Przejdź do zawartości

25. ceremonia wręczenia Oscarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
25. ceremonia wręczenia Oscarów
Ilustracja
Od lewej: Jane Wyman, Walt Disney i Ray Milland podczas ceremonii
Data

19 marca 1953

Miejsce

RKO Pantages Theatre, Los Angeles
NBC International Theatre(inne języki), Nowy Jork

Prowadzenie

Bob Hope (Los Angeles)
Conrad Nagel (Nowy Jork)

Stacja telewizyjna

NBC

Nawigacja
◄ 24. 26. ►

25. ceremonia wręczenia Oscarów – 25. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 19 marca 1953, równolegle w RKO Pantages Theatre w Los Angeles i NBC International Theatre(inne języki) w Nowym Jorku. Wręczono podczas niej nagrody w 25 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1952. Galę w Los Angeles poprowadził Bob Hope, zaś w Nowym Jorku Conrad Nagel[1][2].

Ceremonia, jako pierwsza w historii Oscarów, była transmitowana przez telewizję. Przedsiębiorstwo RCA Victor (należące do Radio Corporation of America) zapłaciło AMPAS 100 tysięcy dolarów za prawa do emisji na żywo na terenie Stanów Zjednoczonych w kanałach telewizyjnych i radiowych grupy NBC. Łączny koszt organizacji imprez, poniesiony przez RCA Victor, wyniósł 250 tysięcy dolarów. Ceremonia rozpoczęła się o godzinie 22:30 czasu wschodniego, aby mogli na nią zdążyć nominowani aktorzy, występujący tego dnia w spektaklach broadwayowskich. W trakcie transmisji NBC naprzemiennie pokazywane były ujęcia z Los Angeles i Nowego Jorku. Według różnych źródeł, oglądalność telewizyjna w Stanach wyniosła 34, 40 lub 50 milionów widzów. Według pomiarów Nielsen Media Research, oglądało ją około 10,912 milionów gospodarstw domowych, co przełożyło się na około 82% widowni amerykańskiej telewizji tego wieczoru. Dodatkowo około 31 milionów osób za granicą wysłuchało transmisji radiowej, dystrybuowanej przez Armed Forces Radio Service[3][4][5][6].

Najwięcej nominacji (7) otrzymały filmy Moulin Rouge, Spokojny człowiek i W samo południe. Najwięcej nagród (5) zdobył film Piękny i zły. Za sprawą Spokojnego człowieka John Ford wygrał swojego czwartego Oscara za najlepszą reżyserię, ustanawiając niepobity do dziś rekord największej liczby nagród w tej kategorii[7].

Laureaci i nominowani

[edytuj | edytuj kod]
Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych[1][8]
Najlepszy film Najlepsza reżyseria
Najlepszy aktor Najlepsza aktorka
Najlepszy aktor drugoplanowy Najlepsza aktorka drugoplanowa
Najlepsza historia i scenariusz Najlepszy scenariusz
Najlepsza historia filmu Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny(inne języki) Najlepszy film krótkometrażowy (na jednej rolce)(inne języki)
Najlepszy film krótkometrażowy (na dwóch rolkach)(inne języki) Najlepszy film krótkometrażowy (animacja)
Najlepsza muzyka (kompozycja do filmu dramatycznego lub komediowego) Najlepsza muzyka (ścieżka dźwiękowa musicalu)
Najlepsza muzyka (piosenka) Najlepsze nagranie dźwięku(inne języki)
Najlepsza scenografia (filmy czarno-białe) Najlepsza scenografia (filmy kolorowe)
Najlepsze zdjęcia (filmy czarno-białe) Najlepsze zdjęcia (filmy kolorowe)
Najlepsze kostiumy (filmy czarno-białe) Najlepsze kostiumy (filmy kolorowe)
Najlepszy montaż

