Saltar ao contido

Olite

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Olite
 Nome orixinal
    Erriberri (eu) Editar o valor en Wikidata
 Nome oficial
Erriberri (eu) dende 2010
Olite (es) Editar o valor en Wikidata
 Xentilicio
erriberritar (eu)
olitense (es)
olitense (it)
olitejo (es) Editar o valor en Wikidata
Imaxe do escudo de armas
Imaxe da bandeira
Imaxe
 Instancia de
Implicados
 Xefe do goberno
Localización
 Situado en
 Continente
 OpenStreetMap
Mapa
 Coordenadas
Cifras e dimensións
 Poboación
2.662 (1900) censo
2.634 (1910) censo
2.876 (1920) censo
2.785 (1930) censo
2.918 (1940) censo
2.949 (1950) censo
2.981 (1960) censo
2.922 (1970) censo
2.829 (1981) censo
3.049 (1991) censo
3.106 (1996) rexistro civil
3.109 (1998) rexistro civil
3.101 (1999) rexistro civil
3.130 (2000) rexistro civil
3.183 (2001) rexistro civil
3.244 (2002) rexistro civil
3.265 (2003)
3.356 (2004) rexistro civil
3.435 (2005) rexistro civil
3.494 (2006) rexistro civil
3.509 (2007) rexistro civil
3.607 (2008) rexistro civil
3.650 (2009) rexistro civil
3.722 (2010) rexistro civil
3.750 (2011) rexistro civil
3.832 (2012) rexistro civil
3.875 (2013) rexistro civil
3.886 (2014) rexistro civil
3.907 (2015) rexistro civil
3.915 (2016) rexistro civil
3.927 (2017) rexistro civil
3.931 (2018) rexistro civil
3.946 (2019) rexistro civil
3.981 (2020) rexistro civil
3.998 (2021) rexistro civil
3.980 (2022) rexistro civil
4.019 (2023) rexistro civil
4.087 (2024) rexistro civil
4.069 (2025) rexistro civil Editar o valor en Wikidata
 Poboación feminina
   1.945 (2019) Editar o valor en Wikidata
 Poboación masculina
   2.001 (2019) Editar o valor en Wikidata
 Superficie
   83,2 km² Editar o valor en Wikidata
 Altitude
   388 m Editar o valor en Wikidata
Códigos e identificadores
Código postal31390 Editar o valor en Wikidata
Código INE31191 Editar o valor en Wikidata
OpenStreetMap345307 Editar o valor en Wikidata
VIAF167428567 Editar o valor en Wikidata
Freebase/m/08d3p0 Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
BNE: XX451675
Wikidata C:Commons

Olite (en éuscaro: Erriberri; oficialmente na súa forma bilingüe: Olite/Erriberri) é un concello español da Comunidade Foral de Navarra. É a cabeza do meiriñado do mesmo nome, pertencente ao partido xudicial de Tafalla. Cunha poboación de 3.607 habitantes en 2008 (INE).

Xeografía

[editar | editar a fonte]
Vista do Palacio Vello (Parador de Turismo) e da igrexa de Santa María a Real

Olite atópase na zona media de Navarra, a beiras do río Zidacos. A 42 km ao sur de Pamplona e 50 km ao norte de Tudela. Cunha altitude de 388 metros sobre o nivel do mar.

Polos restos arqueolóxicos coñécese que en época imperial romana (s. I d.C.), un forte cinto amurallado defendía un pequeno altozano no que máis tarde se fundaría a vila medieval. Ademais ao redor do núcleo urbano actual atopáronse restos de vilas romanas.

Santo Isidoro de Sevilla na súa Historia de regibus gothorum ofrécenos a primeira referencia escrita sobre Olite: segundo o citado bispo de Sevilla, o rei godo Suintila fundou a cidade de Oligicus no 621 e volveuna a fortificar para facer fronte aos vascones. Por un privilexio dado en Estella no ano 1147, García IV Ramírez "O Restaurador", rei de Navarra, outorgou a Olite o seu primeiro foro, o Foro dos francos de Estella, dándolles pola mesma ocasión terras de cultivo. A promulgación do Foro produciu unha rápida expansión de Olite. Como instrumento xurídico, proporcionou á poboación un exercicio social propio (o termo municipal), xurisdición privativa e notables vantaxes fiscais, así como elementos e cadros propios de goberno da vila. O 17 de marzo de 1266, en Saint Denis, Teobaldo II concede a Olite quince días de feira anual, como as teñen os burgueses de Estella", empezando o 1 de maio. Desde ese mesmo ano celebráronse Cortes en Olite. En xaneiro de 1302, Felipe e Juana, reis de Navarra, atendendo as peticións de Olite, varían a data da feira anual, sinalando o seu comezo o 2 de novembro.

Santa María a Real de Olite

Tras séculos escuros, a vila de Olite comezou unha etapa de esplendor durante a Baixa Idade Media, ao ser elixida como unha das sedes favoritas dos reis de Navarra. A partir do s. XV o rei Carlos III "O Nobre" e a súa esposa Lionor de Trastámara comezaron a construción do espléndido Palacio Real de Navarra en Olite, reflexo do brillo de toda unha época.

É capital ou cabeza do meiriñado do seu nome, creada por Carlos III O Nobre en 1407. Filipe IV concédelle o título de cidade en 1630. Desde os seus brillantes momentos no s. XV e ata o s. XIX, Olite experimenta unha eclipse política e un forte descenso demográfico. A comezos do s. XIX son de destacar os graves problemas dos comunais e o interesante fenómeno do cooperativismo agrario (en Olite fundouse a primeira cooperativa de Navarra e terceira de España).

