47. ceremonia wręczenia Oscarów
Ingrid Bergman z nagrodą dla najlepszej aktorki drugoplanowej podczas ceremonii | |||
| Data |
8 kwietnia 1975 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Prowadzenie | |||
| Producent | |||
| Reżyser | |||
| Stacja telewizyjna | |||
| Nawigacja | |||
| |||
47. ceremonia wręczenia Oscarów – 47. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 8 kwietnia 1975 w Dorothy Chandler Pavilion w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 21 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1974, a także cztery pozakonkursowe nagrody specjalne[1]. Poprowadzili ją Bob Hope, Shirley MacLaine, Sammy Davis Jr. i Frank Sinatra[2]. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana na żywo przez kanał telewizyjny NBC, a jej oglądalność wyniosła około 48,127 milionów widzów, co przełożyło się na około 62% widowni amerykańskiej telewizji tego wieczoru[3].
Nominacje zostały ogłoszone 24 lutego 1975. Najwięcej (po 11) otrzymały ich filmy Chinatown i Ojciec chrzestny II[4]. Podczas ceremonii najwięcej nagród (6), w tym w kategorii najlepszy film, zdobył Ojciec chrzestny II[5]. Był pierwszym w historii sequelem uhonorowanym jako najlepszy film (stanowił kontynuację Ojca chrzestnego, który dwa lata wcześniej również triumfował w tej kategorii)[2][5].
Ceremonia była szeroko komentowana w mediach z powodu akcentów politycznych w związku z dobiegającą końca wojną wietnamską. W trakcie odbierania nagrody w kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny jeden z laureatów, Bert Schneider, odczytał list z „pozdrowieniami przyjaźni dla wszystkich Amerykanów”, który napisał Đinh Bá Thi, przedstawiciel Vietcongu. Rzecznik prasowy NBC poinformował, że stacja otrzymała tysiące telefonów od widzów sprzeciwiających się „komunistycznej propagandzie”. Za kulisami Hope naciskał na producenta gali, Howarda W. Kocha, by wygłosić na scenie sprostowanie, czemu sprzeciwiała się MacLaine. Hope i Koch sporządzili oświadczenie, które na ich polecenie odczytał na scenie Sinatra: „Nie ponosimy odpowiedzialności za żadne oświadczenia polityczne zawarte w tym programie i nie odzwierciedlają one postawy Akademii”. MacLaine skomentowała później na scenie wystąpienie Sinatry: „Powiedziałeś, że przemawiasz w imieniu Akademii. Cóż, jestem członkinią Akademii, a mnie o to nie pytałeś”[5][6][7][8].
Laureaci i nominowani
[edytuj | edytuj kod]Kategorie konkursowe
[edytuj | edytuj kod]Nagrody specjalne
[edytuj | edytuj kod]- Howard Hawks – „mistrz amerykańskiego filmu, którego twórczość zajmuje ważne miejsce w światowym kinie”
- Jean Renoir – „geniusz, który dzięki wdziękowi, odpowiedzialności i godnemu pozazdroszczenia oddaniu zdobył światowy podziw poprzez filmy nieme, dźwiękowe, fabularne, dokumentalne i telewizyjne”
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]
|
|
Przebieg
[edytuj | edytuj kod]Prezenterzy
[edytuj | edytuj kod]Występy muzyczne
[edytuj | edytuj kod]| Wykonawcy | Utwory |
|---|---|
| Frankie Laine | „Blazing Saddles” |
| Jack Jones | „Little Prince” |
| Aretha Franklin | „Wherever Love Takes Me” |
| Frankie Laine Jack Jones Aretha Franklin | „We May Never Love Like This Again” „Benji’s Theme (I Feel Love)” |
| Frank Sinatra Shirley MacLaine Sammy Davis Jr. Bob Hope | „That’s Entertainment!” |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Nie licząc nagrody specjalnej dla Trzęsienia ziemi za efekty specjalne.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 The 47th Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-27)]. (ang.).
- 1 2 3 4 The 47th Academy Awards Memorable Moments. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-17)]. (ang.).
- ↑ Bill Gorman: With No Blockbusters Up For Best Picture, Expect 'Academy Awards' Viewership To Fall; Ratings History + Your Guess For This Year (Poll). TV by the Numbers, 2012-02-24. [dostęp 2025-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-10)]. (ang.).
- ↑ 2 Films Dominate Oscar Nominations. „The New York Times”, s. 31, 1975-02-25. [dostęp 2026-03-21]. (ang.).
- 1 2 3 Jon Nordheimer. ‘Godfather, Part II’ Wins 7 Oscars. „The New York Times”, s. 28, 1975-04-09. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z adresu 2026-03-21]. (ang.).
- ↑ Stephen Farber. The Man Who Brought Us Greetings From the Vietcong. „The New York Times”, s. 149, 1975-05-04. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z adresu 2024-12-22]. (ang.).
- ↑ At Oscar Awards, Backstage Drama. „The New York Times”, s. 50, 1975-04-10. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z adresu 2026-03-21]. (ang.).
- ↑ Rick Perlstein: Politics and Oscar Night. The Nation, 2013-02-25. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-19)]. (ang.).
- ↑ The Official Academy Awards Database. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-12)]. (ang.). Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1974.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona internetowa Oscarów (ang.)
- 47. edycja Oscarów w bazie IMDb (ang.)
- 47. edycja Oscarów w bazie Filmweb
- 47. ceremonia wręczenia Oscarów w bazie IMDb (ang.)
- Nagrania z ceremonii na kanale Oscarów w serwisie YouTube