Nagrody specjalne

[edytuj | edytuj kod]
Joseph M. Schenck, laureat nagrody honorowej
Merian C. Cooper, laureat nagrody honorowej
Harold Lloyd, laureat nagrody honorowej
Bob Hope, laureat nagrody honorowej
Najlepsze efekty specjalne[1]
Nagroda honorowa za film nieanglojęzyczny[2]
Nagrody honorowe[2]
  • George Alfred Mitchell – „za zaprojektowanie i rozwój kamery noszącej jego nazwisko [kamera Mitchella(inne języki)] oraz za jego nieustającą i dominującą obecność w dziedzinie kinematografii”
  • Joseph M. Schenck – „za długoletnią i wybitną służbę w przemyśle filmowym”
  • Merian C. Cooper – „za liczne innowacje i wkład w sztukę filmową”
  • Harold Lloyd – „mistrz komedii i dobry obywatel”
  • Bob Hope – „w uznaniu jego wszechstronności jako aktora, piosenkarza, reżysera i tancerza, a w szczególności jego znakomitych osiągnięć w sztuce choreografii filmowej”
Nagroda im. Irvinga G. Thalberga[1]

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Przebieg

[edytuj | edytuj kod]

Prezenterzy

[edytuj | edytuj kod]
Prezenterzy podczas ceremonii
Prezenterzy Rola
Ronald Reaganspiker
Charles Brackettpowitanie
Ginger Rogerswręczenie nagród w kategoriach najlepsze kostiumy
Jean Hersholtwręczenie nagród w kategoriach filmów dokumentalnych
Frank Caprawręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż
Joan Fontaine
James Stewart
wręczenie nagród w kategoriach najlepsza scenografia
Claire Trevorwręczenie nagrody w kategorii najlepsze nagranie dźwięku(inne języki)
Ray Milland
Jane Wyman
wręczenie nagród w kategoriach filmów krótkometrażowych
Teresa Wrightwręczenie nagród w kategoriach najlepsze zdjęcia
Walt Disneywręczenie nagród w kategoriach muzycznych
Charles Brackett
Olivia de Havilland
wręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria
Dore Scharywręczenie nagród w kategoriach scenariuszy
Greer Garsonwręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy
Edmund Gwennwręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa
Janet Gaynorwręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor
Fredric Marchwręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka
Mary Pickfordwręczenie nagrody w kategorii najlepszy film
Loretta Youngwręczenie nagrody za najlepsze efekty specjalne
Luise Rainerwręczenie nagrody honorowej za film nieanglojęzyczny
Charles Brackettwręczenie nagród honorowych dla Josepha M. Schencka i Harolda Lloyda
Anne Baxterwręczenie nagród naukowych i technicznych Akademii Filmowej(inne języki)
Charles Brackettwręczenie nagrody honorowej Boba Hope’a i Nagrody im. Irvinga G. Thalberga

Występy

[edytuj | edytuj kod]
Występy muzyczne podczas ceremonii
Wykonawcy Utwór
Bob Hope
Marilyn Maxwell
Am I in Love(inne języki)
Billy DanielsBecause You’re Mine(inne języki)
Tex RitterHigh Noon (Do Not Forsake Me, Oh My Darlin’)(inne języki)
Celeste HolmThumbelina(inne języki)
Peggy Lee
Johnny Mercer
Zing a Little Zong(inne języki)
orkiestraThere’s No Business Like Show Business(inne języki)

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 The 25th Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-27)]. (ang.).
  2. 1 2 3 The 25th Academy Awards Memorable Moments. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-03-03)]. (ang.).
  3. Thomas Doherty: “TV – That’s Where Movies Go When They Die”: Rewatching the First Televised Oscars. The Hollywood Reporter, 2022-03-26. [dostęp 2026-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-26)]. (ang.).
  4. The Oscars. Time, 1953-03-30. [dostęp 2026-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-22)]. (ang.).
  5. Thomas M. Pryorspecial: MOVIE 'OSCAR' WON BY 'GREATEST SHOW'; De Mille Production of Circus Life Hailed as Top Film by Screen's Academy BOOTH, COOPER HONORED Get Awards for Roles in 'Come Back, Little Sheba,' 'W samo południe' -- John Ford Cited. The New York Times, 1953-03-20. [dostęp 2026-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-08-06)]. (ang.).
  6. Bill Gorman: With No Blockbusters Up For Best Picture, Expect 'Academy Awards' Viewership To Fall; Ratings History + Your Guess For This Year (Poll). TV by the Numbers(inne języki), 2012-02-24. [dostęp 2025-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-10)]. (ang.).
  7. Albin Krebs: John Ford, the Movie Director Who Won 5 Oscars, Dies at 78. The New York Times, 1973-09-01. [dostęp 2026-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-04)]. (ang.).
  8. The Official Academy Awards Database. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-01-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-10)]. (ang.). Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1952.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]