Demografía

[editar | editar a fonte]
Cantidade de poboaciónAno2400270030003300360039004200189019201950198020102040OliteEstatísticas de poboaciónNota: Este gráfico xerouse automaticamente a partir de datos recollidos de Wikidata. Se precisa cambiar ou actualizar algún dos datos, fágao no propio Wikidata.

Transporte

[editar | editar a fonte]

A estrada nacional N-121, que hoxe en día pasa por fóra do núcleo urbano cunha variante, comunica Olite con Pamplona, o norte de Navarra e Donostia cara ao norte e con Tudela, sur de Navarra, Madrid e Zaragoza na outra dirección. Este percorrido tamén se pode efectuar pola paralela Autoestrada de Navarra (AP-15) da cal existe un enlace na N-121 próximo á localidade. Tamén existen outras estradas locais que comunican a Olite con Peralta, San Martín de Unx e Beire.

A compañía de autobuses Conda, na súa liña Pamplona-Zaragoza, efectúa parada en Olite. Esta mesma compañía tamén ten unha liña entre Pamplona e Lodosa con parada na localidade.

Tamén pasa por Olite a liña de ferrocarril que une as localidades de Castejón e Altsasu. A estación de Olite ten servizos de Media Distancia operados por Renfe Operadora que unen a localidade con Zaragoza, Pamplona, Vitoria ou Tudela, entre outras.

Monumentos

[editar | editar a fonte]
San Pedro

Monumentos relixiosos

[editar | editar a fonte]

Igrexa de San Pedro

[editar | editar a fonte]

É a igrexa máis antiga de Olite. Foi iniciada en estilo románico e ampliada con posterioridade en época barroca. Destacan a portada e o claustro románicos, e unha orixinal torre gótica (de 54 m de altura), coroada por unha airosa frecha (s. XIV), chamada tamén Alta Torre.

Igrexa de Santa María A Real

[editar | editar a fonte]
Portada de Santa María

Igrexa gótica (s. XV) na que destacan a súa portada e o seu retablo renacentista de Pedro de Aponte.

Monumentos civís

[editar | editar a fonte]

Palacio Vello ou dos Teobaldos

[editar | editar a fonte]

A partir dunha construción romana, construír un primeiro castelo defensivo en época do rei Sancho VII, o Forte (ss. XII-XIII). Sendo mellorado polos seus sucesores Teobaldo I e Teobaldo II. Actualmente nel sitúase un Parador Nacional.

Foi Carlos III "O Nobre", quen no s. XIII comezou a ampliación do anterior dando lugar ao Palacio dos Reis de Navarra. Aínda que case todos chámano "castelo", o correcto é referirse a el como "palacio", xa que se trata dunha construción con carácter cortesán, onde os aspectos residenciais prevaleceron sobre os militares (defensa).

Un dos seus principais encantos é a aparente desorde do seu deseño. Isto débese a que a súa construción nunca se afrontou como un proxecto "de conxunto", debéndose o resultado final ás continuas obras de ampliación e reformas que se sucederon durante séculos, aínda que a maior parte das obras realizáronse entre finais do s. XIV e principios do s. XV. O entón rei de Navarra, Carlos III "O Nobre", decidiu converter o palacio existente en sede real permanente e dotala de todo o ornamento propio destas.

Galería da Raíña

O conxunto formado polas súas estancias, xardíns e fosos, rodeados polas altas murallas e rematados polas numerosas torres, confírenlle unha espectacular e máxica silueta. Na súa época, chegou a ser considerado como un dos máis belos de Europa. Nel poderemos diferenciar claramente dous recintos: o Palacio Vello, convertido en Parador Nacional de Turismo, e o Palacio Novo. Tras a invasión de Navarra a principios do s. XVI por parte de Castela, o estado de abandono no que quedou inmerso o palacio fixo que este fose deteriorándose progresivamente. Este proceso culminou co incendio ordenado polo guerrilleiro Espoz e Mina durante a Guerra da Independencia Española (1813), ante o temor de que nel se fortificasen as tropas francesas de Napoleón.

Neveira de xeo do palacio

O estado actual do edificio é froito dunha restauración, aínda sen concluír, iniciada a principios do s. XX, e baseada no proxecto co que os arquitectos José e Javier Yárnoz gañaron o concurso convocado para ese fin. A intención deste complexo labor é a de recuperar a estrutura orixinal do palacio. Así, poderemos distinguir entre o que se corresponde co edificio orixinal, e o que se debe á súa restauración. Con todo, a riquísima decoración interior que revestía os seus muros perdeuse para sempre, do mesmo xeito que os xardíns exteriores que o rodeaban.

Olite conserva tramos do recinto amurallado da época romana, encostados a vivendas. Construír para demarcar o termo municipal e vixiar toda a zona. Defendéndose así de posibles ataques inimigos.

  • Festas patronais. En honra á Exaltación da Santa Cruz, celébranse do 13 ao 19 de setembro, aínda que en realidade os patróns de Olite son San Pedro (29 de xuño) e a Inmaculada Concepción (8 de decembro).
  • Mercado medieval. Anualmente no mes de agosto celébrase un mercado medieval durante unha fin de semana. Durante estes días engalánase a vila con pendóns medievais e realízanse diferentes actos.
  • Santa Brígida. Romaría á ermida de Santa Bríxida, no monte Encinar. Celébrase o sábado máis próximo ao 22 de maio. As cuadrillas acoden a comer a devandito lugar.
  • Virxe do Cólera. 26 de agosto.
  • Festa da Vendima. Primeira fin de semana de setembro. Celébranse diferentes actos, como a extracción do primeiro mosto e a degustación de viños da denominación de orixe Navarra.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]