзейнічае з мінеральнымі кіслотамі, пры награванні — з галагенамі, серай, вадародам і інш. неметаламі. Металічны лютэцый атрымліваюць аднаўленнем трыфтарыду LuF3 кальцыем.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Лютэцый // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).

